lawak

Bahasa Melayu

Kata sifat

lawak (ejaan Jawi لاوق, sebanding lebih lawak, superlatif paling lawak)

1. Sifat sesuatu yang membuatkan orang ketawa; kelakar.

Sebutan

• Kamus Dewan: la·wa/

Anagram

• kawal, walak

Rujukan

• "lawak" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "lawak" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "lawak" di PRPM versi pertama)
• "MyLawak.com" himpunan cerita lawak, pantun lawak, teka teki lawak dan kata kata lawak.

Bahasa Melayu

Kata sifat

lawak

1. (Pekanbaru) kelakuan konyol, bertingkah aneh, atau tidak serius tetapi menghiburkan; lucu, jenaka, konyol

   Suka betul tengok tingkah dio tu, memang lawak orangnya.

   Suka sekali melihat tingkah dia itu, memang konyol/lucu orangnya.

2. (Pekanbaru) ucapan yang tidak boleh dipercayai, omong kosong, atau rekaan semata-mata; bualan, bohong

   Usah dengo cakap dio tu, lawak aja kerjanya.

   Jangan dengar perkataan dia itu, cuma bualan saja kerjanya.

Sebutan

• (Pekanbaru) /la.wak/

Etimologi

Daripada kata Melayu Asli lawak. Dalam konteks sosiolinguistik Pekanbaru, makna asasnya (lucu/jenaka) mengalami perluasan semantik untuk menggambarkan rekaan atau bualan yang tidak dianggap serius.

Sinonim

• kelakar
• lucu
• cakap angin (omong kosong/bualan)

Kata terbitan

• melawak (bercanda / mereka cerita)
• pelawak