Pergi ke kandungan

Thai Airways International

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Thai Airways International
Syarikat Penerbangan Antarabangsa Thai Airways
บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน)
Thai Airways Airbus A350-900
IATA ICAO Pengenal
TG THA THAI
Ditubuhkan29 Mac 1960; 66 tahun yang lalu (1960-03-29) (sebagai Thai International)
Bermula operasi1 April 1988; 38 tahun yang lalu (1988-04-01) (bergabung dengan Thai Airways Company)
AOC #AOC.0003[1]
HabBangkok–Suvarnabhumi
Program kesetiaanRoyal Orchid Plus
PerikatanStar Alliance
Subsidiari
Pesawat80
Destinasi65[2]
Syarikat indukKementerian Kewangan (42.94%)
Diniagakan sebagaiSET: THAI
Ibu pejabatChatuchak, Bangkok, Thailand
Orang penting
Pendapatan▼ ฿44,409.45 juta (Q3 2025)[5]
Pendapatan bersih▼ ฿4,421 juta (Q3 2025)[5]
Jumlah aset▲ ฿299,730.41 juta (Q3 2025)[5]
Pekerja12,858 (2025)[6]
Laman webwww.thaiairways.com

Thai Airways International plc (Bahasa Melayu: Syarikat Penerbangan Antarabangsa Thai) ialah syarikat penerbangan kebangsaan Thailand.[7][8][9] Ditubuhkan pada tahun 1961 sebagai usaha sama antara Scandinavian Airlines dan Thai Airways Company, syarikat penerbangan ini mempunyai ibu pejabat korporat di Jalan Vibhavadi Rangsit, daerah Chatuchak, Bangkok,[10][11] dan terutamanya beroperasi dari Lapangan Terbang Suvarnabhumi. THAI ialah ahli pengasas Star Alliance. Syarikat penerbangan ini merupakan pemegang saham kedua terbesar bagi syarikat penerbangan kos rendah Nok Air dengan pegangan 8.91 peratus (2021),[12] dan ia telah melancarkan syarikat penerbangan kawasan di bawah nama Thai Smile pada pertengahan tahun 2012 menggunakan pesawat Keluarga Airbus A320 baharu.[13] Pada tahun 2023, ia telah diumumkan bahawa Thai Smile akan digabungkan semula ke dalam Thai Airways.[14]

Beroperasi dari hab utamanya di Lapangan Terbang Suvarnabhumi Bangkok, Thai kini berkhidmat ke 51 destinasi antarabangsa dan 9 destinasi domestik menggunakan armada 80 pesawat yang terdiri daripada pesawat badan lebar dan badan sempit daripada Boeing dan Airbus dengan 80 pesawat ditempah setakat Januari 2026, bersama perancangan untuk meningkatkan armadanya kepada 143 pesawat menjelang 2029. Kini rangkaian laluan Thai didominasi oleh penerbangan ke bandar-bandar di Eropah, Asia dan Oceania yang terbang ke 29 negara setakat Januari 2026 termasuk 9 laluan domestik.

Thai Airways ialah ahli dan salah satu daripada lima ahli pengasas Star Alliance, yang ditubuhkan pada 14 Mei 1997.[15]

Sejarah

[sunting | sunting sumber]
Sebuah Sud Aviation Caravelle Thai Airways International di Stockholm pada tahun 1970

Permulaan

[sunting | sunting sumber]

Thai Airways International diasaskan pada tahun 1960 sebagai usaha sama antara Syarikat Penerbangan Scandinavian (SAS), yang memegang 30 peratus saham syarikat baharu itu bernilai dua juta baht Thailand, dan syarikat penerbangan domestik Thailand, Syarikat Thai Airways (Thai: เดินอากาศไทย).[16] SAS menyediakan kepakaran operasi, pengurusan, dan pemasaran, dengan latihan yang bertujuan untuk membina syarikat penerbangan kebangsaan yang fully bebas dalam masa tersingkat. Warganegara Thailand secara beransur-ansur mengambil alih tanggungjawab pengurusan sepenuhnya dan bilangan kakitangan ekspatriat berkurangan, dengan ekspatriat merangkumi kurang daripada satu peratus daripada kakitangan yang berpangkalan di Thailand pada tahun 1987.[17]

Sebuah McDonnell Douglas DC-10 Thai di Frankfurt pada tahun 1977

Perkhidmatan antara benua pertama syarikat penerbangan ini menggunakan Douglas DC-8 bermula pada tahun 1971 ke Australia, dan kemudian ke Eropah pada tahun berikutnya.[18] Sebilangan pesawat badan lebar tiga enjin McDonnell Douglas DC-10 yang lebih besar telah diperoleh pada lewat 1970-an. Perkhidmatan ke Amerika Utara bermula pada tahun 1980.[17]

Pada 1 April 1977, selepas 17 tahun penyertaan modal oleh SAS, kerajaan Thailand membeli baki 15 peratus saham milik SAS dan Thai menjadi sebuah syarikat milik kerajaan bagi kerajaan Thailand.[17] Setakat 22 May 2020, Kementerian Kewangan Thailand bukan lagi pemegang saham majoriti, selepas mengurangkan pegangannya kepada 47.86 peratus daripada 51.03 peratus.[19]

Pada tahun 1979, syarikat penerbangan ini menerima pesawat kargo pertamanya iaitu Douglas DC-8-62AF yang digunakan untuk penerbangan antara Bangkok dan Karachi, Frankfurt, Copenhagen, Hong Kong[20] serta penerbangan dari Copenhagen ke Paris.

1980-an dan 1990-an: penggabungan dengan Syarikat Thai Airways

[sunting | sunting sumber]

Pada 6 Disember 1987, perkhidmatan ke Auckland di New Zealand telah dirasmikan. Pada 1 April 1988, Perdana Menteri ketika itu, Jeneral Prem Tinsulanonda, menggabungkan operasi antarabangsa dan domestik kedua-dua syarikat untuk membentuk syarikat semasa, Thai Airways International, bagi mempunyai sebuah syarikat penerbangan kebangsaan tunggal.[17] Pada 25 Jun 1991, syarikat yang diusulkan semula itu menyenaraikan sahamnya di Bursa Saham Thailand dan menyediakannya kepada orang awam. Tawaran awam saham Thai tersebut merupakan yang terbesar pernah dijalankan di negara itu.[17]

Pada tahun 1997, Thai Airways merancang program penswastaan, yang pertama dalam sejarah Thailand.[21]

Pada 14 Mei 1997, Thai Airways, bersama-sama Lufthansa, Air Canada, Syarikat Penerbangan Scandinavian, dan United Airlines, mengasaskan perikatan syarikat penerbangan pertama dan terbesar di dunia, Star Alliance.

