پرش به محتوا

شهرستان میناب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهرستان میناب
موقعیت در استان
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانهرمزگان
مرکز شهرستانمیناب
سایر شهرهاهشت‌بندی، کرگان، تیرور، بندزرک، زهوکی و سندرک
بخش‌هامرکزی، بندزرک، توکهور، سندرک، تیاب، کریان
سال تأسیس۱۳۳۳ خورشیدی
اداره
فرماندارمحمد رادمهر
مردم
جمعیت۲۵۹٬۲۲۱ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت۴۸ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی
مساحت۵٬۳۹۳ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا۱۶ متر
داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۷۶
وبگاهفرمانداری ویژه میناب

شهرستان میناب یکی از شهرستان‌های استان هرمزگان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر میناب است.[۱]

مردم‌شناسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

قومیت مردم میناب عمدتاً از اقوام ایرانیان آفریقایی‌تبار و مردم بومی فارسی‌ زبان که از دیر به عنوان مردم سفید پوست ساکنین اصلی میناب بودند. این سیاهپوستان عمدتاً متعلق به جنوب شرق آفریقا و از کشورهای تانزانیا به ویژه زنگبار، مالاوی و موزامبیک بوده‌اند. در نهایت در سال ۱۸۴۸ محمدشاه قاجار تحت فشار بریتانیا فرمان لغو برده‌داری را صادر نمود.مردم بومی آنها را به خاطر ازدواج با مردم جیرفت (کرمانی ها) ، و بشاگرد(بلوچ شیعه) ، و تعداد کمی از مردم عرب و بومی سکان میناب به عنوان ایرانی قبول کردند و به آنها شناسنامه ایرانی تعلق گرفت. بلوچ ها شیعه، عرب های ایرانی شیعه با مهاجرین آفریقایی و مردم بومی این منطقه خود را هرمزگانی یا مینابی میدانند.[۲]

موقعیت جغرافیایی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

شهرستان میناب از شمال با شهرستان رودان، از شمال غربی با شهرستان بندرعباس، از شرق با شهرستان منوجان استان کرمان، از جنوب تا جنوب شرقی با شهرستان بشاگرد، از جنوب غربی با شهرستان سیریک و از غرب با خلیج فارس و تنگه هرمز همسایه است.

شهرستان میناب در شرق تنگه هرمز واقع شده است و موقعیتی استراتژیک دارد.

از دشت میناب با نام پیشین مینابی یاد شده و از دیرباز تاکنون به نام‌های مینو ، آنامیس ، برادیو … نیز خوانده شده است. قدیمی‌ترین نامی که در کتب تاریخی و در زمان هخامنشی از میناب برده شده شهر اورگانا (ORGANA) بوده است.

میناب را به دلیل نزدیکی با دریا و وجود رودهایی در پیرامون آن، «میان آب» نیز گفته‌اند، که اندک‌اندک به میناب تغییر یافته است. واژه میناب، در گذشته به جهت شفافیت آب رود میناب، مینا آب بوده، که به مرور زمان و به دلیل دگرگونی، حرف «آ» از بین رفته و به شکل میناب درآمده است.

مردم محل بر این باورند که در روزگاران کهن، دو خواهر به نام‌های «بی‌بی مینو» و «بی‌بی نازنین» این شهر را پایه‌گذاری کرده‌اند. ناحیه میناب از دیرباز نه تنها به نام‌های گوناگون، نظر جهانگردان را به خود جلب کرده، بلکه دست‌خوش یورش‌های ویران‌گر نیز بوده است.

مارکوپولو نیز درسفرنامه های خود از میناب و شرایط آب و هوایی و مردم آن نام برده است.

میناب با قدمت ترین شهر استان هرمزگان است و حدود ۷۰۰۰ سال قدمت دارد و قطب فرهنگی و مذهبی استان هرمزگان و جنوب شرق کشور است.

در محل امروزی میناب، شهری آباد، که مرکز ایالت هرمز کهنه بوده، قرار دارد. یکی از دژهای ویران شده شهر به نام دژ «بی بی می نو»، که همان «بی‌بی مینو» میباشد، در گوشه شرقی شهر بازمانده است و به این دژ «هزاره» هم می‌گویند.

از بازمانده‌های تاریخی این شهر، دژ میناب است، که شهر میناب بر دامنه آن بنا شده است. این دژ تا اواخر دوران قاجاریه، مرکز حکومت بوده و اکنون در اثر بی توجهی مسئولان در حال تخریب است.

تقسیمات کشوری

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

شهرستان میناب دارای ۶ بخش، ۱۳ دهستان و ۷ شهر به نام‌های زیر است:

شهرستان میناب

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
نام بخش مرکز بخش جمعیت بخش ۱۳۹۵ نام دهستان مرکز دهستان جمعیت دهستان ۱۳۹۵ شهر جمعیت شهر ۱۳۹۵
مرکزی میناب ۱۲۰٬۴۷۳ نفر حومه حکمی ۲۸٬۳۴۵ نفر میناب

تیرور

۷۳٬۱۷۰ نفر

۴٬۸۷۱ نفر

گوربند گوربند ۱۴٬۰۸۷ نفر
بندزرک بندزرک ۴۷٬۸۴۵ نفر بندزرک بندزرک ۲۴٬۹۰۱ نفر کرگان

بندزرک

زهوکی

۵٬۲۸۲ نفر

۴٬۷۹۶ نفر

۴٬۴۵۱ نفر

کرگان سرمست ۱۲٬۴۲۴ نفر
توکهور هشت‌بندی ۳۲٬۰۱۶ نفر چراغ‌آباد هشت‌بندی ۱۵٬۲۴۱ نفر هشت‌بندی ۶٬۷۱۸ نفر
توکهور توکهور ۱۰٬۰۵۷ نفر
سندرک سندرک ۲۶٬۶۰۲ نفر سندرک سندرک ۱۲٬۴۲۴ نفر سندرک ۱٬۹۱۵ نفر
درپهن درپهن ۷٬۵۳۷ نفر
بندر بندر ۴٬۷۳۰ نفر
تیاب تیاب ۲۱٬۳۶۳ نفر تیاب تیاب ۱۰٬۷۳۷ نفر ********************
سرباران سرباران ۱۰٬۶۲۶ نفر
کریان کریان ۱۵٬۳۶۲ نفر کریان راونگ ۱۰٬۷۸۵ نفر
تلنگ تلنگ سراتک ۴٬۵۷۷ نفر

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان میناب برابر با ۲۵۹٬۲۲۱ نفر بوده که دومین شهرستان پرجمعیت استان هرمزگان پس از بندرعباس است.[۳]

دریاچه سد میناب
جنگل‌های حرا خور تیاب
سد میناب
قلعه هزاره
میناب قدیم
پل میناب
  1. سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران (۲۰۲۲-۰۴-۲۹). «تاسیس دو فرمانداری کل در بنادر جنوب مصوب ۱۳۳۳/۰۹/۲۴ هیئت وزیران». Qavanin.ir.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. «تاریخچه و نقشه جامع شهر میناب در ویکی آنا». ana.ir. ۱۳۹۹-۰۱-۰۶. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۵-۲۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. «درگاه ملی آمار > سرشماری عمومی نفوس و مسکن > نتایج سرشماری > جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395». www.amar.org.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۴-۳۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)