شهرستان بوئینزهرا
| شهرستان بوئینزهرا | |
|---|---|
 موقعیت در استان | |
| اطلاعات کلی | |
| کشور |  ایران |
| استان | قزوین |
| مرکز شهرستان | بوئینزهرا |
| سایر شهرها | شال، دانسفهان، سگزآباد، ارداق و عصمتآباد |
| بخشها | مرکزی، دشتابی، شال و رامند |
| سال تأسیس | ۱۳۷۵ خورشیدی |
| اداره | |
| فرماندار | مصطفی صالحی |
| حوزهٔ انتخابیه | بوئینزهرا و آوج |
| مردم | |
| جمعیت | ۱۲۲٬۹۹۴ نفر (۱۳۹۵) |
| تراکم جمعیت | ۴۱ نفر بر کیلومتر مربع |
| جغرافیای طبیعی | |
| مساحت | ۳٬۰۲۲ کیلومتر مربع |
| دادههای دیگر | |
| پیششمارهٔ تلفن | ۰۲۸ |
| وبگاه | فرمانداری بوئینزهرا |
شهرستان بوئینزهرا یکی از شهرستانهای استان قزوین ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بوئینزهرا است.
این شهرستان در تاریخ ۱۸ آذر ۱۳۷۵ از شهرستان قزوین جدا شد و مستقل گردید.[۱]
موقعیت جغرافیایی
[ویرایش | اشتراکگذاری]شهرستان بوئینزهرا از شمال با شهرستانهای قزوین و البرز، از شمال غرب تا غرب با شهرستان تاکستان، از شمال شرق با شهرستان آبیک، از جنوب غرب با شهرستان آوج، از جنوب با شهرستان زرندیه استان مرکزی و از شرق با شهرستان اشتهارد استان البرز همسایه است.
مردمشناسی
[ویرایش | اشتراکگذاری]جمعیت
[ویرایش | اشتراکگذاری]بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان بوئینزهرا برابر با ۱۲۲٬۹۹۴ نفر بوده است.[۲]
زبان
[ویرایش | اشتراکگذاری]زبان بیشتر مردم این شهرستان ترکی آذربایجانی است.[۳][۴][۵][۶][۷]
مردم دو شهر دانسفهان و شال به زبان تاتی از زبانهای ایرانی شاخه شمالغربی سخن میگویند.[۸][۹]
تقسیمات کشوری
[ویرایش | اشتراکگذاری]شهرستان بوئینزهرا دارای ۴ بخش، ۹ دهستان و ۶ شهر به نامهای زیر است:
شهرستان بوئینزهرا
[ویرایش | اشتراکگذاری]| نام بخش | مرکز بخش | جمعیت بخش ۱۳۹۵ | نام دهستان | مرکز دهستان | جمعیت دهستان ۱۳۹۵ | شهر | جمعیت شهر ۱۳۹۵ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| مرکزی | بوئینزهرا | ۵۵٬۵۰۰ نفر | زهرای بالا | خونان | ۱۱٬۰۳۷ نفر | بوئینزهرا | ۲۰٬۸۲۳ نفر
۵٬۴۹۲ نفر ۲٬۹۸۶ نفر |
| زهرای پائین | رحیمآباد | ۹٬۵۲۷ نفر | |||||
| سگزآباد | سگزآباد | ۵٬۶۳۵ نفر | |||||
| دشتابی | ارداق | ۲۵٬۱۶۹ نفر | دشتابی شرقی | شهرستانک | ۱۰٬۲۱۰ نفر | ارداق | ۵٬۰۴۳ نفر |
| دشتابی غربی | ارداق | ۹٬۹۱۶ نفر | |||||
| شال | شال | ۲۳٬۲۳۸ نفر | زینآباد | زینآباد | ۴٬۱۸۳ نفر | شال | ۱۵٬۲۹۰ نفر |
| قلعه هاشم | شهرک مدرس | ۳٬۷۶۵ نفر | |||||
| رامند | دانسفهان | ۱۹٬۰۸۷ نفر | رامند جنوبی | خوزنین | ۵٬۱۸۰ نفر | دانسفهان | ۹٬۴۳۴ نفر |
| ابراهیمآباد | ابراهیمآباد | ۴٬۴۷۳ نفر |
کشاورزی
[ویرایش | اشتراکگذاری]شهرستان بوئین زهرا در درجه اول از نظر پسته و سپس گردو و انگور کشت خوبی دارد. در این شهرستان پیاز، پنبه و انواع صیفی جات نیز کشت میشود. البته با توجه به آب و هوای بسیار مساعد بوئین زهرا برای کشت پسته ظرف چند سال گذشته سرمایهگذاریهای بسیار عمدهای توسط بخش خصوصی برای توسعه اراضی زیر کشت پسته در این شهرستان صورت گرفته است.
جاذبههای گردشگری
[ویرایش | اشتراکگذاری]از جاذبههای این شهرستان میتوان به موارد زیر اشاره نمود:
- تپه هزار ساله شهرک عصمتیه
- کاروانسرای محمدآباد
- کاروانسرای هجیب
- منطقه تاریخی سگزآباد
- تپه زاغه
- تپه قبرستان
- روستای قورقورک
- پل شاه عباسی خرّه چای
بوئینزهرا منطقهای زلزلهخیز است و بر روی گسل قرار دارد و تاکنون زمینلرزههای شدیدی را به خود دیده است که تلفات بسیاری را بر جای گذاشته است. شدیدترین آن مربوط به زمینلرزه ۱۰ شهریور ۱۳۴۱ میباشد. این زمینلرزهها عبارتند از:
- زمینلرزه سال ۵۵۶ (۲۳۲نفر) البته باتوجه به جمعیت آن دوره تعداد زیادی بوده
- زمینلرزه ۱۶ فروردین ۱۲۹۲ (به روایتی ۱۲۰۰ کشته)
- زمینلرزه ۱۰ شهریور ۱۳۴۱ (حدود ۱۲ هزار کشته و ۲۷۰۰ زخمی)
- زمینلرزه ۱ تیر ۱۳۸۱ (حدود ۲۹۱ کشته و ۱۵۰۰ زخمی)
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران (۲۰۲۶-۰۷-۰۶). «تصویبنامه راجع به ایجاد شهرستان بوئین زهرا مصوب ۱۳۷۵/۰۹/۱۸ با اصلاحات و الحاقات بعدی». Qavanin.ir.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «درگاه ملی آمار > سرشماری عمومی نفوس و مسکن > نتایج سرشماری > جمعیت به تفکیک تقسیمات کشوری سال 1395». www.amar.org.ir. دریافتشده در ۲۰۲۲-۰۴-۳۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ دانشنامه فرهنگ مردم ایران
- ↑ تبیان
- ↑ «جغرافیای سیاسی استان قزوین». بایگانیشده از اصلی در ۴ اکتبر ۲۰۱۸. دریافتشده در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ بولتننیوز
- ↑ «رزم آرا، فرهنگ جغرافیایی ایران، استان مرکزی، جلد ۱، ص ۱۱۴». بایگانیشده از اصلی در ۹ اوت ۲۰۱۶. دریافتشده در ۲۴ آوریل ۲۰۱۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ مقدمه کتاب «دستور زبان گویشهای تاتی جنوبی»، پروفسور احسان یارشاطر، لاهه - پاریس ١٩٦٩
- ↑ گونههای زبان تاتی، دونالد استیلو، ۱۹۸۱
| مرکز |   | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| شهرستانها و شهرها |
| ||||||||||||
| دیدنیها | |||||||||||||
