şeb

 Herwiha binêre: Seb, Séb, seb, û sêb

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: şeb

Navdêr 1

şeb m

1. biharatek yan gulavek e
   • (Tu dikarî tarîxa vê jêgirtinê binivîsî?), di gelelk stranên kurdî de:

     şekir û şebê

şeb m

1. dermanke bi farsî zace

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

  Ayîne bi Eskenderî û cam-i bi Cem da
  Erwahê muqeddes şebê qedran te dixwazin
  Nûra te ye misbah-i di qendîlê Herem da

Formên alternatîv

• şeba

Jê

• şebî

Etîmolojî

Li gor Dihxuda navê deverekê ye li Yemenê û bi biharat û gulavên xwe yên bihagiran navdar e û ehlê wê ji bi firotina wan zengîn bûye.

Çavkanî:

Pîrepend

• Şeb û şekir çûn Diyarbekir, şekir rûnişt dengê xwe nekir, şebê rabû pesna xwe kir
• Şeb û şekir hevûdu naskir
• Li şekirî hat li şebê hesilî

Biwêj

• Şeb û şekir li cem yekî an yekê yek bûn
• Ne şeb ne şekir bûn

Werger

Tercimeyên bi zimanên din

• Almanî: ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} Alaun (de) m
• Erebî: ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} الشب
• Farisî: ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} سیلی (fa), ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} صدای ضربه
• Îngilîzî: ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} alum (en), ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} vitriol (en), ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} palm of the hand
• Tirkî: kuvars (tr), ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} çığ (tr), ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} şap (tr), ^{(ji kerema xwe kontrol bike)} salgın (tr)

Navdêr 2

şeb cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. şev
   • (Tu dikarî tarîxa vê jêgirtinê binivîsî?), Ehmedê Xanî:

     Şebê zulumatê bi îmkanê dibit subhî numa

Notên bikaranînê

Tenê di klasîkên kurdî de.

Etîmolojî

Deyn ji farisî شب (şeb).

Anagram

• beş

Tirkî

Navdêr

şeb

1. şev

Anagram

• beş