Atak na Pearl Harbor

Atak na Pearl Harbor

II wojna światowa, wojna na Pacyfiku
Zdjęcie Battleship Row wykonane z japońskiego samolotu na początku ataku. Eksplozja w centrum to uderzenie torpedą w USS „West Virginia”. Widoczne są dwa atakujące japońskie samoloty: jeden nad USS „Neosho” i jeden nad Stocznią Marynarki Wojennej
Czas	7 grudnia 1941
Miejsce	Oʻahu, Hawaje
Terytorium	Stany Zjednoczone
Przyczyna	japońska próba unieszkodliwienia amerykańskiej Floty Pacyfiku
Wynik	operacyjny sukces Japonii
Strony konfliktu
Stany Zjednoczone Japonia
Dowódcy
Husband E. Kimmel Walter Short Isoroku Yamamoto Chūichi Nagumo
Siły
8 pancerników, 8 krążowników, 30 niszczycieli, 4 okręty podwodne, 49 innych jednostek, ok. 390 samolotów 6 lotniskowców, 2 pancerniki, 2 ciężkie krążowniki, 1 lekki krążownik, 9 niszczycieli, 8 zbiornikowców, 23 okręty podwodne, 5 miniaturowych okrętów podwodnych, 414 samolotów
Położenie na mapie Hawajów miejsce bitwy
Położenie na mapie Oceanu Spokojnego miejsce bitwy
21°21′54″N 157°57′00″W

Atak na Pearl Harbor – przeprowadzony 7 grudnia 1941 roku japoński atak lotniczo-morski na amerykańskie bazy marynarki wojennej i lotnictwa na wyspie Oʻahu na Hawajach, będący jednym z ataków rozpoczynających działania II wojny światowej na obszarze Pacyfiku i elementem szerzej rozumianej wojny na Pacyfiku. Skutkiem ataku na najważniejszą bazę amerykańskiej Floty Pacyfiku – Naval Station Pearl Harbor – oraz kilka baz amerykańskiej armii i piechoty morskiej, było przystąpienie Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej. Atak został przeprowadzony w okresie narastającego napięcia politycznego w regionie Pacyfiku wywołanego japońską agresją na Chiny, po przystąpieniu przez cesarstwo japońskie do paktu trójstronnego oraz w czasie największych sukcesów nazistowskiej III Rzeszy na froncie wschodnim II wojny światowej.

Operacja poprzedzona została wielomiesięcznymi przygotowaniami, studiami koncepcyjnymi, grami wojennymi i ćwiczeniami, w trakcie których były jednocześnie prowadzone negocjacje dyplomatyczne Japonii ze Stanami Zjednoczonymi. Po niepomyślnym zakończeniu negocjacji, atak został przeprowadzony za pomocą 360 samolotów bombowych, torpedowych oraz myśliwskich startujących z sześciu lotniskowców wchodzących w skład zespołu Kidō-butai pod dowództwem wadm. Chūichiego Nagumo.

Przeprowadzając atak bez wcześniejszego wypowiedzenia wojny, japońska marynarka wojenna uzyskała operacyjne zaskoczenie, co umożliwiło zniszczenie znacznej części trzonu Floty Pacyfiku. W dwugodzinnym ataku zatopionych lub ciężko uszkodzonych zostało pięć z ośmiu