Luchovia

Locus: 52°58′0″N 11°9′0″E
Numerus incolarum: 9 125
Situs interretialis
Gestio
Geographia
Coniunctiones urbium

Luchovia (Theodisce Lüchow)[1] urbs Saxoniae Inferioris et pars Circuli Luchoviensis et Danebergensis est. Ad Luchoviam etiam vici Banneicum[2] (Theodisce Banneick), Beutovia[3] (Theodisce Beutow), Borsla[4] (Theodisce Bösel), Gollavia[3] (Theodisce Gollau), Grabovia[3] (Theodisce Grabow), Iabele[5] (Theodisce Jabel), Iesne[6] (Theodisce Jeetzel), Kolbornium[7] (Theodisce Kolborn), Krautza[8] (Theodisce Krautze), Kunscha[8] (Theodisce Künsche), Loga[8] (Theodisce Loge), Luchovia[1] (Theodisce Lüchow), Lusa[9] (Theodisce Lüsen), Muggenburgum[10] (Theodisce Müggenburg), Plothe[11] (Theodisce Plate), Ranzavia[12] (Theodisce Ranzau), Reddebeicium[13] (Theodisce Reddebeitz), Reetza[8] (Theodisce Reetze), Rehbecca[14] (Theodisce Rehbeck), Saassa[8] (Theodisce Saaße), Seeravia in Lucia[12][15] (Theodisce Seerau in der Lucie), Tarmicium[13] (Theodisce Tarmitz), Weitscha[8] (Theodisce Weitsche) atque Zatemin[16] (Theodisce Satemin) pertinent. Luchovia caput communis generalis eiusdem nominis est.
Historia
[recensere | fontem recensere]Luchovia anno 1158 primo in actis decriptum est et anno 1291 ius urbis accepit. Ab anno 1320 pars Ducatus Luneburgensis fuit. Anno 1705 ad Ducatum Electoralem Brunsvicum-Luneburgensem transiit. Anno 1803 cum toto Ducato a copiis Francicis occupatum est. Annis 1810 - 1813 pars Regni Westphaliae erat. Anno 1811 tota urbs incendio maximo deleta, sed mox reparata est. Tum ad Regnum Hannoveranum, ab anno 1866 ad Borussiam pertinuit. Luchovia ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris et ab anno 2006 caput Luchoviae communis generalis est. Anno 1972 vici supra dicti ad Luchoviam adiuncti sunt.
Cives noti
[recensere | fontem recensere]- Fridericus Syrup (1881 - 1945), rerum politicarum peritus
Notae
[recensere | fontem recensere]- 1 2 Vide Antiquitates selectae septentrionales et Celticae, ubi dicitur "(...) De Venedicis aut Germanicis prope Luchoviam effossis Epistola Georgii Frid, Mithofii data Luchovia d. 17. Maji 1691 (...)".
- ↑ Germanica toponyma cum terminatione -ich, -ick, -ig et -ik plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-icum-i". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin.
- 1 2 3 Germanica ac Slavica toponyma cum suffixo -ov seu -öv seu ow plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-ovia-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Asovia, Brewnovia, Czernichovia, Glasgovia, Golnovia, Grabovia, Kharkovia, Laszovia, Ostrovia, Pscovia, Racovia, Sucovia, Tarnovia, Wengrovia, Witkowa, Wittovia, Crovia apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Vide www.koeblergerhard.de, ubi dicitur "(...) Bösel, 11. Jh., auf einem etwa 15 Meter hohen Geestrücken südöstlich Friesoythes bei Cloppenburg, Donb83, rund 8000 Einwohner, Borsla (1080/1088) (...)".
- ↑ Vide Rex Germanorum Populus Sclavorum, ubi dicitur "(...) Jably— Jabele, 1320 (Jabel) (...)".
- ↑ Vide Kirchengemeindelexikon, ubi dicitur "(...) Urkundlich ist der Ort erstmals im Lüneburger Lehnregister aus der Zeit zwischen 1330 und 1352 als Yesne erwähnt.2 Der gleichnamige Fluss wird bereits in den im frühen 13. Jh. niedergeschriebenen Taten der der Bischöfe von Halberstadt genannt (in fluvium Iesne) (...)".
- ↑ Germanica toponyma cum suffixo -born plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-bornium-ii", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Calenbornium prope Aram et Calenbornium prope Caesariacum (Theodisce Kalenborn); Calenbornium-Scheurenum (Theodisce Kalenborn-Scheuern); Hasbornium (Theodisce Hasborn); Leidenbornium (Theodisce Leidenborn); Lichtenbornium (Theodisce Lichtenborn). Quae omnia toponyma ex articulo Vicipaediae Latinae de indice urbium et communium Rhenaniae et Palatinatus desumpta sunt, ubi apte referuntur.
- 1 2 3 4 5 6 Germanica et Romanica (praecipue Francica) toponyma cum suffixo -e plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -e : -a (...)".
- ↑ Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Germanica toponyma cum suffixis -burg et -borg et -burgh et -bourg plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-burgum-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Wisingsburgum, Edinburgum, Alburgum, Altenburgum, Brandeburgum, Caroburgum, Doesburgum, Friburgum, Hamburgum, Iulioburgum apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Vide Urkunden-Sammlung zur Geschichte der auswärtigen Verhältnisse der Mark Brandenburg und ihrer Regenten, doc. CCCCXXXIV, ubi dicitur "(...) nec Slaui de Jezne siue de Recizze neque de Plothe (...) Rabodo et Henricus fratres dicti de Plothe (...)".
- 1 2 Germanica toponyma cum terminatione -au seu -aw plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-avia-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Iereslavia, Iunonwladislavia, Labiavia, Landavia, Lindavia, Liptavia, Lobavia, Lochavia, Lublavia, Luccavia, Mitavia, Multavia, Namslavia, Neoboleslavia, Olavia, Oppavia, Pegavia, Pillavia, Premislavia, inter alia, apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -itsch aut -itz plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-icium-i" aut "-itium-i" aut "-icia-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -itsch, -itz : -icium, -itium, -icia (...)".
- ↑ Germanica et Romanica toponyma cum suffixis -ec(k) plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-ecca-ae" seu "-eca-ae". Qua de latinizatione, vide Botanical Latin, ubi dicitur "(...) -ec, -eck : -ecca, -ēca (...)".
- ↑ Toponyma cum suffixo -ie plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-ia-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Turbia, Vermeria, Alteia, Airdria, Augustadia, Curbavia, Normannia, Picardia apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Vide Kirchengemeindelexikon, ubi dicitur "(...) Dominus Gevehardus plebanus in Zatemin (...)".
Nexus externi
[recensere | fontem recensere]| Vicimedia Communia plura habent quae ad Luchoviam spectant (Lüchow, Lüchow (Wendland)). |

