Riz Ortolani
| Riz Ortolani | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Riz Ortolani (1955) | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Riziero Ortolani | |||
| Alias | Ritz Ortolani | |||
| Geboortedatum | 25 maart 1926 | |||
| Geboorteplaats | Pesaro | |||
| Overlijdensdatum | Rome, 23 januari 2014 | |||
| Overlijdensplaats | Rome[1] | |||
| Land | Italië | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Conservatorio Statale di Musica "Gioachino Rossini" | |||
| Beroep(en) | componist, pianist, filmcomponist, jazzmuzikant, dirigent, muzikant, bandleider | |||
| Genre(s) | Filmmuziek, Soundtrack | |||
| Instrument(en) | piano | |||
| Tijdlijn en statistieken | ||||
| Jaren actief | 1961 - 2008 | |||
| Links | ||||
| Officiële website | ||||
| ||||
Riziero (Riz) Ortolani (Pesaro, 25 maart 1926 – Rome, 23 januari 2014[2][3]) was een Italiaanse componist en orkestrator, die de muziek voor ongeveer 300 films schreef.
Levensloop
[bewerken | brontekst bewerken]Op 12-jarige leeftijd ging hij naar het Conservatorio Gioacchino Rossini van zijn geboortestad Pesaro, om compositie en fluit te studeren. Aan het begin van de jaren 50 trok hij naar Rome en kwam in dienst bij de RAI als arrangeur bij het symfonieorkest van die omroep.
Van 1955 tot 1960 werkte Ortolani in het buitenland als dirigent van dansorkesten om in 1961 terug te keren in zijn vaderland. Samen met Nino Oliviero schreef hij de soundtrack voor de film Mondo cane van Gualtiero Jacopetti, Paolo Cavara en Franco Prosperi. Het titelnummer (More) won een Gammy Award en dong in 1963 mee naar een Oscar voor het beste originele nummer. In 1970 kreeg het liedje Till love touches your life eenzelfde nominatie.
De bekendste films waarin filmmuziek van Ortolani te horen is, zijn Kill Bill vol. 1 en vol. 2 van regisseur Quentin Tarantino.
In 2013 ontving Riz Ortolani een World Soundtrack Award voor zijn gehele oeuvre.
Filmografie
[bewerken | brontekst bewerken](selectie)
- 1962: Mondo Cane (documentaire)
- 1962: Il sorpasso
- 1964: Old Shatterhand
- 1964: The 7th Dawn
- 1964: The Yellow Rolls-Royce
- 1965: The Glory Guys
- 1966: Africa Addio (documentaire)
- 1966: The Spy with a Cold Nose
- 1967: Woman Times Seven
- 1967: La cintura di castità
- 1968: Sequestro di persona
- 1968: Lo sbarco di Anzio
- 1968: The Bliss of Mrs. Blossom
- 1968: Le calde notti di Lady Hamilton
- 1968: Buona Sera, Mrs. Campbell
- 1968: Kampf um Rom I
- 1969: Kampf um Rom II
- 1970: Ciakmull - L'uomo della vendetta
- 1970: The Adventures of Gerard
- 1970: The McKenzie Break
- 1970: Madron
- 1971: Confessione di un commissario di polizia al procuratore della repubblica
- 1971: The Hunting Party
- 1972: The Valachi Papers
- 1972: Non si sevizia un paperino
- 1973: Le guerriere dal seno nudo
- 1979: From Hell to Victory
- 1979: The Fifth Musketeer
- 1980: Cannibal Holocaust
- 1981: Fantasma d'amore
- 1984: I guerrieri dell'anno 2072
- 1984: La Piovra Octopus 1
- 1987: L'inchiesta
- 1991: Paprika
- 2008: Il papà di Giovanna
Prijzen en nominaties
[bewerken | brontekst bewerken]Academy Awards
[bewerken | brontekst bewerken]| Jaar | Titel | Categorie | Uitslag |
|---|---|---|---|
| 1964 | Mondo Cane | Beste filmsong | Genomineerd |
| 1971 | Madron | Beste filmsong | Genomineerd |
Golden Globe Awards
[bewerken | brontekst bewerken]| Jaar | Titel | Categorie | Uitslag |
|---|---|---|---|
| 1966 | The Yellow Rolls-Royce | Beste filmsong | Gewonnen |
| 1966 | The Yellow Rolls-Royce | Beste filmmuziek | Genomineerd |
| 1969 | Buona Sera, Mrs. Campbell | Beste filmsong | Genomineerd |
| 1971 | Madron | beste filmsong | Genomineerd |
Grammy Awards
[bewerken | brontekst bewerken]| Jaar | Titel | Categorie | Uitslag |
|---|---|---|---|
| 1964 | Mondo Cane | Beste muziek voor film of televisieshow | Genomineerd |
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- (en) Riz Ortolani in de Internet Movie Database
Referentie
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ Nationaal Normbestand van Duitsland; geraadpleegd op: 31 december 2014.
- ↑ Repubblica.it
- ↑ Focus.be