Punca kesukaran kewangan Thai kemudiannya telah dikaitkan dengan tindakan yang diambil pada 1990-an apabila Thai Airways mula "membeli setiap jenis pesawat yang dikeluarkan." Model yang berbeza bermakna syarikat penerbangan itu perlu melatih sekumpulan juruteknik untuk memastikan badan pesawat dan enjin berbeza daripada kedua-dua General Electric dan Rolls-Royce kekal layak terbang, secara signifikan melambungkan kos penyelenggaraan.[7]

Airbus A300 Thai di Lapangan Terbang Antarabangsa Phuket pada tahun 2008

2000-an: Pembaruan jenama syarikat penerbangan dan kesukaran kewangan

[sunting | sunting sumber]

Dalam dekad pertama abad ke-21, Thai Airways meneruskan perluasan rangkaian laluan dengan perkhidmatan baharu ke Chengdu, Busan, Chennai, Xiamen, Milan, Moscow, Islamabad, Hyderabad, Johannesburg, dan Oslo.

Menggunakan armada Airbus A340-500, yang diperoleh pada tahun 2005, Thai memulakan penerbangan tanpa henti antara Bangkok dan Bandar Raya New York serta Bangkok ke Los Angeles, perkhidmatan tanpa henti pertamanya ke Amerika Utara.[22] Syarikat penerbangan itu kemudian menukar perkhidmatan satu hentian sedia ada (melalui Tokyo) ke Los Angeles kepada penerbangan tanpa henti menggunakan jenis pesawat yang sama.[22] Menyebut kos bahan api yang sangat tinggi, Thai menamatkan perkhidmatan New York pada Julai 2008. Perkhidmatan ke Los Angeles ditukar semula kepada perkhidmatan satu hentian melalui Seoul pada 1 Mei 2012, meninggalkan syarikat penerbangan itu tanpa perkhidmatan tanpa henti antara Thailand dan Amerika Utara. A340 yang digunakan telah difasa keluar, digantikan oleh Boeing 777-200ER untuk laluan Bangkok–Seoul–Los Angeles.

Tahun 2000-an juga menyaksikan Thai memperluaskan rangkaian lapangan terbang Thailand di luar hab Bangkoknya. Syarikat penerbangan itu melancarkan penerbangan tanpa henti dari Phuket ke Tokyo, Seoul, dan Hong Kong.

Pada lewat 2000-an, pertumbuhan Thai terjejas disebabkan oleh kombinasi faktor dalaman dan luaran, termasuk kenaikan harga bahan api, konflik politik domestik di Thailand, dan kemelesetan ekonomi lewat 2000-an. Pada tahun 2008, selepas mencapai keuntungan selama 40 tahun sebelumnya, Thai mencatatkan kerugian buat kali pertama dalam sejarahnya sekitar 21 bilion baht (US$675 juta). Syarikat penerbangan mendakwa kos bahan api yang tinggi dan pergolakan politik Thailand sebagai punca.[23] Setakat Q2 2009, selepas siri inisiatif penstrukturan semula, termasuk penangguhan dua tahun penghantaran Airbus A380, syarikat kembali mencatatkan keuntungan bersih sebanyak 2.5 bilion baht.[24]

Keperluan Thai untuk pembaharuan menjadi jelas pada dekad pertama abad ke-21, tetapi pembaharuan, apabila dilaksanakan, sentiasa terhenti di tengah jalan. Masalah Thai merangkumi tiga perkara: kepimpinan yang tidak berkesan di peringkat atasan; lembaga pengarah yang tidak berpengalaman; dan kesatuan sekerja yang terlalu dimanjakan. Piyasvasti Amranand mengambil alih kepimpinan Thai pada Oktober 2009 selepas berkhidmat sebagai menteri tenaga. Di Thai, beliau masih dianggap sebagai pembaru sejati, melaksanakan pemotongan gaji bagi eksekutif kanan sebagai sebahagian daripada usahanya untuk mengurangkan kos. Beliau telah diundi keluar oleh lembaga pengarah pada tahun 2012 atas sebab-sebab yang mungkin berunsur politik. Lembaga pengarah telah dipenuhi oleh pegawai tentera selepas Rampasan kuasa Thailand 2014. Lima ahli awam telah disingkirkan dan digantikan dengan lima jeneral Tentera Udara Diraja Thailand (RTAF), begitu juga dengan pengerusi lembaga pengarah. Pelantikan tersebut menamatkan dasar Thai yang hanya melantik teknokrat ke dalam lembaga pengarah. Tiga jeneral RTAF kekal dalam lembaga pengarah 2020; mereka tidak mempunyai pengalaman mengurus syarikat tersenarai atau menstruturkan semula syarikat penerbangan yang mengalami kerugian. Pada masa yang sama, pekerja di Thai menikmati status yang terlalu dilindungi. Kenaikan gaji berdasarkan tempoh perkhidmatan menyebabkan kapten senior menjana pendapatan lebih daripada CEO.[7]

2010-an: Pembaharuan armada dan perluasan laluan

[sunting | sunting sumber]

Semasa menyambut ulang tahun ke-50 pada tahun 2010, Thai, yang dipimpin oleh presidennya, Piyasvasti Amranand, merangka rancangan baharu untuk masa depan syarikat penerbangan, termasuk pembaharuan armada pesawat dan naik taraf perkhidmatan sedia ada. Thai membuat pesanan untuk beberapa pesawat, termasuk Boeing 787 dan Airbus A350, dan melancarkan pengubahsuaian kabin Boeing 747 dan Boeing 777. Peka dengan peningkatan kos bahan api, syarikat penerbangan memfasa keluar pesawat yang paling tidak cekap, termasuk Airbus A340-500. Syarikat penerbangan menerima penghantaran pesawat Airbus A380 pertamanya pada separuh kedua tahun 2012, berhasrat untuk akhirnya menempatkan pesawat itu di laluan utama Eropah.

THAI menyambung semula perluasan rangkaian dengan pembukaan semula penerbangan ke Brussels, di samping penerbangan tanpa henti baharu dari Stockholm dan Copenhagen ke Phuket. Pada masa yang sama, krisis hutang Greece menyebabkan Thai menggantung perkhidmatannya ke Athens.

Thai berharap untuk menjadi syarikat penerbangan pertama di Asia yang terbang secara komersial menggunakan bahan api hayati. Syarikat penerbangan itu melancarkan inisiatif tersebut dengan penerbangan eksperimen pada Disember 2011 sebagai sebahagian daripada program Tanggungjawab Sosial Korporat, yang juga dikenali sebagai "Travel Green". Thai berharap dapat merangsang pengeluaran bahan api hayati secara berterusan di Thailand dengan bekerjasama dengan agensi kerajaan Thailand dan rakan kongsi korporat bilik, seperti PTT Public Company Limited. Usaha ini bertujuan mengurangkan emisi karbon dioksida dalam perjalanan udara regional serta meletakkan Thailand sebagai "hab hayati" Asia.[25]

