Zum Inhalt springen

Internationale Formel-3000-Meisterschaft 1988

aus Wikipedia, der freien Enzyklopädie
(Weitergeleitet von Formel-3000-Saison 1988)
Internationale Formel-3000-Meisterschaft 1988
Meister
Fahrer: Brasilien Roberto Moreno
Saisondaten
Anzahl Rennen: 11
< Saison 1987 Saison 1989 >

Die Internationale Formel-3000-Meisterschaft 1988 war die vierte Saison der Internationalen Formel-3000-Meisterschaft. Sie startete am 17. April 1988 in Jerez und endete am 23. Oktober 1988 in Dijon. Es wurden elf Rennen in fünf Ländern gefahren. Den Titel sicherte sich der Brasilianer Roberto Moreno.

In der europäischen Formel-3000-Meisterschaft des Jahres 1988 meldeten sich 25 Teams und insgesamt 69 Fahrer.

Chassishersteller waren wie in den Jahren zuvor die britischen Unternehmen Lola Cars, March Engineering und Ralt sowie Dallara aus Italien. 1988 kam mit Reynard ein weiterer britischer Hersteller hinzu. Ralt und Lola unterhielten Werksteams, bei March Engineering hatte wie bisher der unabhängige Rennstall Onyx Racing Quasi-Werksstatus.

Antriebsseitig waren weiterhin nur Saugmotoren mit einem Hubraum von bis zu 3000 cm³ zugelassen. Abgesehen von Ralts Werksteam und den italienischen Rennställen First und Pavesi, die jeweils auf Judd-Motoren setzten, fuhren alle Teams mit Cosworth-DFV-Achtzylindern. Die Cosworth-Motoren wurden überwiegend von Mader in der Schweiz und Nicholson in Großbritannien vorbereitet, kleinere Tuner, die nur wenige Teams belieferten, waren Langford & Peck und Smith. Eine Besonderheit war der von dem japanischen Spezialbetrieb Matsuura vorbereitete DFV des Footwork-Teams.

Insgesamt meldeten sich 69 Fahrer zu den Meisterschaftsrennen der Saison 1988. Die wenigsten von ihnen waren bei jedem Meisterschaftslauf gemeldet. Jean Alesi, Giovanna Amati, Marco Apicella, Fabrizio Barbazza, Éric Bernard, Paul Belmondo, Enrico Bertaggia, Mark Blundell, Andrea Chiesa, Jean-Denis Delétraz, Martin Donnelly, Gregor Foitek, Bertrand Gachot, Olivier Grouillard, Johnny Herbert, Damon Hill, Claudio Langes, Pierluigi Martini, Perry McCarthy, Pierre-Henri Raphanel, Aguri Suzuki und Volker Weidler erhielten im Laufe der Saison 1988 oder später ein Cockpit in einem Formel-1-Team; Bernard de Dryver, Johnny Dumfries, Roberto Moreno und Mike Thackwell hatten bereits Formel-1-Erfahrung, als sie in der Formel-3000-Meisterschaft 1988 antraten.

