Eddy Snijders
| Eddy Snijders | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Richenel Edgar Snijders | |||
| Geboortedatum | 12 mei 1923 | |||
| Geboorteplaats | Paramaribo | |||
| Overlijdensdatum | 19 januari 1990 | |||
| Overlijdensplaats | Paramaribo | |||
| Land | Suriname | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Beroep(en) | componist, dirigent, fluitist | |||
| Instrument(en) | dwarsfluit, klarinet en kornet | |||
| Act(s) | Militaire Kapel van Suriname Bios Surinam Boys Sonora Paramarera Surinaamse Politieorkest Kapel van de TRIS VSM Jeugdorkest | |||
| Links | ||||
| (en) MusicBrainz-profiel | ||||
| ||||
Richenel Edgar (Eddy) Snijders (Paramaribo, 12 mei 1923 - aldaar, 19 januari 1990) was een Surinaams componist, dirigent, muziekpedagoog, fluitist, klarinettist en kornettist. Hij is de vader van de Surinaamse fluitist Ronald Snijders, broer van trompettist Frank Snijders, eveneens lid van de TRIS (Troepenmacht in Suriname) Militaire Kapel en een oom van de componist en dirigent Herman Snijders.
Levensloop
[bewerken | brontekst bewerken]Snijders was de zoon van de contrabassist van het Surinaams Philharmonisch Orkest, Christiaan Snijders. Vanzelfsprekend kreeg Snijders van zijn vader muzieklessen. Al in vroege jaren musiceerden de familieleden samen, toen nog met Eddy's broer Ewald Snijders, die in 1941 naar Curaçao vertrok.
Eddy Snijders werd in 1942 samen met zijn broer Frank lid van de Militaire Kapel van Suriname in Paramaribo. Hij werd lid van het Surinaamse jazzorkest Bios Surinam Boys en van 1951 tot 1958 was hij bandleider van de latinband Sonora Paramarera.
In 1958 werd hij oprichter en dirigent van het Politieorkest in Paramaribo en bleef in deze functie tot 1963. Vanaf 1974 werd hij kapelmeester van de TRIS (Troepenmacht in Suriname) Militaire Kapel in Suriname. Met dit harmonieorkest was hij in 1969 op concertreis door Nederland en Duitsland.
In 1947 huwde hij Olga Ooft. Samen kregen zij negen kinderen.
Snijders was oprichter van de Surinaamse Politiekapel en het VSM Jeugdorkest (Jeugdorkest van de Surinaamse Volksmuziekschool). In Paramaribo bestaat er tegenwoordig nog een orkest, dat zijn naam draagt Eddy Snijders Orkest dat kort na zijn overleden werd opgericht. Eddy Snijders reviseerde in 1959 het Surinaams Volkslied. In Fort Zeelandia staat sinds 12 mei 2003 een borstbeeld van deze Surinaamse componist, dat onthuld werd door de Surinaamse president Ronald Venetiaan en zijn weduwe Olga Snijders Ooft. Hij werd benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau en tot Ridder in de Ere-orde van de Palm van Suriname.
Als componist schreef hij werken voor orkest, harmonieorkest en zelfs een ballet.
Erkenning
[bewerken | brontekst bewerken]
- 2003: Buste van Eddy Snijders[1]
- 2003: Eerste uitreiking van de Eddy Snijders Award
- ?: Vernoemding leslokaal in de Nationale Volksmuziekschool[1]
- 1979: Ridder in de Ereorde van de Palm[2]
- 2026: Opname in de Iconenkalender van NAKS van 2026.[3]
Composities
[bewerken | brontekst bewerken]Werken voor orkest
[bewerken | brontekst bewerken]Werken voor harmonieorkest
[bewerken | brontekst bewerken]- 1940: Crescendo mars
- 1943: La belle Juliette 1943, wals
- 1946: Spirit of Suriname, mars
- 1946: Diana de Jachtgodin, fantasie
- 1946: Kerst-hymne
- 1947: Heracles en Megara, ouverture
- 1947: Romantic matador, dansfantasie
- 1947: The Romantic Matador, fantasie
- 1948: Heracles en Megara, ouverture
- 1948: Beauties from the Guyanas, concertwals
- 1949: La fête des Baccantes, fantasie
- 1950: Concertino, voor trompet (kornet) en harmonieorkest
- 1954: Dierbaar Suriname
- 1957: Eerste Surinaamse Rhapsodie
- 1958: Wi egi prisiri, mars
- 1958: Jardin de palmeras, bolero-mambo
- 1958: Mildred, wals
- 1958: Poeroe voetoe
- 1959: Band succes, mars
- 1960: Het Surinaams elftal, mars
- 1961: Suite uit het ballet "Anansi torie", 5 delen
- 1963: Patricia, valse español
- 1969: Mini mini
- 1969: Freri nanga Fesa
- 1970: Alida, danssuite
- 1971: Sranan Faja
- 1973: Busi Bromtji
- 1979: Parademars
- Ba Wirian dringi janever, symfonisch gedicht
- Boesie bromtjie
- Filicita ouverture
- Verjaringslied
Balletten
[bewerken | brontekst bewerken]- 1959: Anansie torie, balletmuziek
- Bibliografie
- Ronald Snijders: De man met de piccolo Biografie over zijn vader Eddy Snijders, 1998, 158 p., ISBN 978-9-054-29098-8
- Wolfgang Suppan, Armin Suppan: Das Neue Lexikon des Blasmusikwesens, 4. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1994, ISBN 3-923058-07-1
- Wolfgang Suppan: Das neue Lexikon des Blasmusikwesens, 3. Auflage, Freiburg-Tiengen, Blasmusikverlag Schulz GmbH, 1988, ISBN 3-923058-04-7
- Externe link
- Referenties
- 1 2 Steven Seedo, Herdenking geboortedag Eddy Snijders, De Ware Tijd, in: Caraïbisch Uitzicht, 11 mei 2011
- ↑ Kabinet van de President, Gedecoreerden
- ↑ Suriname Herald, Negende editie van NAKS Iconenkalender gelanceerd, 3 november 2025