Boeing 747-400 Thai di Lapangan Terbang Munich pada tahun 2015
Airbus A380 Thai

Pada April 2015, selepas auditan daripada Jabatan Penerbangan Awam Thailand, Thailand telah diturunkan taraf daripada Kategori 1 kepada Kategori 2 berikutan keputusan audit negatif daripada Pertubuhan Penerbangan Awam Antarabangsa (ICAO).[26] Pada 1 Disember 2015, Pentadbiran Penerbangan Persekutuan (FAA) AS mengumumkan penilaian semula penarafan keselamatan untuk Thailand, menurunkan penarafannya daripada negara Kategori 1 kepada Kategori 2. FAA menyatakan, "Pegawai penerbangan A.S. dan Thailand mempunyai hubungan kerjasama yang telah lama terjalin dan kedua-dua negara kita bekerja secara berterusan untuk menangani cabaran memastikan keselamatan penerbangan. Penarafan Penilaian Keselamatan Penerbangan Antarabangsa (IASA) Kategori 2 bermakna negara itu sama ada kekurangan undang-undang atau peraturan yang diperlukan untuk mengawasi syarikat penerbangan mengikut piawaian antarabangsa minimum, atau pihak berkuasa penerbangan awamnya—badan yang setara dengan FAA untuk hal-hal keselamatan penerbangan—adalah deficient dalam satu atau lebih bidang, seperti kepakaran teknikal, kakitangan terlatih, simpanan rekod, atau prosedur pemeriksaan. Dengan penarafan Kategori 2, syarikat penerbangan Thailand boleh meneruskan laluan sedia ada ke Amerika Syarikat tetapi tidak akan dibenarkan untuk mewujudkan laluan baharu ke Amerika Syarikat."[27]

Agensi Keselamatan Penerbangan Kesatuan Eropah (EASA) enggan memasukkan mana-mana syarikat penerbangan Thailand ke dalam senarai hitam berikutan semakan ke atas syarikat penerbangan tertentu pada November 2015. Thai kemudiannya menerima pengesahan pengendali negara ketiga (TCO) daripada EU, berkuat kuasa 15 Disember 2015, membenarkan syarikat penerbangan itu terus terbang ke EU untuk masa hadapan yang boleh dijangka.[28]

Pada Julai 2015, Thai mengumumkan pembatalan perkhidmatan yang dirancang ke Los Angeles selepas 25 Oktober 2015, menandakan berakhirnya perkhidmatan AS.

Pada Jun 2016, sebagai hasil daripada rancangan penstrukturannya, Thai mengumumkan ia akan memulakan perkhidmatan tiga kali seminggu ke Tehran. Walau bagaimanapun, perkhidmatan tersebut berakhir pada 28 Februari 2018.[29] Syarikat penerbangan itu juga mempertimbangkan kepulangan ke AS menggunakan Boeing 787-9 menjelang 2017. Walau bagaimanapun, Charamporn Jothikastira, presiden Thai, menolak kemungkinan untuk kembali ke Lapangan Terbang Antarabangsa Los Angeles atau Lapangan Terbang Antarabangsa John F. Kennedy disebabkan kerugian pada masa lalu. Sebaliknya, Thai mempertimbangkan bandar-bandar lain seperti Lapangan Terbang Antarabangsa San Francisco dan Lapangan Terbang Antarabangsa Seattle–Tacoma.[30][31] Dalam tempoh ini, Thai Smile merancang laluan regional baharu ke Cebu, Medan, Surabaya, Chandigarh, Shantou dan Tianjin.[32]

Pada Ogos 2016, Thai memperkenalkan sistem pengurusan rangkaian laluan baharu. Berikutan pelaksanaannya, jadual penerbangan telah diselaraskan, membolehkan penumpang antarabangsa membuat transit melalui Bangkok Suvarnabhumi dengan lebih mudah. Thai merancang untuk melaraskan tiga belas jadual laluan, terutamanya di Jepun, Australia, dan India.[33] Laluan ke Perth dan Brisbane telah diumumkan.[34]

Pada tahun 2019, Thai telah diaudit oleh Pejabat Audit Negara sebagai hasil daripada kerugian 6.8 bilion baht pada separuh pertama tahun tersebut.[35]

2020-an: Kebankrapan dan pemulihan

[sunting | sunting sumber]
Airbus A350-900 Thai Airways pada tahun 2018
Boeing 787-8 Thai Airways di Lapangan Terbang Perth pada tahun 2025

Pada 19 Mei 2020, Kabinet Thailand meluluskan permohonan Thai Airways untuk perlindungan kebankrapan di Mahkamah Kebankrapan Pusat, selepas syarikat itu berdepan dengan hutang sebanyak ฿240 bilion dan kerugian berturut-turut yang berat sejak 2017, yang diperburukkan lagi oleh pandemik COVID-19 yang menyebabkan Thai Airways kerugian sekurang-kurangnya ฿18 bilion. Kerajaan Thailand kemudiannya menjual 3.2% pegangan dalam syarikat itu, menamatkan status syarikat sebagai syarikat milik kerajaan.[36][37]

Pada 14 September 2020, Mahkamah Kebankrapan Pusat di Bangkok meluluskan petisyen THAI untuk memasuki pemulihan perniagaan seliaan mahkamah, menandakan penstrukturan semula korporat terbesar dalam sejarah Thailand.[38]

Pada Februari 2023, telah diumumkan bahawa anak syarikat Thai Smile akan dibubarkan sebagai entiti berasingan dan digabungkan ke dalam Thai Airways menjelang 2024 dalam usaha mengurangkan kerugian. Penerbangan terakhir Thai Smile berlaku pada 31 Disember 2023.[39]

Pada November 2024, pihak berkuasa mengumumkan bahawa Thailand dijangka memperoleh semula penarafan keselamatan Kategori 1 (CAT 1) pada awal 2025, yang membolehkan Thai Airways dan syarikat penerbangan lain mengendalikan penerbangan antara Thailand dan Amerika Syarikat.[40] Pada 21 November 2024, dilaporkan bahawa Thai Airways akan menyambung semula penerbangannya ke Brussels, Belgium bermula 1 Disember 2024 selepas 4 tahun terhenti akibat pandemik COVID-19.[41]

Pada 2 Mei 2025, En. Piyasawat Amaranan, Pengerusi Lembaga Pengarah Pelan Pemulihan Perniagaan untuk Thai Airways Public Company Limited, mendedahkan bahawa Thai Airways sedang menjalankan kajian kebolehlaksanaan untuk menyambung semula penerbangan ke Amerika Syarikat melalui Osaka. Walau bagaimanapun, mengikut pelan 10 tahun syarikat penerbangan itu, tiada penerbangan ke Amerika Syarikat berikutan kekurangan pesawat, kerana Thai Airways memberi keutamaan kepada peningkatan frekuensi penerbangan bagi laluan berpotensi tinggi seperti Paris dan menyambung semula perkhidmatan ke Vienna dan Amsterdam.[42]

