Pampaluctor
| Pampaluctor Fossiel voorkomen: Laat-Plioceen - Vroeg-Pleistoceen | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||
| Weergave van de bekende skeletdelen | ||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||
| Pampaluctor Del Campo et al., 2026 | ||||||||||||
| Typesoort | ||||||||||||
| Pampaluctor calibar | ||||||||||||
 Pampaluctor op Wikispecies | ||||||||||||
| ||||||||||||
Pampaluctor is een geslacht van uitgestorven buideldierachtigen behorend tot de familie Thylacosmilidae van de Sparassodonta. Het geslacht omvat één soort, P. calibar, die tijdens het Laat-Plioceen tot Vroeg-Pleistoceen in Zuid-Amerika leefde.
Fossiele vondsten
[bewerken | brontekst bewerken]De fossiele resten van Pampaluctor zijn gevonden in de Vorohué-formatie in de kustregio van de Argentijnse provincie Buenos Aires. Een gedeeltelijk skelet is bekend van Pampaluctor, te weten nek- en staartwervels, een gedeeltelijk schouderblad en delen van de voor- en achterpoten. De fossiele resten zijn 3,3 tot 2 miljoen jaar oud en dateren uit de South American Land Mammal Age Marplatan. Hiermee is Pampaluctor het laatst bekende taxon uit de Thylacosmilidae en Sparassodonta als geheel. Het dier leefde samen met vroege Zuid-Amerikaanse Carnivora, zoals de kleine beer Chapalmalania en mogelijk ook marterachtigen en Zuid-Amerikaanse vossen.
Kenmerken
[bewerken | brontekst bewerken]Pampaluctor was met een geschat gewicht van 96 tot 100 kg een van de grotere vertegenwoordigers van de Sparassodonta en even groot of groter dan de verwante Thylacosmilus. Pampaluctor was een carnivoor en de bouw van het skelet wijst er op dat het vanuit een hinderlaag jaagde.
- (en) A new sabre-toothed thylacosmilid (Thylacosmilidae, Metatheria) from the Pliocene–Pleistocene of Southern Buenos Aires Province, Argentina. EN Del Campo et al. Alcheringa: An Australasian Journal of Palaeontology (2026).
