Oksitocin

Struktura oksitocina

Oksitocin je hormon koji se oslobađa iz zadnjeg režnja hipofize (neurohipofiza), a stvara se u paraventrikularnom (u najvećoj mjeri) i supraoptičkom jedru hipotalamusa. Dvije glavne fizičke funkcije oksitocina su stimulacija kontrakcija materice tokom porođaja i stimulacija kontrakcija tkiva dojke kako bi se pomoglo laktaciji nakon porođaja. Oksitocin također djeluje i kao hemijski glasnik u mozgu i samim tim ima važnu ulogu u mnogim oblicima ponašanja kod ljudi kao i kod društvenih interakcija, uključujući: seksualno uzbuđenje, prepoznavanje, povjerenje, romantično vezivanje, te odnosa između roditelja i djeteta. Zbog navedenih faktora, oksitocin se često naziva i "hormon ljubavi".

Građa i osobine

Oksitocin je polipeptid izgrađen od devet aminokiselina (nonapeptid). Molekularna masa oksitocina je 1007. Najprije se sintetizira njegov prethodnik koji se sastoji od neurofizina i oksitocina. Neurofizin igra ulogu u transportu oksitocina duž nervnih vlakana i koristi se kao marker oslobađanja osksitocina.

Dejstvo

Oksitocin djeluje kao hormon, koji se izlučuje u krv i putem krvotoka stiže do ciljnih organa. U nervnom sistemu može se lučiti na završecima nekih neurona i djelovati kao neurotransmiter.

• Oksitocin izaziva kontrakcije materice za vrijeme porođaja.
• Za vrijeme laktacije izaziva kontrakcije glatkih mišićnih ćelija mliječnih žlijezda što za posljedicu ima naviranje i isticanje mlijeka.
• Oksitocin se luči i u toku orgazma kod muškaraca i žena.
• Smatra se da oksitocin može uticati i na ponašanje. U toku seksualnog odnosa pretpostavlja se da lučenje oksitocina u mozgu može izazvati osjećaje zadovoljstva, nježnosti i privrženosti.