Airbus A321neo Thai Airways di Lapangan Terbang Changi pada Januari 2026

Selepas proses pemulihan selama empat tahun, pada 16 Jun 2025, Mahkamah Kebankrapan Pusat memberi kebenaran kepada Thai Airways untuk keluar daripada program pemulihannya, memandangkan syarikat penerbangan itu telah mencapai empat syarat yang ditetapkan oleh pelan tersebut: pembentukan lembaga pengarah baharu, EBITDA sebanyak ฿40,000 juta (dua kali ganda daripada penanda aras yang ditetapkan), pembayaran balik secara berdisiplin tanpa kemungkiran, dan peningkatan modal berdaftar dengan penukaran hutang kepada ekuiti. Syarikat penerbangan itu kemudiannya menyambung semula perdagangan di Bursa Saham Thailand pada 4 Ogos 2025, dengan harga pembukaan ฿10.5 sesaham, mewakili peningkatan 134.4% daripada harga tawaran peningkatan modal iaitu ฿4.48 sesaham, dan pemodalan pasaran hampir ฿300,000 juta.[43][44][45] Semasa temu bual dengan Bangkok Post pada 24 Ogos 2025, Chai Eamsiri, Ketua Pegawai Eksekutif Thai Airways, mendedahkan bahawa syarikat penerbangan itu merancang untuk menggandakan kekerapan penerbangannya ke Guangzhou dan Beijing, meningkat daripada tujuh kepada empat belas seminggu bagi setiap destinasi. Thai Airways juga akan menyambung semula perkhidmatan ke Xiamen, Chongqing, dan Changsha, masing-masing dengan tujuh penerbangan mingguan, dan akan memperkenalkan laluan baharu ke Wuhan dan Shenzhen. Di samping itu, syarikat penerbangan itu sedang mempertimbangkan untuk melancarkan laluan baharu ke Gaya, bersama beberapa laluan domestik baharu, seiring dengan penghantaran pesawat baharu. Untuk merapatkan jurang kapasiti sebelum pesawat ini tiba, Thai Airways merancang untuk menyewa lapan hingga sepuluh pesawat badan lebar bagi tempoh enam tahun, dengan keputusan muktamad dijangka pada September 2025. Syarikat penerbangan itu juga akan memulakan program pengubahsuaian kabin merentasi armada Airbus A320, Airbus A350-900, dan Boeing 777-300ER.[46]

Penjenamaan

[sunting | sunting sumber]

Video keselamatan

[sunting | sunting sumber]

Video keselamatan semasa telah diperkenalkan pada tahun 2018. Presiden Yayasan Sueb Nakhasathien Rungsit Kanjanavanit menyatakan kepercayaannya bahawa video tersebut tidak cukup mencerminkan Budaya Thailand kerana haiwan dan bunga yang digunakan lebih biasa ditemui di Amerika Selatan.[47]

Pelancaran Thai Smile

[sunting | sunting sumber]
Airbus A320-200 Thai Smile (HS-TXA)

Sebagai sebahagian daripada strategi pertumbuhan THAI yang lebih luas di rantau ini, THAI melancarkan syarikat penerbangan serantau dengan perkhidmatan premium ringan, Thai Smile, yang mengendalikan badan sempit Airbus A320-200 pada laluan serantau dan domestik. Syarikat penerbangan baharu itu memulakan operasi komersial pada Julai 2012, selepas A320 pertamanya diterima. Setakat September 2020, Thai Smile terbang ke 31 destinasi dan armada 20 pesawat dengan Lapangan Terbang Antarabangsa Chiang Mai menjadi bandar tumpuannya.

Menjelang September 2016, Thai Smile, anak syarikat Thai mengumumkan perkhidmatan baharu ke Gaya, Varanasi, Jaipur, dan Lucknow di India yang menandakan perluasan rangkaian Asia Thai.[48]

Pada suku keempat 2016, Thai Smile berikrar untuk menyambung semula laluan yang digantung dan laluan serantau Thai yang ditamatkan ke Da Nang,[49] Kota Kinabalu,[50] Luang Prabang[51] dan Mandalay. Syarikat penerbangan itu juga telah mempertimbangkan untuk melancarkan perkhidmatan baharu ke Hangzhou dan Zhengzhou.[52] Disebabkan komplikasi kewangan yang disebabkan oleh Pandemik COVID-19 di Thailand, Thai Smile menghentikan operasi pada tahun 2023 sebagai sebahagian daripada rekonstruksi kewangan. Semua pesawat Thai Smile akan diserap semula oleh THAI Airways.

Anak syarikat

[sunting | sunting sumber]

Thai Catering

[sunting | sunting sumber]
THAI Catering di Lapangan Terbang Suvarnabhumi

Thai Catering memulakan operasi pada 20 April 1960 dengan menyewa hangar di Lapangan Terbang Don Mueang untuk pengeluaran makanan syarikat penerbangan. Ibu pejabat semasa terletak di Lapangan Terbang Suvarnabhumi dalam kemudahan seluas 120,000 meter persegi dan mampu menghasilkan 87,000 hidangan setiap hari. Kemudahan di Lapangan Terbang Don Mueang kekal digunakan sebagai kemudahan pengeluaran bakeri, bekalan makanan untuk ruang legar syarikat penerbangan, serta pengeluaran makanan untuk perkhidmatan jamuan dan restoran Thai Catering di lapangan terbang domestik di seluruh negara. Satu lagi kemudahan dibuka untuk menghasilkan makanan bagi penerbangan yang berlepas dari Lapangan Terbang Krabi. Thai Catering menerima Anugerah Katering Dalam Pesawat Kelas Ekonomi Terbaik daripada Skytrax antara 2011-2014 dan 2016-2018.[53]

Pada tahun 1995, selepas melaporkan kerugian dalam anak syarikat itu selepas syarikat penerbangan mengeluarkan dasar baharu tidak menghidangkan makanan di luar waktu makan, Puff and Pie Bakery House telah ditubuhkan dan cawangan pertamanya dibuka pada 19 November 1997 berhampiran Lapangan Terbang Don Mueang dengan tujuan untuk meningkatkan hasil untuk syarikat penerbangan. Sejumlah 19 cawangan Puff and Pie boleh ditemui di Bangkok, terutamanya ditemui di pejabat kerajaan dan hospital, menyediakan barangan bakeri dan makanan boleh gelombang mikro daripada Thai Catering.[54] Pada tahun 2021, Puff and Pie bekerjasama dengan Inthanin Coffee, anak syarikat Perbadanan Bangchak, dengan tujuan memperluaskan pengedaran produknya ke sekurang-kurangnya 100 cawangan Inthanin Coffee di stesen minyak Bang Chak menjelang 2022.[55]

[sunting | sunting sumber]

Pada tahun 2006, Thai Airways memindahkan habnya ke Lapangan Terbang Suvarnabhumi yang baharu. Bertepatan dengan ketibaan pesawat baharu pada pertengahan 2000-an, serta hab baharunya di Bangkok, syarikat penerbangan itu melancarkan pembaharuan jenama dengan memperkenalkan corak hiasan pesawat baharu, tempat duduk pesawat baharu, dan perkhidmatan darat serta udara yang diperbaharui.

