Malmö, situada no Condado de Escania (Skåne, en sueco), é a terceira cidade máis grande de Suecia con 270.000 habitantes. O seu desenvolvemento vai dende a industrialización ata converterse aos poucos nunha cidade universitaria.
Considérase que Malmö foi fundada entre os séculos XII e XIII, cando a rexión de Escania pertencía ao reino de Dinamarca. Nos anos 1200 erixiuse unha pedanía costeira entre a igrexa de Copenhaguen e o arcebispado de Lund. Máis tarde ordenouse construír unha fortaleza no mesmo punto. A partir de 1275 podíase cruzar o estreito de Øresund por barco, o cal impulsou o desenvolvemento comercial de Malmö ao estar dentro da ruta da Liga Hanseática.[1]
Xa no século XV, Malmö superara en importancia a Lund e era unha das cidades máis poboadas de Dinamarca con aproximadamente 5000 habitantes, un importante mercado e unha puxante industria pesqueira de arenques.[1] Durante o reinado de Erico de Pomerania produciuse a creación da aduana de Øresund (1429), a construción do primeiro castelo de Malmö (1434) e a entrega en 1437 do escudo de armas local: unha cabeza de grifón, máis tarde convertida en símbolo representativo de Escania. Malmö foi tamén un dos primeiros lugares escandinavos que adoptou o luteranismo durante a reforma protestante.
Os conflitos continuaron a comezos do século XVIII, cando as tropas danesas entraron en Malmö durante a Gran Guerra do Norte (1709). Un ano despois, o batallón sueco a cargo do xeneral Magnus Stenbock logrou expulsar aos daneses e retomar o control. Todos estes episodios, sumados á chegada da peste bubónica, rebaixaron a poboación local a pouco máis de 300 habitantes na década de 1720.
As autoridades suecas asumiron a reconstrución de Malmö cando a situación xa se había estabilizado. Ademais da inauguración dun novo porto en 1775, desenvolvéronse servizos básicos como escolas, hospitais, a central eléctrica e unha planta de tratamento de augas residuais.[1]
En 1870, Malmö superara a Norrköping como a terceira cidade sueca máis habitada, e en 1900 a súa poboación pasaría os 60.000 habitantes. Ao longo do século XX, a chegada de inmigrantes (suecos e estranxeiros) motivou a construción de novas zonas residenciais e vivendas de protección oficial repartidas polo municipio de Malmö. Todas esas casas construíronse baixo o proxecto polo millón de vivendas.[7]
Porén, na década de 1970 produciuse unha grave crise económica que afectou aos estaleiros suecos. Kockums tivo que ser rescatada polo estado, e en 1986 cesou toda a produción de barcos civís para especializarse en buques militares, coa consiguiente destrución de empregos. Ademais, moitas familias de clase media mudáronse a cidades dormitorio como Vellinge, Lomma e Staffanstorp.
Ante esa situación, o municipio apostou pola reconversión industrial a través de dotacións culturais, da remodelación do barrio portuario (Västra Hamnen) e de importantes obras arquitectónicas para reducir o desemprego.[8] Parte dos edificios do antigo estaleiro foron rehabilitados para albergar outras instalacións, tales como o campus da Escola Superior de Malmö (1998).[9] No 2000 inaugurouse o ponte de Øresund que conecta a Malmö con Dinamarca a través do mar Báltico,[10] e en 2005 completáronse as obras do Turning Torso, un rañaceos residencial de 190 metros deseñado por Santiago Calatrava.[11] O xesto que confirmou a transformación de Malmö foi o desmantelamento da guindastre Kockums en 2002. Por outra banda, o centro urbano viviu un proceso de xentrificación.[7]
