Abdul Hamid II

Abdul Hamid II
	;
Biografía
Nacemento	21 de setembro de 1842 ; Istanbul
Morte	10 de febreiro de 1918 (75 anos); Palácio de Beylerbeyi
Lugar de sepultura	Sultan II. Mahmud Türbesi
34º Sultán do Imperio Otomán
	31 de agosto de 1876 – 27 de abril de 1909 ; ← Murat V – Mehmed V →
Datos persoais
Relixión	Islam e sunnismo
Actividade
Lugar de traballo	Istanbul
Ocupación	monarca
Membro de	Dinastia Otomana (pt)
Outro
Título	Sultán
Familia	Dinastia Otomana (pt)
Cónxuxe	Mediha Nazikeda Kadın ; Sazkar Hanım ; Müşfika Kadın ; Peyveste Hanım ; Fatma Pesend Hanım ; Behice Hanım ; Emsalinur Kadın ; Azize Dilpesend Kadın ; Nurefsun Kadın ; Mezidemestan Kadın ; Bedrifelek Kadın ; Bidar Kadınefendi ; Saliha Naciye Kadın
Fillos	Ulviye Sultan; () Mediha Nazikeda Kadın; Mehmed Selim Efendi; () Bedrifelek Kadın; Zekiye Sultan; () Bedrifelek Kadın; Naime Sultan; () Bidar Kadınefendi; Mehmed Abdülkadir Efendi; () Bidar Kadınefendi; Şehzade Ahmed Nuri; () ; Naile Sultan; () Azize Dilpesend Kadın; Şehzade Mehmed Burhaneddin; () Mezidemestan Kadın; Hamide Ayşe Sultan; () Müşfika Kadın; Şadiye Sultan; () Emsalinur Kadın; Refia Sultan; () Sazkar Hanım; Şehzade Abdurrahim Hayri; () Peyveste Hanım; Hatice Sultan; () Fatma Pesend Hanım; Şehzade Ahmed Nureddin; () Behice Hanım; Şehzade Mehmed Abid; () Saliha Naciye Kadın
Pais	Abdülmecit e Tirimüjgan
Irmáns	Murat V; Mehmed V; Şehzade Mehmed Burhaneddin; Şehzade Ahmed Nureddin; Şehzade Selim Süleyman; Vahdettin; Ahmed Kemaleddin
Parentes	Rahime Perestu, mãe adotiva
Premios
	Cabaleiro da Orde do Vélaro de Ouro; Order of the Royal House of Chakri (en) ; Orde do Crisantemo; Order of Saint Hubert (en) ; Ordem de Osmanieh (pt) ; Ordem da Casa de Hohenzollern (pt) ; Orde de Medjidie, 1ª clase; Orde do Elefante; Royal Order of Kamehameha I (en) ; Gran Cruz da Orde da Torre e a Espada; Orde da Aguia Negra; Grand Commander of the Royal House Order of Hohenzollern (en) ; Real Orde dos Serafíns; Orde Suprema da Santísima Anunciación; Gran Cruz da Orde de San Olaf; Order of Carol I (en) ;
	Sinatura
Descrito pola fonte	Pequeno dicionario enciclopédico de Brockhaus e Efron; Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron; Grande Enciclopedia Soviética 1969-1978, (sec:Абдул-Хамид II)

Abdul Hamid II (en turco otomán: عبد الحميد ثانی, `Abdü’l-Ḥamīd-i sânî; en turco: İkinci Abdülhamit), nado en Istanbul o 21 de setembro de 1842 e finado na mesma cidade o 10 de febreiro de 1918, foi o 34.º sultán do Imperio Otomán e o último que exerceu control efectivo sobre o estado en descomposición.^[1] Dirixiu o imperio durante o período de decadencia, con rebelións particularmente nos Balcáns, e tivo unha guerra sen éxito contra o Imperio Ruso, seguida doutra guerra vitoriosa contra o reino de Grecia en 1897. Hamid II gobernou dende o 31 de agosto de 1876 ata que foi deposto pouco despois da revolución dos Mozos Turcos o 27 de abril de 1909. Por un acordo cos republicanos Mozos Otománs, promulgou a primeira constitución otomá o 23 de decembro de 1876,^[2] que foi un sinal de pensamento progresista que marcou o principio do seu goberno. Con todo, máis adiante, notou a influencia occidental nos asuntos otománs e citando desacordos co parlamento^[2] suspendeu tanto a constitución como o parlamento en 1878 e obtivo un maior poder e control efectivo.