Logo pada sirip ekor menunjukkan gerak isyarat salam tradisional Thai (wai), dan lengkungannya mewakili Seni bina Thailand tradisional bagi struktur hiasan yang dipanggil lamyong yang biasa pada bumbung kuil untuk membezakan peringkat berbeza dalam struktur tersebut. Warna emas mewakili warna Kuil Thailand, manakala warna magenta menandakan bunga magnolia, dan akhirnya warna ungu mewakili Orkid Thailand - warna yang digunakan di seluruh syarikat penerbangan daripada pakaian seragam hingga skema warna kabin dalaman.[56]

Corak hiasan khas

[sunting | sunting sumber]

Pada tahun 1999, THAI pertama kali mengecat corak hiasan pesawat Bahtera Diraja Suphannahong pada pesawat Boeing 747-400 (HS-TGJ), yang dikurniakan nama "Haripunchai" sempena Ulang Tahun Hari Lahir Kitaran Keenam Raja Rama IX.[57] Ini juga digunakan pada satu lagi Boeing 747-400 (HS-TGO, Bowonrangsi), menjadikan kedua-dua pesawat serupa.[perlu rujukan]

Bagi menandakan Pertabalan Raja Rama X, Thai Airways menggunakan Boeing 777-300 (HS-TKF) untuk meletakkan Bahtera Diraja Suphannahong sebagai corak hiasan pesawatnya.[58][59]

Setakat tahun 2025, dua pesawat, HS-THQ dan HS-THU, menampilkan corak hiasan Star Alliance.

Destinasi

[sunting | sunting sumber]

Perjanjian pertukaran kod

[sunting | sunting sumber]

Thai Airways International melakukan pertukaran kod dengan syarikat penerbangan berikut:[60][61]

Armada

[sunting | sunting sumber]

Thai Airways mengendalikan armada yang terdiri daripada pesawat badan lebar dan pesawat badan sempit keluaran Airbus dan Boeing. Setakat Januari 2026, syarikat penerbangan itu memiliki 80 buah pesawat dan 89 lagi dalam tempahan.

Pusat Penyelenggaraan Pesawat

[sunting | sunting sumber]

THAI menyelenggara tiga pusat penyelenggaraan, di Lapangan Terbang Antarabangsa U-Tapao, Lapangan Terbang Antarabangsa Don Mueang, dan Lapangan Terbang Suvarnabhumi. Pusat-pusat tersebut memberi perkhidmatan kepada pesawat milik syarikat penerbangan lain di samping pesawat Thai.

THAI Technical

[sunting | sunting sumber]

THAI Technical diiktiraf secara antarabangsa oleh Pentadbiran Penerbangan Persekutuan, Pihak Berkuasa Penerbangan Bersekutu,[72] Agensi Keselamatan Penerbangan Eropah Organisasi Penyelenggaraan Bahagian-145,[73] dan Biro Penerbangan Awam Jepun untuk kemudahan di Lapangan Terbang Antarabangsa Don Mueang dan Lapangan Terbang Suvarnabhumi.[74] Ia juga telah menerima Sijil Pengenalan Kelayakan Semula daripada Jabatan Pengangkutan Amerika Syarikat[75] untuk operasinya di Lapangan Terbang Antarabangsa U-Tapao dan Lapangan Terbang Suvarnabhumi.[76]

Ia diiktiraf secara domestik oleh Jabatan Penerbangan Awam (Thailand) untuk kesemua tiga kemudahannya di Thailand.[76]

Pada 27 Februari 1998, jabatan ini telah menerima pensijilan ISO 9002 daripada Bureau Veritas Quality International,[77] dengan pensijilan ISO 14001 diberikan oleh agensi yang sama pada 16 Mac 2001.[77]

Kebersihan

[sunting | sunting sumber]

Thai memulakan program yang bertajuk "Program Persekitaran Dalam Kabin paling Bersih" dengan penekanan kepada kualiti udara, kebersihan permukaan, dan keselamatan makanan. Program ini merangkumi pembuangan semua bahan pakai buang dalam penerbangan selepas penerbangan, pemasterilan dan pengewapan semua peralatan kabin, serta pemeriksaan sistem peredaran udara. Proses audit khas juga dijalankan untuk pembersihan dan penyahkuman sistem pesawat oleh pasukan pakar. Langkah-langkah ini dilaksanakan pada seluruh armada Thai.[78]

Thai merupakan syarikat penerbangan pertama yang memasang penapis udara gred hospital True HEPA, yang mampu menyekat sehingga 99.99 peratus zarah habuk dan mikroorganisma dalam setiap penerbangan.[78] Pertubuhan Kesihatan Sedunia telah menyampaikan plak kepada syarikat penerbangan itu atas pelaksanaan sistem pengurusan dalam kabinnya pada tahun 2004. Ia merupakan anugerah seumpamanya yang pertama disampaikan kepada organisasi swasta.[79][80]

Perkhidmatan

[sunting | sunting sumber]

Kabin

[sunting | sunting sumber]

Thai Airways menawarkan empat kelas perkhidmatan: Kelas Pertama Royal, Kelas Royal Silk, Ekonomi Premium, dan Ekonomi. Pada 29 April 2025, Thai Airways mengumumkan program retrofi kabin untuk pesawat Boeing 777-300ER (tidak termasuk yang dilengkapi dengan Kelas Pertama Royal) dan Airbus A350-900 yang lebih lama. Program ini merangkumi tempat duduk Kelas Royal Silk dan Ekonomi baharu, serta pemasangan Kelas Ekonomi Plus.[81]

Kelas Pertama Royal

[sunting | sunting sumber]
Kelas Pertama Royal pada 747-400.

Tempat duduk Kelas Pertama Royal di Thai Airways tersedia secara eksklusif pada tiga pesawat Boeing 777-300ER yang mengendalikan laluan ke London, Tokyo, dan Osaka. Setiap tempat duduk berukuran 24 inci lebar dan 7 kaki panjang, dilengkapi dengan katil rata sepenuhnya untuk memaksimalkan keselesaan dan privasi. Tempat duduk disusun dalam konfigurasi 1-2-1 di dua baris pertama pesawat.[82]

Walau bagaimanapun, Thai Airways merancang untuk menamatkan Kelas Pertama Royal dalam tempoh dua atau tiga tahun dari 2025 sebagai sebahagian daripada pelan strategik untuk meningkatkan pengalaman perjalanan dan pelan penstrukturan semula untuk mengurangkan konfigurasi kabin kepada tiga kelas: Kelas Royal Silk, Ekonomi Premium, dan Kelas Ekonomi.[83][84]

Kelas Royal Silk

[sunting | sunting sumber]
Tempat duduk Kelas Royal Silk pada Boeing 777-200ER

Thai Airways menawarkan Kelas Royal Silk pada setiap pesawat dalam armadanya, biasanya dalam konfigurasi 1-2-1. Pengecualian merangkumi enam Boeing 787-8 dengan susun atur 2-2-2, dua Airbus A350-900 dengan susun atur 2-2-2, dua Airbus A330-300 dengan konfigurasi 1-1-1, dan Airbus A320-200 dengan susunan 2-2. Semua tempat duduk Kelas Royal Silk adalah katil rata sepenuhnya, kecuali pada Airbus A320-200 dan Boeing 777-200ER. Kebanyakan pesawat menampilkan skema warna tempat duduk putih dan ungu tua, dengan pengecualian Boeing 777-200ER, yang menggunakan palet ungu-putih-delima.

