Nebulosa do Cono

Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/03w09b

Nebulosa do Cono
	Instancia de rexión H II; nebulosa escura
	Parte de NGC 2264
	Época J2000.0
	Constelación Monoceros
Características orbitais
Ascensión recta	100,275 °
Declinación	9,883 °
Persoas e organizacións
	Descubridor/a William Herschel
Datas e cronoloxía
	Data descuberta 1785
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/03w09b
	Wikidata C:Commons

A Nebulosa do Cono é unha rexión H II da constelación de Monoceros. Foi descuberta por William Herschel o 26 de decembro de 1785, momento na que a designou coma H V.27 . A nebulosa está situada a uns 830 parsecs ou 2.700 anos luz de distancia respecto da Terra. A Nebulosa do Cono forma parte da nebulosidade ó redor do Cúmulo Árbore de Nadal. A designación de NGC 2264 no New General Catalogue refírese a obxectos e non a nebulosa por separado.

A difusa Nebulosa do Cono, chamada así pola súa forma cónica, atópase na parte sur de NGC 2264, a parte norte vén sendo a magnitude -3,9 do Cúmulo Árbore de Nadal. Á súa vez o conxunto está situado na parte norte de Monoceros, xusto ó norte do punto medio dunha liña imaxinaria entre Procyon e Betelgeuse.

A forma do cono vén dunha nebulosa de absorción escura que está composta hidróxeno molecular frío e po en fronte dunha apagada nebulosa de emisión que contén hidróxeno ionizado por S Monocerotis, a estrela máis brillante de NGC 2264. Esta nebulosa débil (cun tamaño aparente de 10 minutos de arco) está separada uns sete anos luz respecto da nebulosa escura, e o conxunto de ambas está a 2.700 anos luz de distancia da Terra.

A nebulosa é parte dun complexo moito máis grande de formación de estrelas -o Telescopio Espacial Hubble foi usado para capturar imaxes das estrelas en formación en 1997.

Véxase tamén

Ligazóns externas