سرویتها
لاتین: Ordo Servorum Beatae Mariae Virginis | |
| کوتهنوشت | OSM |
|---|---|
| تأسیس | ۱۵ اوت ۱۲۳۳ در بازیلیکای سانتیسیما آنونزیاتا، فلورانس، ایتالیا |
| نوع | فرقه گداساز انجمن وقف مریم |
| دفتر مرکزی | خانه کوریای عمومی سان مارچلو ال کورسو، رم، ایتالیا[۱] |
| وبگاه | |
فرقه سرویت که رسماً با نام فرقه خدمتگزاران مریم (لاتین: Ordo Servorum Beatae Mariae Virginis؛ به اختصار OSM) شناخته میشود، یکی از پنج فرقه درویشی[۲] اصلی در کلیسای کاتولیک است. این فرقه که توسط هفت بنیانگذار مقدس در سال ۱۲۳۳ آغاز شد، شامل چندین شاخه از برادران راهب (کشیشها و برادران)، راهبههای تأملی[۳]، مجمعی از خواهران مذهبی و گروههای غیرروحانی است. اهداف این فرقه، تقدیس اعضای آن، موعظه انجیل و ترویج ارادت به مادر خدا با اشاره ویژه به دردهای او است.
تاریخچه
[ویرایش | اشتراکگذاری]بنیانگذاری
[ویرایش | اشتراکگذاری]این فرقه در سال ۱۲۳۳ توسط «هفت بنیانگذار مقدس» تأسیس شد که هر کدام عضو یک خانواده اشرافی در فلورانس ایتالیا بودند. این پارچهفروشان شهر، خانواده و حرفه خود را رها کردند و برای زندگی مبتنی بر فقر و توبه به مونته سناریو، کوهی در خارج از شهر فلورانس، پناه بردند.[۴] این هفت نفر عبارت بودند از: بونفیلیوس فلورانسی (بونفیلیو دی مونالدی)؛ الکسیس فلورانسی (آلسیو فالکونیری) (۱۲۰۰ – ۱۷ فوریه ۱۳۱۰)؛ مانتوس فلورانسی (بندیتو دل آنتلا)؛ آمادئوس فلورانسی (بارتولومئو آمیدی، درگذشته ۱۲۶۶)؛ هیو فلورانسی (ریکوورو اوگوچیونی)؛ سوستن فلورانسی (جراردینو سوستنی)؛ و بوناژیونتا فلورانسی (جووانی مانتی).[۵][۴] آنها در ۱۵ ژانویه ۱۸۸۸ توسط پاپ لئو سیزدهم در زمره قدیسان قرار گرفتند.[۶]

اعضای این فرقه خود را وقف مریم تحت عنوان «مادر دردمند» (ایتالیایی: Madonna Addolorata) کردند.[۶] آنها با وقف ارادت خود به مادر عیسی، فضایل مریم یعنی مهماننوازی و شفقت را به عنوان ویژگیهای اصلی فرقه برگزیدند.[۷] روح متمایز این فرقه، تقدیس اعضای آن از طریق تفکر در مصائب عیسی و دردهای مریم عذرا و ترویج این ارادت در میان مردم است.[۸]
اسقف فلورانس، آردنگو تروتی، این گروه را در زمانی بین سالهای ۱۲۴۰ تا ۱۲۴۷ به عنوان یک فرقه مذهبی تأیید کرد. سرویتها مانند سایر فرقههای جدید پیش از خود همچون تثلیثیها و دومینیکنها، تصمیم گرفتند بر اساس قانون قدیس آگوستین باستانی زندگی کنند و دستورالعملهای بیشتری را که بیانگر ارادت و فداکاری ماریولوژیک[۹] خودشان بود، به آن افزودند. تا سال ۱۲۵۰، تعدادی از سرویتها به مقام کشیشی نائل شدند و بدین ترتیب فرقهای شامل کشیشان و برادران شکل گرفت.[۱۰]
پاپ الکساندر چهارم از طرحی برای ادغام تمام فرقههایی که از قانون قدیس آگوستین پیروی میکردند حمایت کرد. این امر در مارس ۱۲۵۶ محقق شد، اما تقریباً در همان زمان، حکمی صادر شد که فرقه سرویت را به عنوان یک نهاد مجزا با قدرت انتخاب یک رئیس کل تأیید میکرد. چهار سال بعد، یک مجمع عمومی تشکیل شد که در آن فرقه به دو استان توسکانی و اومبریا تقسیم شد. در عرض پنج سال، دو استان جدید رومانیا و لومباردی نیز اضافه شدند.[۱۱]
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ "Servite General Curia Contact".
- ↑ فرقههای درویشی، عمدتاً فرقههای مذهبی کاتولیک خاصی هستند که برای اعضای مرد خود، سبک زندگی فقیرانه، سفر و زندگی در مناطق شهری را به منظور موعظه، تبشیر و خدمت، به ویژه برای افراد کمدرآمد، نذر کردهاند.
- ↑ «راهبههای تأملی» (Contemplative Nuns) به آن دسته از زنان مذهبی (معمولاً در مسیحیت کاتولیک) گفته میشود که تمام زندگی خود را وقف دعا، سکوت و مراقبه درونی کردهاند.
- 1 2 Tylenda, Joseph N. (2003). Saints and Feasts of the Liturgical Year (in English). Georgetown University Press. p. 39. ISBN 978-0-87840-399-8.
- ↑ Johnston, William M. (2013). Encyclopedia of Monasticism (in English). Routledge. p. 1153. ISBN 978-1-136-78716-4.
- 1 2 "The Servites", The National Sanctuary of Our Sorrowful Mother
- ↑ "West Side basilica celebrates Servite order's 775th anniversary". tribunedigital-chicagotribune (in English). Archived from the original on 2 فوریه 2017. Retrieved 2017-05-25.
- ↑ "Servants of Mary (Order of Servites)." The Catholic Encyclopedia Vol. 9. New York: Robert Appleton Company, 1910.
- ↑ وقتی میگوییم «ارادت و فداکاری ماریولوژیک»، یعنی تمام فعالیتها، دعاها و سبک زندگی این گروه (سرویتها) بر محوریت تکریم حضرت مریم بنا شده است. در واقع آنها مریم عذرا را به عنوان الگوی اصلی خود در ایمان و بندگی قرار میدهند
- ↑ "The Servite Order". website.lineone.net. Archived from the original on 16 ژوئن 2016. Retrieved 2017-05-25.
- ↑ Griffin, Patrick. "Order of Servites." The Catholic Encyclopedia Vol. 13. New York: Robert Appleton Company, 1912