Dengan Thai Airways merancang untuk menamatkan Kelas Pertama Royal, syarikat penerbangan itu akan merevolusi dan retrofi Kelas Royal Silk pada pesawat Airbus A350-900 dan Boeing 777-300ER, dengan baris pertama dilengkapi tempat duduk yang lebih luas, secara tidak rasmi dipanggil "Business Plus", manakala tempat duduk Kelas Royal Silk yang lain akan dipasang pintu privasi. Produk baharu ini juga akan dipasang pada Boeing 787-9 baharu, yang dijadualkan untuk penghantaran menjelang 2028.[85]

Ekonomi Premium

[sunting | sunting sumber]

Kelas ini mula diperkenalkan pada Airbus A340-500 pada tahun 2005 dan kekal dalam perkhidmatan sehingga pesawat itu dibersarakan pada tahun 2012. Thai Airways memperkenalkan semula kelas ini pada tahun 2024 dengan kemasukan perkhidmatan dua bekas pesawat Airbus A330-300 milik Virgin Atlantic. Kelas ini menampilkan konfigurasi 2-3-2 dan ditetapkan sebagai jenis 33C. Pada tahun 2025, Thai Airways mengumumkan bahawa Boeing 787-10 baharu akan menampilkan Kelas Ekonomi Premium, bersama-sama dengan Airbus A350-900 dan Boeing 777-300ER yang bakal diretrofi, kedua-duanya juga akan dilengkapi dengan kabin Ekonomi Premium.[81][86]

Kelas Ekonomi

[sunting | sunting sumber]
Kelas Ekonomi Thai Airways pada Airbus A350-900

Semua pesawat badan lebar dalam armada Thai Airways menampilkan konfigurasi 3-3-3 dalam Kelas Ekonomi, manakala pesawat badan sempit menggunakan konfigurasi 3-3. Tempat duduk biasanya dibalut dengan skema warna oren dan magentis.

Ruang Legar

[sunting | sunting sumber]
Ruang Legar Royal Silk di Lapangan Terbang Antarabangsa Suvarnabhumi, Konkurs D

Thai Airways mengendalikan ruang legar untuk penumpang domestik dan antarabangsa di bawah dua jenama utama: Royal Orchid Lounge dan Royal Silk Lounge. Ruang legar tersebut terletak di lapangan terbang berikut:[87]

Ruang Legar Domestik

[sunting | sunting sumber]

Antarabangsa

[sunting | sunting sumber]

Makanan dalam Penerbangan

[sunting | sunting sumber]

Thai Airways menawarkan pelbagai hidangan, merangkumi masakan Thai dan antarabangsa, bergantung pada destinasi dan bulan. Hidangan pra-pilihan tersedia untuk semua penumpang sehingga 72 jam sebelum berlepas.[88]


Royal Orchid Plus

[sunting | sunting sumber]

Royal Orchid Plus ialah program penumpang kerap Thai. Ia mempunyai keahlian melebihi dua juta orang.[89] Terdapat dua jenis batu yang boleh dikumpul dengan akaun Royal Orchid Plus: Batu Kelayakan Layak (EQM) pada penerbangan THAI dan anak syarikatnya serta rakan kongsi perkongsian kod dan Star Alliance[90] serta Batu Kelayakan (Q Miles) iaitu batu yang diterbangkan dan bonus batu yang diperoleh daripada perjalanan dalam kelas perkhidmatan tertentu di THAI dan syarikat penerbangan Star Alliance. Batu Royal Orchid Plus diperoleh berdasarkan kelas perjalanan yang dibayar. Terdapat empat tahap dalam program Royal Orchid Plus: Ahli, Perak, Emas dan Platinum, bergantung pada Q Miles yang diperoleh dalam satu tahun kalendar.

Tajaan

[sunting | sunting sumber]

Thai Airways menandatangani perjanjian tajaan dengan Liga Bola Sepak Inggeris (EFL). Perjanjian baharu itu menyaksikan Thai Airways mempunyai kehadiran digital dan di dalam stadium di setiap satu daripada lima Perlawanan Akhir EFL yang diadakan di Stadium Wembley sepanjang musim 2017/18.[91] Setakat 2020, Thai telah diberikan lanjutan setahun untuk kerjasama tersebut.[92]

Pada tahun 2019, Thai Airways menandatangani perjanjian tajaan dengan pasukan Ragbi Australia Melbourne Rebels[93] dan kelab bola sepak A-League Australia Western Sydney Wanderers untuk musim 2018/19.[94]

Kemalangan dan insiden

[sunting | sunting sumber]

Lihat juga

[sunting | sunting sumber]