Teams und Fahrer

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
Team Chassis Motor
Typ (Tuner)
Nr. Fahrer Rennen
 Onyx Racing March 88B Cosworth DFV-Langford & Peck 1  Volker Weidler 1–11
2  Alfonso García de Vinuesa 1–3
 Steve Kempton 7
 Russell Spence 9–11
 Ralt Ralt RT22 Judd BV 3  Russell Spence 1–2
 Mike Thackwell 3
 Marco Greco 4–8
 Cor Euser 9–10
4  Éric Bernard 1–5
 Mario Hytten 6–8
 Perry McCarthy 9–11
 Lola Racing Lola T88/50 Cosworth DFV-Mader 5  Mark Blundell 1–11
6  Paul Belmondo 1–11
 Team Oreca March 87B Cosworth DFV-Mader 7  Pierre-Henri Raphanel 1–2
Reynard 88D 3–11
March 87B 8  Jean Alesi 1–2
Reynard 88D 3–11
 First Racing Project March 88B Judd BV 9  Pierluigi Martini 1–8; 10–11
 Alain Ferté 9
10  Marco Apicella 1–11
 GBDA Lola T88/50 Cosworth DFV-Mader 11  Michel Trollé 1–7
 Jean-Denis Delétraz 9–11
12  Olivier Grouillard 1–11
 Luciano Pavesi Team Ralt RT22 Judd BV 14  Massimo Monti 1–10
 Ruggero Melgrati 11
15  Fabrizio Barbazza 2–4
 Walter Voulaz 5
Ralt RT21  Cathy Muller 1
Ralt RT22 Cosworth DFV-Mader  Fabio Mancini 8
Ralt RT20 6–7
 Vladimiro de Tommaso 9–11
 Madgwick Motorsport Reynard 88D Cosworth DFV-Langford & Peck 16  Cor Euser 1–8
 Andy Wallace 9
 Maurizio Sandro Sala 10
 Fritz Glatz 11
17  Russell Spence 3–8
 Fritz Glatz 9
 Alfonso García de Vinuesa 10
 Forti Corse Dallara 3087 Cosworth DFV-Mader 18  Enrico Bertaggia 1–9
Lola T88/50 10–11
Dallara 3087 19  Fernando Croceri 1–5
 Nino Famà 6
 Enrico de Benedetti 10–11
 Gary Evans Motorsport Ralt RT22 Cosworth DFV-Mader 20  Gary Evans 1–4
Reynard 88D 5–10
Ralt RT22 21  Andy Wallace 1–4
Reynard 88D 5–8
 Johnny Dumfries 10–11
 Roni Motorsport Lola T88/50 Cosworth DFV-Nicholson 22  Benoit Morand 7
 Footwork F3000 March 88B Cosworth DFV-Matsuura 23  Aguri Suzuki 3–4
Reynard 88D 7
 Racetech 3000 Lola T88/50 Cosworth DFV-Nicholson 24  Fritz Glatz 1–4; 7
 Domenico Gitto 6
 James Weaver 8
 Didier Artzet 9–11
 Genoa Racing March 88B Cosworth DFV-Mader 25  Fabrizio Barbazza 5–6
 Middlebridge Racing March 87B Cosworth DFV-Smith 25  Phil Andrews 8
 CoBRa Motorsport Reynard 88D Cosworth DFV-Nicholson 25  Daniel Campeau 9–10
March 88B 26  Paolo Barilla 1
 Steven Andskär 4
Lola T87/50  Domenico Gitto 5
 Enrico de Benedetti 6–7
Cosworth DFV-Smith  Daniel Campeau 8, 11
Cosworth DFV-Nicholson  Benoit Morand 9–10
March 88B 27  Andrea Chiesa 1
Lola T87/50 2–3, 6
Lola T88/50 4–5, 7–11
 GA Motorsport Lola T88/50 Cosworth DFV-Nicholson 28  Gregor Foitek 1–7, 9–11
 Perry McCarthy 8
29  Claudio Langes 1–9
 Damon Hill 10–11
 Jordan Grand Prix Reynard 88D Cosworth DFV-Smith 30  Thomas Danielsson 1–5
 Alessandro Santin 6
 Martin Donnelly 7–11
31  Johnny Herbert 1–2, 4–7
 Paolo Barilla 9–11
 Colt Racing Lola T88/50 Cosworth DFV-Nicholson 32  Jari Nurminen 1–11
33  Giovanna Amati 1–8
 Eric Bellefroid 9–11
 Sport Auto Racing Lola T88/50 Cosworth DFV-Mader 35  Jean Denis Delétraz 1–6, 8
 Markus Oestreich 9, 11
 Bernard de Dryver 10
36  Fabien Giroix 1–5
 Michel Ferté 6–11
 Roger Cowman Racing Lola T87/50 Cosworth DFV-Smith 37  David Hunt 1–4
Lola T88/50 Cosworth DFV-Mader 5–11
Lola T87/50 38  Franco Scapini 1, 3–6
Lola T88/50 2
Lola T87/50 Cosworth DFV-Smith 44  Michael Greenfield 5
 Spirit Racing Reynard 88D Cosworth DFV-Nicholson 39  Bertrand Gachot 1–11
40  Steve Kempton 1, 8
 Paolo Barilla 2–7
 Marco Greco 9, 10
22  Éric Bachelart 9–10
 Jacques Goudchaux 11
 BCN Competición Lola T88/50 Cosworth DFV-Nicholson 41  Fermín Vélez 1–4, 6–9
 Claudio Langes 10–11
 Bromley Motorsport Reynard 88D Cosworth DFV-Nicholson 42  Roberto Moreno 1–11
 Éric Bernard 8–11
 Tamchester Racing Reynard 88D Cosworth DFV-Nicholson 44  Alfonso García de Vinuesa 7–9
 Peter Kox 10
Nr. Datum Rennen Strecke Runden Distanz Sieger Siegerteam Pole-Position Schnellste Runde
1.17.4.I. Gran Premio de Jerez de F3000Jerez47198,246 km Johnny HerbertJordan Racing Johnny Herbert Michel Trollé
2.8.5. XLI. Gran Premio di RomaVallelunga63210,600 km Gregor FoitekGA Motorsport Gregor Foitek Michel Trollé
3.23.5.XLVIII. Grand Prix de PauPau72201,480 km Roberto MorenoBromley Motorsport Roberto Moreno Marco Apicella
4.5.6.XL. B.R.D.C. International TrophySilverstone42200,676 km Roberto MorenoBromley Motorsport Bertrand Gachot Roberto Moreno
5.26.6.I. Gran Premio di Monza di F3000 Monza14+17179,800 km Roberto MorenoBromley Motorsport Roberto Moreno Johnny Herbert
6.17.7.XXVI. Gran Premio del MediterraneoEnna-Pergusa3+34183,150 km Pierluigi MartiniFirst Racing Olivier Grouillard Pierluigi Martini
7.17.7.VII. Daily Mail TrophyBrands Hatch24+18176,652 km Martin DonnellyJordan Racing Johnny Herbert Martin Donnelly
8.29.8.III. Halfords Birmingham SuperprixBirmingham43173,720 km Roberto MorenoBromley Motorsport Olivier Grouillard Martin Donnelly
9.25.9.III. Grand Prix du Mans de F3000Le Mans47199,280 km Olivier GrouillardGBDA Motorsport Olivier Grouillard Olivier Grouillard
10.16.10.III. Grand Prix de Belgique de F3000Zolder49205,563 km Olivier GrouillardGBDA Motorsport Martin Donnelly Olivier Grouillard
11.23.10.International F3000 Dijon-Prenois 1988Dijon54205,200 km Martin DonnellyJordan Racing Roberto Moreno Mark Blundell

