Jump to content

Ennodius

E Vicipaedia

Ennodius Ticinensis, plene Magnus Felix Ennodius ( Arelate natus anno 473 vel 474; die 17 Iulii 521 Ticini in urbe mortuus) fuit episcopus Papiensis atque scriptor Latinus.

Nobili e gente natus anno 493 ad ecclesiam accessit et anno 513 episcopus Ticini electus est. Annis 513 et 517 iussu Hormisdae papae Constantinopolim iter fecit ad Schisma Acacianum componendum; quod ei non contigit. Anno 521 mortuum esse constat ex inscriptione in sepulchro.[1]

  • Epistulae 297
  • Opuscula
    • Panegyricus regi Theoderico dictus
    • Libellus pro synodo
    • Vita Epiphanii episcopi Ticinensis
    • Vita Antonii monachi
    • Eucharisticon de vita
    • Paraenesis didascalica
    • Praeceptum de cellulanis
    • Petitorium quo absolutus est Gerontius
    • Benedictio cerei I
    • Benedictio cerei II
  • Dictiones - 28 orationes
  • Carmina

Bibliographia

[recensere | fontem recensere]
  • Der Neue Pauly vol. 3 coll. 1046-1047
  • Stephanie Kennell, "The Letter Collection of Ennodius of Pavia" in Cristiana Sogno, Bradley K. Storin, Edward J. Watts, edd., Late Antique Letter Collections: A Critical Introduction and Reference Guide (Oakland: University of California Press, 2017) pp. 369-383
  • Bret Mulligan, interpr., The poetry of Ennodius. Abingdon: Routledge, 2022. ISBN 9781138777576
  • Fridericus Vogel, ed., Magni Felicis Ennodii opera. Berolini: apud Weidmannos, 1885 (Monumenta Germaniae historica: Auctores antiquissimi, 7); Textus

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
David's face

Haec stipula ad biographiam spectat. Amplifica, si potes!