Rujukan

[sunting | sunting sumber]
  1. ↑ "List of Thailand Air Operator Certificate Holders". Civil Aviation Authority of Thailand. 5 October 2022. Dicapai pada 5 October 2022.
  2. ↑ "Thai Airways on ch-aviation". ch-aviation.com. Dicapai pada 5 Sep 2024.
  3. ↑ "BOARD OF DIRECTORS". Thai Airways. Bangkok. Dicapai pada 26 April 2026.
  4. ↑ "EXECUTIVE MANAGEMENT TEAM". Thai Airways. Bangkok. Dicapai pada 16 February 2023.
  5. 1 2 3 "Financial Statement Q2/2024" (PDF). thaiairways.com. Dicapai pada 2 February 2026.
  6. ↑ "TG One Report 2025" (PDF) (dalam bahasa Thai). 2026-04-26. Dicapai pada 2026-04-26.
  7. 1 2 3 Yuda, Masayuki (29 May 2020). "Thai Airways: pandemic delivers final blow to mismanaged carrier". Nikkei Asian Review. Dicapai pada 29 May 2020.
  8. ↑ Kositchotethana, Boonsong (26 May 2015). "Carriers in Asia Pacific stuck in red". Bangkok Post. Dicapai pada 2 June 2015.
  9. ↑ Yukako, Ono. "Flag carrier back in black helped by cheap oil, forex gain in Q1". Diarkibkan daripada yang asal pada 4 June 2015. Dicapai pada 2 June 2015.
  10. ↑ "Details of Shareholders and Board of Directors" (PDF). Thai Airways International. Diarkibkan daripada yang asal (PDF) pada 11 November 2007. Dicapai pada 4 March 2010.
  11. ↑ "Addresses and contact numbers". Thai Airways International. Diarkibkan daripada yang asal pada 7 Mac 2009. Dicapai pada 21 Februari 2009.
  12. ↑ "Major Shareholder". Nok Air. Diarkibkan daripada yang asal pada 9 June 2018. Dicapai pada 10 June 2018.
  13. ↑ "THAI realigns plan for a better year". The Nation. Diarkibkan daripada yang asal pada 23 February 2014. Dicapai pada 27 December 2011.
  14. ↑ Cross, Lee (2023-05-18). "Thai Smile to be Re-Absorbed into Thai Airways International". Airways (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2023-05-22.
  15. ↑ "Home". Diarkibkan daripada yang asal pada 4 March 2013. Dicapai pada 21 September 2020.
  16. ↑ "Thai Airways Group | CAPA". centreforaviation.com. Dicapai pada 31 May 2020.[tiada dalam ayat yang diberikan]
  17. 1 2 3 4 5 "THAI Company Information: History". Thaiairways.com. Diarkibkan daripada yang asal pada 26 June 2010. Dicapai pada 13 September 2010.
  18. ↑ McWhirter, Alex (28 October 2018). "Thai Airways celebrates 45 years in London". Business Traveller. Dicapai pada 31 May 2020.
  19. ↑ Ralat petik: Tag <ref> tidak sah; tiada teks disediakan bagi rujukan yang bernama "BP-20200525"
  20. ↑ "TPI Thai Airways International year 1979". Diarkibkan daripada yang asal pada 2013-05-28. Dicapai pada 2025-06-11.
  21. ↑ Montlake, Simon (23 January 2012). "Privatization Plans For Thai Airline, Oil Firm Stir Debate". Forbes. Dicapai pada 2 June 2020.
  22. 1 2 Kurlantzick, Joshua (2 July 2006). "The Agony and Ecstasy of 18 Hours in the Air". The New York Times (dalam bahasa Inggeris). ISSN 0362-4331. Dicapai pada 31 May 2020.
  23. ↑ ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย : ข้อมูลรายบริษัท/หลักทรัพย์. Stock Exchange of Thailand (dalam bahasa Thai). Diarkibkan daripada yang asal pada 28 July 2011. Dicapai pada 13 September 2010.
  24. ↑ "The Stock Exchange of Thailand : Companies/Securities in Focus". Stock Exchange of Thailand. Diarkibkan daripada yang asal pada 28 July 2011. Dicapai pada 13 September 2010.
  25. ↑ "THAI Launches Biofuels Flight". eTravel Blackboard. Diarkibkan daripada yang asal pada 14 June 2012. Dicapai pada 27 December 2011.
  26. ↑ "AN ICAO DOWNGRADE: IMPLICATIONS AND ISSUES FOR THAI AVIATION" (PDF). Watson Farley & Williams. Diarkibkan daripada yang asal (PDF) pada 5 April 2015. Dicapai pada 6 April 2015.
  27. ↑ "Press Release – FAA Announces Revised Safety Rating for the Kingdom of Thailand". FAA. 1 December 2015. Diarkibkan daripada yang asal pada 10 January 2020. Dicapai pada 13 January 2020.
  28. ↑ Mahitthirook, Amornrat (20 December 2015). "Thai Airways secures 11 European destinations". Bangkok Post. Dicapai pada 13 January 2020.
  29. ↑ "SUSPEND FLIGHT OPERATION ON BANGKOK – TEHRAN ROUTE". Thai Airways. 30 January 2018. Diarkibkan daripada yang asal pada 13 January 2020. Dicapai pada 13 January 2020.
  30. ↑ Mahitthirook, Amornrat (25 July 2016). "THAI to relaunch direct flights to US". Bangkok Post. Dicapai pada 6 August 2016.
  31. ↑ Sritama, Suchat (26 July 2016). "Thai Airways plans to resume direct flights to US next year". The Nation. Diarkibkan daripada yang asal pada 29 July 2016. Dicapai pada 6 August 2016.
  32. ↑ ‘ไทยสมายล์’รุกบินต่างประเทศปั้นรายได้สิ้นปีหมื่นล้าน [Thai Smile revenue exceeds 10 million] (dalam bahasa Thai). 4 June 2016. Diarkibkan daripada yang asal pada 28 August 2016. Dicapai pada 5 August 2016.
  33. ↑ "การบินไทย" ไต่ระดับแผนฟื้นฟู ปรับระบบไอทีอุดรูรั่ว – ใช้ Big Data เสริมความปลอดภัย ดันรายได้โตขั้นต่ำ 6% (dalam bahasa Thai). 25 July 2016. Diarkibkan daripada yang asal pada 28 July 2016. Dicapai pada 6 August 2016.
  34. ↑ "Thai NW16 Australia Schedule Changes". Diarkibkan daripada yang asal pada 6 August 2016. Dicapai pada 6 August 2016.
  35. ↑ Hongtong, Thodsapol (2019-08-16). "State Audit Office begins Thai Airways operations audit". Bangkok Post (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-03-31.
  36. ↑ Janssen, Peter (2020-05-19). "Thai Airways crash lands into bankruptcy court". Asia Times (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-08-04.
  37. ↑ "Thai Airways saved from the brink by government" (dalam bahasa Inggeris). 2020-05-19. Dicapai pada 2025-08-04.
  38. ↑ "Bankruptcy Court Approves Business Rehabilitation for Thai Airways". Tilleke & Gibbins (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-08-04.
  39. ↑ bangkokpost.com - Thai Smile-THAI merger 'to cut losses' 25 February 2023
  40. ↑ Wancharoen, Supoj (2024-11-30). "Thailand, US to resume direct flights". Bangkok Post (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2024-11-30.
  41. ↑ Tangsathaporn, Poramet (2024-11-21). "Thai Airways to restart flights to Brussels". Bangkok Post (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2024-12-02.
  42. ↑ ฐานเศรษฐกิจ (2025-05-02). "การบินไทย ศึกษาเปิดเข้าสหรัฐฯ รับ FAA ปลดล็อกไทย บินเข้าอเมริกาครั้งแรกในรอบ 10 ปี". thansettakij (dalam bahasa Thai). Dicapai pada 2025-05-04.
  43. ↑ "Court approves THAI's exit from four-year rehabilitation program". world.thaipbs.or.th (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-08-25.
  44. ↑ Wancharoen, Supoj (2025-06-16). "Thai Airways concludes rehabilitation, to relist in August". Bangkok Post (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-08-25.
  45. ↑ "Thai Airways Resumes Trading on the Stock Exchange on 4 August". www.thaiairways.com (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-08-25.
  46. ↑ Limited, Bangkok Post Public Company (2025-08-24). "Thai Airways to expand network, flight frequencies". Bangkok Post (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-08-25.