Die Internationale Formel-3000-Meisterschaft wurde 1988 wie schon in den Jahren zuvor und wie in den folgenden Jahren als reine Fahrermeisterschaft ausgetragen. Eine eigenständige Teamwertung kam erst 1992 hinzu.

Die Punktevergabe richtete sich nach folgendem Schema:

Punkteverteilung
Platz 1 2 3 4 5 6
Punkte 964321
1. Roberto Moreno43
2.Frankreich Olivier Grouillard34
3.Vereinigtes Königreich Martin Donnelly30
4.Italien Pierluigi Martini23
5. Bertrand Gachot21
6.Vereinigtes Königreich Mark Blundell18
7. Gregor Foitek15
8.Vereinigtes Königreich Johnny Herbert13
Frankreich Éric Bernard13
10.Frankreich Jean Alesi11
11.Italien Marco Apicella9
Frankreich Michel Trollé9
13.Frankreich Pierre-Henri Raphanel8
Jean-Denis Delétraz8
15.Italien Claudio Langes5
Deutschland Volker Weidler5
17.Frankreich Fabien Giroix3
Italien Paolo Barilla3
19.Niederlande Cor Euser2
20. Andrea Chiesa1
Frankreich Michel Ferté1

Japanische Formel-3000-Meisterschaft

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

1988 wurde zum zweiten Mal die Japanische Formel-3000-Meisterschaft ausgetragen. Die acht Meisterschaftsläufe fanden ausschließlich auf japanischen Strecken statt. Den Titel gewann Aguri Suzuki, der für Footwork F3000 antrat.