suffix

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  suffix    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈsʏfɪks / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• suf·fix

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘achtervoegsel’ voor het eerst aangetroffen in 1824
• Van het Latijnse sub (“onder”) + fixus, participium perfectum passief van figere (“vastmaken”), uiteindelijk van het Engelse suffix

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	suffix	suffixen
verkleinwoord	suffixje	suffixjes

Zelfstandig naamwoord

het suffix o

1. (taalkunde) een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt

Synoniemen

• achtervoegsel

Verwante begrippen

• infix, prefix
• Nederlandse achtervoegsels: -aar, -baar, -dom, -heid, -ig, -ing, -isch, -lijk, -loos, -sel, -te, -teit, -zaam

Woorddelen in het Nederlands (nld)
toevoegsel • voorvoegsel • achtervoegsel • invoegsel • omvoegsel affix • prefix • suffix • interfix • circumfix

Vertalingen

    1. een woorddeel dat achter de stam van een woord gevoegd wordt   

Duits: Suffix (de) o Engels: suffix (en) Frans: suffixe (fr) m Italiaans: suffisso (it) m Koerdisch: paşgir (ku)

Pools: przyrostek (pl) m Portugees: sufixo (pt) m Spaans: sufijo (es) m Zweeds: suffix (sv)

Gangbaarheid

• Het woord suffix staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "suffix" herkend door:

53 %	van de Nederlanders;
83 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Engels

Uitspraak

•  suffix (VS)    (hulp, bestand)
• IPA: /ˈsʌfɪks/

enkelvoud	meervoud
suffix	suffixes

Zelfstandig naamwoord

suffix

1. (taalkunde) achtervoegsel, suffix