پرش به محتوا

English

از ویکی‌واژه

انگلیسی

[ویرایش]

ریشه‌شناسی

[ویرایش]

از انگلیسی کهن Englisc، از Engle (انگل‌ها، یکی از قبایل ژرمنی) + -isc (پسوند نسبت). «Engle» خود از لاتین Angli و احتمالاً از پیش‌ژرمنی *angilaz (قلاب، خم) گرفته شده است که به شکل قلاب‌مانند سرزمین انگل‌ها اشاره دارد.

آوایش

[ویرایش]
  • آیپا: /ˈɪŋɡlɪʃ/
  • تلفظ بریتانیایی:
    (پرونده)
  • آیپا: /ˈɪŋɡlɪʃ/
  • تلفظ آمریکایی:
    (پرونده)

صفت

[ویرایش]

English (مقایسه‌ای more English، عالی most English)

  1. انگلیسی؛ مربوط به انگلستان، مردم انگلستان یا فرهنگ آن‌ها.
    She has an English accent.
    او لهجهٔ انگلیسی دارد.
  2. مربوط به زبان انگلیسی یا ادبیات آن.
    English grammar is not easy to master.
    تسلط بر دستور زبان انگلیسی آسان نیست.

اسم خاص

[ویرایش]

English

  1. زبان انگلیسی؛ زبانی ژرمنی که در انگلستان، آمریکا، کانادا، استرالیا و بسیاری از کشورهای دیگر به کار می‌رود.
    Do you speak English?
    آیا انگلیسی صحبت می‌کنی؟
    English is the most widely learned second language in the world.
    انگلیسی پرمخاطب‌ترین زبان دوم در جهان است.

اسم

[ویرایش]

English (جمع the English)

  1. جمع: مردم انگلستان؛ انگلیسی‌ها؛ ساکنان بومی انگلستان.
    The English are known for their love of tea.
    انگلیسی‌ها به عشقشان به چای معروف‌اند.
  2. (منسوخ)‎ ترجمه به انگلیسی؛ انگلیسی‌ سازی یک متن.
    an English of the original text
    ترجمهٔ انگلیسی متن اصلی

فعل

[ویرایش]

English (سوم‌شخص مفرد Englishes، حال استمراری Englishing، گذشته و اسم مفعول Englished)

  1. کهن: به انگلیسی ترجمه کردن؛ به زبان انگلیسی برگرداندن.
    to English a Latin text
    یک متن لاتین را به انگلیسی ترجمه کردن.
  2. کهن: به سبک یا شیوه انگلیسی درآوردن؛ انگلیسی ‌سازی کردن.

صرف

[ویرایش]

مترادف‌ها

[ویرایش]

متضادها

[ویرایش]

واژه‌های مشتق‌شده

[ویرایش]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

برگردان‌ها

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]