A modernización do Imperio Otomán tivo lugar durante o seu reinado, e incluíu a reforma da burocracia e a extensión da rede de ferrocarrís. Ademais desta modernización, estableceuse un sistema para rexistrar a poboación e o control da prensa, ademais da primeira lei de educación moderna en 1898. Na educación foi onde máis alcance tiveron estas modernizacións, establecéndose moitas escolas profesionais (dereito, artes, comercio, enxeñaría, veterinaria, aduanas, granxa, lingüística...). A universidade de Istanbul, a pesar de ser pechada por Hamid II en 1881, reabriu en 1900, e estenduse a rede de escolas secundarias, primarias e militares. Desenvolvéronse os sistemas de trens e telégrafos, principalmente por empresas alemás.^[2] Durante o seu reinado, o imperio caeu na bancarrota, levando ao establecemento da Administración Otomá da Débeda Pública en 1881.

No estranxeiro, Abdul Hamid II foi alcumando o "Sultán Vermello" ou "Abdul o Maldito", debido aos masacres de armenios e asirios durante a súa etapa e ao uso da policía secreta para silenciar os disidentes e republicanos.^[3]^[4] Estas iniciativas provocaron un intento de asasinato en 1905 por revolucionarios armenios.^[5]

Notas

↑ Overy, Richard páx. 252, 253 (2010)
1 2 3 "Abdulhamid II | biography – Ottoman sultan". Consultado o 2015-09-29.
↑ "Sultan beaten, capital falls, 6,000 are slain". The New York Times. 25 de abril de 1909.
↑ Hamamdjian, Vahan (2004). Vahan's Triumph: Autobiography of an Adolescent Survivor of the Armenian Genocide. iUniverse. p. 11. ISBN 978-0-595-29381-0.
↑ Panossian, Razmik (13 de agosto de 2013). The Armenians: From Kings and Priests to Merchants and Commissars. Columbia University Press. p. 165. ISBN 978-0-231-13926-7.

Véxase tamén

Bibliografía

Abdul Hamid II Biography
All Documents about Abdul Hamid in English from a Turkish Web Site Arquivado 23 de xuño de 2020 en Wayback Machine.
Overy, Richard. The Times Complete History of the World, HarperCollins Publishers ISBN 9780007315697 (2010)
Akarli, Engin D. (2001). "The Tangled Ends of an Empire and Its Sultan". En Leila Tarazi Fawaz; C. A. Bayly. Modernity and Culture: From the Mediterranean to the Indian Ocean. Nova York: Columbia University Press. pp. 261–284. ISBN 978-0-231-11426-4.
Georgeon, François (2003). Abdülhamid II. Le sultan calife. París: Fayard.
Shaw, Stanford J.; Shaw, Ezel K. (1977). History of the Ottoman Empire and Modern Turkey. Vol. 2: Reform, Revolution, and Republic: The Rise of Modern Turkey, 1808–1975. Cambridge, U.K.: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-29166-8.
Yasamee, F. A. K. (1996). Ottoman Diplomacy: Abdülhamid II and the Great Powers, 1878–1888. Istanbul: ISIS. ISBN 978-975-428-088-3.
Pears, Edwin Sir (1917). The Life of Abdul Hamid (1 ed.). Londres: Constable and Company Ltd. Consultado o 17 de marzo de 2019 – vía Internet Archive.
Haslip, Joan (1973). The Sultan: The life of Abdul Hamid (2 ed.). ISBN 978-0297765196.

Outros artigos

Xenocidio armenio

Ligazóns externas

II. Abdul Hamid Forum in English Arquivado 02 de febreiro de 2010 en Wayback Machine. II. Abdul Hamid Forum in English
II. Abdülhamit Dönemi Olayları – ittihat Ve Terakki Ödev Sitesi
US Library of Congress Abdul Hamid II Photo Collection – about 1,800 photographs mounted in albums, ca. 1880–1893
television show series of TV episodes that are true stories about his life written by his right-hand man

[1] Overy, Richard páx. 252, 253 (2010)

[britannica.com-2] 1 2 3 "Abdulhamid II | biography – Ottoman sultan". Consultado o 2015-09-29.

[NYtimes25April1909-3] "Sultan beaten, capital falls, 6,000 are slain". The New York Times. 25 de abril de 1909.

[Hamamdjian2004-4] Hamamdjian, Vahan (2004). Vahan's Triumph: Autobiography of an Adolescent Survivor of the Armenian Genocide. iUniverse. p. 11. ISBN 978-0-595-29381-0.

[Panossian2013-5] Panossian, Razmik (13 de agosto de 2013). The Armenians: From Kings and Priests to Merchants and Commissars. Columbia University Press. p. 165. ISBN 978-0-231-13926-7.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]