  47. ↑ "Thai Airways' safety instruction video 'lacks Thainess'". Bangkok Post. 14 May 2018. Dicapai pada 6 July 2020.
  48. ↑ ไทยสมายล์ เปิดเส้นทางบินใหม่ สู่ 4 เมืองสำคัญแดนภารตะ [Thai Smile launches 4 new destinations]. Thai Rath (dalam bahasa Thai). 24 September 2016. Diarkibkan daripada yang asal pada 25 September 2016. Dicapai pada 24 September 2016.
  49. ↑ สายการบินแห่เพิ่มเที่ยวบินรับไฮซีซันอีสานบน (dalam bahasa Thai). 15 October 2016. Diarkibkan daripada yang asal pada 17 October 2016. Dicapai pada 9 December 2016.
  50. ↑ "Thai Smile proposing Kota Kinabalu launched on Mar 2017". Diarkibkan daripada yang asal pada 9 December 2016. Dicapai pada 9 December 2016.
  51. ↑ "Thai Smile adds Luang Prabang service from Jan 2017". Diarkibkan daripada yang asal pada 10 December 2016. Dicapai pada 9 December 2016.
  52. ↑ 2 แอร์ไลน์เล็งเปิดรูตใหม่สู่จีน รุกทัวร์คุณภาพ/‘ททท.เฉินตู’ ผนึกเสฉวนฯบินอู่ตะเภา (dalam bahasa Thai). 12 October 2016. Diarkibkan daripada yang asal pada 20 December 2016. Dicapai pada 9 December 2016.
  53. ↑ "PROFILE".
  54. ↑ "Puff and Pie Meal".
  55. ↑ "รายได้ใหม่ของ 'การบินไทย' ส่งเบเกอรีของ Puff & Pie วางขายใน 'ร้านอินทนิล' ตั้งเป้าขยาย 100 สาขาภายในปี 2565". 27 August 2021.
  56. ↑ "History | THAI Brand | Thai Airways". Dicapai pada 21 September 2020.
  57. ↑ "News & Announcements | Thai Airways | News Details". www.thaiairways.com. Dicapai pada 7 August 2021.
  58. ↑ "Thai Airways' Special 777 Royal Barge Livery". 16 August 2019. Dicapai pada 21 September 2020.
  59. ↑ "Check out the new Thai Airways Royal Barge special livery". 16 August 2019. Dicapai pada 21 September 2020.
  60. ↑ "Profile on Thai Airways". CAPA. Centre for Aviation. Diarkibkan daripada yang asal pada 30 October 2016. Dicapai pada 31 October 2016.
  61. ↑ "Our Partners". www.thaiairways.com (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-09-21.
  62. ↑ "Austrian Expands THAI Codeshare Routes From late-July 2024".
  63. ↑ "Our Codeshare Partners".
  64. ↑ Liu, Jim (4 October 2017). "El Al / THAI expands codeshare service from Oct 2017". Routesonline. Diarkibkan daripada yang asal pada 5 October 2017. Dicapai pada 5 October 2017.
  65. ↑ Liu, Jim (23 July 2024). "El Al Expands THAI Codeshare to Japan From August 2024". AeroRoutes (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 23 July 2024.
  66. ↑ "THAI / Gulf Air Expands Codeshare Service rom Sep 2024".
  67. ↑ "THAI/Kuwait Airways begins reciprocal codeshare service from late-June 2024". aeroroutes.com. 25 June 2024.
  68. ↑ "Code Share Flight".
  69. ↑ "Malaysia Airlines Expands THAI Codeshare From August 2025".
  70. ↑ "Interline & Codeshare Partners".
  71. ↑ "THAI and Turkish Airlines signed Joint Business Agreement".
  72. ↑ "THAI's Technical Department Receives JAA Certificate". Diarkibkan daripada yang asal pada 16 December 2014. Dicapai pada 24 April 2015.
  73. ↑ "LIST OF NON-BILATERAL EASA PART-145 APPROVED ORGANISATIONS" (PDF). European Aviation Safety Agency. 29 June 2012. Diarkibkan daripada yang asal (PDF) pada 17 March 2012. Dicapai pada 12 July 2012.
  74. ↑ "Certificates". Technical Department, Thai Airways International. Diarkibkan daripada yang asal pada 5 October 2012. Dicapai pada 12 July 2012.
  75. ↑ "THAIs Technical Department Receives Recognition from U.S. Department of Transportation". Diarkibkan daripada yang asal pada 2 September 2011. Dicapai pada 24 April 2015.
  76. 1 2 "Technical Department, THAI Airways International Public Co., Ltd". Diarkibkan daripada yang asal pada 17 July 2011. Dicapai pada 28 April 2011.
  77. 1 2 "THAI Company Information: THAI with ISO". Diarkibkan daripada yang asal pada 22 July 2011.
  78. 1 2 Thai Airways International Receives Plaque from WHO for Excellent In-Cabin Management of Hygienic Systems Diarkibkan 10 Mei 2012 di Wayback Machine. Asiatraveltips.com (25 January 2005). Retrieved on 2013-08-25.
  79. ↑ "WHO HAS PRESENTED THAI AIRWAYS WITH A HYGIENE AWARD". Diarkibkan daripada yang asal pada 30 June 2017. Dicapai pada 24 May 2017.
  80. ↑ "THE MINISTRY OF PUBLIC HEALTH PRESENTS PLAQUE TO THAI FOR GOOD MANAGEMENT OF PUBLIC HEALTH ON BOARD FLIGHTS". Diarkibkan daripada yang asal pada 14 September 2007.
  81. 1 2 "THAI Unveils "THE NEW WORLDS OF TOMORROW"". www.newswit.com. Dicapai pada 2025-05-04.
  82. ↑ "Royal First | Luxury Travel Experience | Thai Airways". osci.thaiairways.com (dalam bahasa Thai). Dicapai pada 2025-05-04.
  83. ↑ English, Khaosod (2025-09-10). "Thai Airways Drops First Class, Focuses on Premium Business" (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-09-10.
  84. ↑ matichon (2025-09-10). "การบินไทย จ่อยกเลิกเฟิร์สคลาส ทุกเส้นทาง อัพเกรดชั้นธุรกิจให้หรูขึ้น ตามเทรนด์โลก" (dalam bahasa Thai). Dicapai pada 2025-09-10.
  85. ↑ SUB_TIK (2025-09-10). "'การบินไทย' จ่อเลิกเฟิร์สคลาส อัพชั้นธุรกิจแข่งระดับโลก" (dalam bahasa Thai). Dicapai pada 2025-09-10.
  86. ↑ "Premium-Economy | Comfort Beyond Economy | Thai Airways". osci.thaiairways.com (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-05-08.
  87. ↑ "Thai Airways Lounges: Ultimate Comfort for Travelers". osci.thaiairways.com (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-05-08.
  88. ↑ "Savor our In-Flight Cuisine | Thai Airways". osci.thaiairways.com (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2025-05-13.
  89. ↑ "Frequent Flyer : About Royal Orchid Plus". Thaiairways.com. Diarkibkan daripada yang asal pada 10 February 2010. Dicapai pada 13 September 2010.
  90. ↑ "Codeshare Flights". Thai Airways International. Diarkibkan daripada yang asal pada 21 June 2012. Dicapai pada 12 July 2012.
  91. ↑ "Thai Airways to become an Official Supporter of the EFL". Dicapai pada 21 September 2020.
  92. ↑ "Top Story: EFL buckles in for Thai Airways extension". 11 February 2020. Dicapai pada 21 September 2020.
  93. ↑ "Melbourne Rebels to keep controversial Thai Airways sponsorship". 6 February 2019. Dicapai pada 21 September 2020.
  94. ↑ "Thai Airways lands A-League's Wanderers deal". 23 November 2018. Dicapai pada 21 September 2020.

Bibliografi

[sunting | sunting sumber]
  • Flying the silken way-40 years of Thai, Thai Airways, 2000

Bacaan lanjut

[sunting | sunting sumber]
  • Lumholdt N.-Warren W., The history of aviation in Thailand, Travel Publishing Asia Ltd., Hong Kong, 1987
  • Young E.M., Aerial nationalism-History of aviation in Thailand, Smithsonian Institution Press, Washington (D.C.), 1995
  • Darke S.M.-Vannukul V., Royal orchid-The history of civil aviation in Thailand, Air Britain Historians, U.K.

Pautan luar

[sunting | sunting sumber]
  • Tapak sesawang rasmi Sunting ini di Wikidata
  • Kategori berkaitan Thai Airways International di Wikimedia Commons
Diambil daripada "https://ms.wikipedia.org/w/index.php?title=Thai_Airways_International&oldid=6960052"