vanish

Bahasa Inggeris

Kata kerja

vanish (third-person singular simple present vanish, present participle vanish, simple past and past participle vanish)

1. hilang, lenyap
2. (matematik) Bersamaan sifar.

Etimologi

Daripada bentuk lapuk evanish, daripada Inggeris Pertengahan vanyshen, evaneschen, daripada bahasa Perancis Kuno esvanir, esvaniss- (Perancis moden évanouir), daripada bahasa Latin Vulgar *exvanire (“menghilang”), daripada bahasa Latin evanescere, daripada vanus (“kosong”). Bentuk kembar bagi evanesce.

Sebutan

• enPR: văn'ĭsh, AFA^(kekunci): /ˈvænɪʃ/

  • Audio (UK):

    (file)

• Rima: -ænɪʃ
• Penyempangan: van‧ish