زبان میانجی
زبان میانجی (به لاتین: lingua franca) یک زبان است که بین دو گروه که زبان مادری مشترک ندارند به کار میرود، بهخصوص اگر یک زبان سوم بهکار رود که با زبان هر دو گروه متفاوت باشد. معروفترین زبان میانجی انگلیسی است. زبان مشترک یا میانجی زبانی است که بهعنوان زبان میانجی برای برقراری ارتباط بینِ گویشورانِ زبانها و گویشهای گوناگون، در مقیاس کشوری، به کار میرود.[۱]
در دنیا
[ویرایش | اشتراکگذاری]ایران
[ویرایش | اشتراکگذاری]در ایران، زبان فارسی تنها زبان رسمی و همچنین زبان میانجی بین اقوام این کشور است.
پاکستان
[ویرایش | اشتراکگذاری]در پاکستان، زبان اردو تنها زبانِ ۷ درصدِ پاکستانیها است، اما تنها زبان رسمی است و بهعنوان زبان میانجی بین قومیتها تکلم میشود.
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ رنجبر چقاکبودی، وحید (۱۳۹۱). زبان و زبانگونهها. کرمانشاه: باغ نی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۲۶۹۹-۹۹-۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
