Insulo Mull
| Insulo Mull | |||
|---|---|---|---|
.jpg) | |||
| insulo [+] | |||
| Akvejo | Atlantiko | ||
| Koordinatoj | 56° 27′ N, 6° 0′ U (mapo)56.45-6Koordinatoj: 56° 27′ N, 6° 0′ U (mapo) | ||
| Ĉefurbo | Tobermory | ||
| Plej alta punkto | Ben More [+] | ||
| - alteco | 966 m [+] | ||
| Akvokolektejo | 886 km² (88 600 ha) [+] | ||
| Areo | 886 km² (88 600 ha) [+] | ||
| Loĝantaro | 2 800 [+] (2011) | ||
|
|||
|
|||
 |
|||
| Insulo Mull | |||
 Vikimedia Komunejo: Isle of Mull [+] |
|||
Insulo Mull aŭ simple Mull (angle Isle of Mull, skotgaele Muile) estas insulo en la insularo Proksimaj Hebridoj, en la okcidenta parto de Skotlando. Administre ĝi apartenas al la administra regiono Argyll kaj Bute. La plej granda setlejo estas la urbo Tobermory en la nordokcidento de la insulo.
La Insulo Mull estas riĉa je arkitekturaj altiraĵoj, inkluzive de Torosay Castle, konstruita en la skota barona stilo, kaj Duart Castle, kiu estis la sidejo de la MacLean-klano.
Kun areo de 875.35 km², Mull estas la kvara plej granda skota insulo kaj la kvara plej granda insulo ĉirkaŭ la Britaj Insuloj (inkluzive de Irlando). Laŭ la censo (2011) la konstanta loĝantaro estis 2800 loĝantoj [1]. Dum la someraj monatoj, la nombro da homoj estas pliigita fare de multaj turistoj [2].
La marbordo de Mull estas 480 km longa, kaj la pejzaĝo sur la insulo konsistas plejparte el erikejo, sed ankaŭ iom da maldensarbaro kaj marsko. La insulo havas kelkajn pintojn; la plej alta estas Ben More je 966 m. La marbordo estas forte indentita, kun multaj malprofundaj golfetoj. La klimato estas humida, kun multe da pluvo kaj nebulo en ĉiuj sezonoj.
Mull havas pli ol 250 speciojn de birdoj, inkluzive de la Blankvosta aglo, kiu estis reenkondukita al la najbara insulo Rùm kaj kiu poste elmigris al Mull. Reĝaj agloj kaj botaŭroj ankaŭ estas relative oftaj sur la insulo. De mamuloj, cervoj kaj lutroj estas tre multaj, kaj kelkaj areoj havas populaciojn de sovaĝaj kaproj. En la maraj zonoj ĉirkaŭ la insulo troviĝas interalie minkebalenoj, focenoj kaj delfenoj. Ekzistas ankaŭ signifaj marbirdkolonioj sur pluraj insuloj, precipe la insularo Treshnish Isles [3].
En 1773, Mull estis vizitita fare de Samuel Johnson kaj James Boswell dum ilia fama vojaĝo al la Okcidentaj Insuloj, kiu rezultigis la publikigon Tour of the Western Islands.
La graveco de agrikulturo estis tre reduktita, sed grandaj partoj de la insulo daŭre estas uzitaj por paŝtado de ŝafoj kaj brutaro. Fiŝkaptado antaŭe estis grava, sed nun havas malmulte da graveco. Turismo fariĝis tre grava, kaj la insulo ofte estas surmerkatigita kiel la plej signifa sovaĝejo de Britio. Estas hoteloj en multaj vilaĝoj kaj multaj malgrandaj gastejoj. Multaj specoj de vojaĝoj ankaŭ estas organizitaj, ofte por serĉi la riĉan faŭnon de la insulo.
Tobermory estas konata en Britio de la porinfana televidserio Balamory, kiu kuris dum multaj jaroj ĉe la BBC. Ĉi tio altiras bonan nombron da turistoj. Aliaj signifaj vidindaĵoj estas la kasteloj de Duart Castle kaj Torosay Castle. Ĉi-lasta estas precipe fama pro siaj grandiozaj ĝardenoj.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Wingcopter drone delivering COVID-19 test kits to Isle of Mull
- ↑ Tobermory Distillery tobermory.co.uk Arkivigite je 2011-05-15 per la retarkivo Wayback Machine Retrieved 10 July 2010.
- ↑ Home – Wild Mull. Arkivita el la originalo je 22 December 2015.
