Edukira joan

Alnilam

Wikipedia, Entziklopedia askea
Alnilam
Behaketa
Distantzia Lurretik366 pc
Itxurazko magnitudea (V)1,69, 0,48, 1,51, 1,76, 1,93, 2,07, 2,07 eta 2,16
Magnitude absolutua−6,95
Mota espektralaB0Ia
KonstelazioaOrion
Abiadura erradiala27,3 km/s
Igoera zuzena84,053388941 °
Deklinazioa−1,201919136 °
Ezaugarri fisikoak
Erradioa24 Eguzki erradio
Masa34,6 M☉
Argitasuna832.000 L☉
Izendapenak

Alnilam, edo Bayerren izendapenean Epsilon Orionis (ε Ori / ε Orionis), Orion konstelazioko izar supererraldoi bat da.

Zeruko 30. izarrik distiratsuena da (eta Orionen 4. distiratsuena). Kolore urdin-zuriko izar supererraldoia denez, ezagutzen diren izarrik argitsuenetako bat da. Orionen gerrikoaren erdiko izarra da.

Alnilam, halaber, nabigazio astronomikoan erabiltzen diren 57 izarretako bat da. Ekuatoretik hurbil dauden behatzaileentzat, abenduaren 15ean iristen da zeruko punturik altuenera, gauerdi aldera.

Epsilon Orionisen argi-kurba, Krtička eta Feldmeierren (2018) lanetik egokitua[1]

Izar hori supererraldoi gorri fasera igaro eta supernoba gisa lehertzea espero da. Hodei molekular batek inguratzen du, NGC 1990ek, eta izarrak argiztatu egiten du, islapen-nebulosa bat osatuz. Haren izar-haizeek 2.000 km/s-ko abiadura izan dezakete, eta horrek Eguzkiak jasaten dituenak baino 20 milioi aldiz handiagoak diren masa-galerak eragiten ditu.

Alnilam Alpha Cygni motako izar aldakor bat da, 0,1 magnitudeko anplitudeko aldakuntzarekin.[2] 26.540 K-eko tenperatura du, eta Eguzkia baino 419.600 aldiz argitsuagoa da.[3]

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. ↑ (Ingelesez) Krtička, J.; Feldmeier, A.. (2018-09). «Light variations due to the line-driven wind instability and wind blanketing in O stars» Astronomy & Astrophysics 617: A121.  doi:10.1051/0004-6361/201731614. Bibcode: 2018A&A...617A.121K..
  2. ↑ (Ingelesez) Samus’, N. N.; Kazarovets, E. V.; Durlevich, O. V.; Kireeva, N. N.; Pastukhova, E. N.. (2017-01). «General catalogue of variable stars: Version GCVS 5.1» Astronomy Reports 61 (1): 80–88.  doi:10.1134/S1063772917010085. ISSN 1063-7729. (kontsulta data: 2026-10-12).
  3. ↑ Zsargó, J.; Fierro-Santillán, C. R.; Klapp, J.; Arrieta, A.; Arias, L.; Valencia, J. M.; Sigalotti, L. Di G.; Hareter, M. et al.. (2020-11). «Creating and using large grids of precalculated model atmospheres for a rapid analysis of stellar spectra» Astronomy & Astrophysics 643: A88.  doi:10.1051/0004-6361/202038066. ISSN 0004-6361. (kontsulta data: 2026-10-12).

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]