Przejdź do zawartości

Cindy Crawford

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Cindy Crawford
Ilustracja
Cindy Crawford (1995)
Prawdziwe nazwisko

Cynthia Ann Crawford

Pseudonimy

Cindy Crawford
Baby Gia

Data i miejsce urodzenia

20 lutego 1966
DeKalb

Narodowość

amerykańska

Miejsce zamieszkania

Los Angeles

Agencja

Elite: Nowy Jork, Paryż
Storm: Londyn
IMG: Mediolan

Wymiary (cm)

86-66-89[1]

Wzrost (cm)

176[1]

Rozmiar ubrania

36

Rozmiar stopy

41

Kolor włosów

brązowe

Kolor oczu

brązowe

Kolor skóry

biała

Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Strona internetowa

Cindy Crawford, właśc. Cynthia Ann Crawford[2] (ur. 20 lutego 1966 w DeKalb, Illinois) – amerykańska supermodelka i aktorka. Lata sukcesów w branży modelingu doprowadziły ją do międzynarodowej popularności. W pierwszych latach sławy została okrzyknięta jako „Baby Gia”[3], ze względu na swoje podobieństwo do legendarnej modelki Gii Carangi. W latach 90. XX wieku stała się częścią „Wielkiej Szóstki” modelek, które miały największy wpływ na świat mody i kulturę popularną[4].

W 1993 i 2002 znalazła się w gronie 50 najpiękniejszych osób wybieranych przez magazyn People. W 1995 została uznana przez magazyn „Forbes” za najbogatszą modelkę na świecie.

Pojawiała się na wielu okładkach magazynów: „Glamour”, „Vogue”, „Cosmopolitan”, „People”, „Harper’s Bazaar”, „Elle”, „Details”, „InStyle”, „Vanity Fair”, „Maxim”, „Zwierciadło”, „Esquire” i „GQ”[5]. W 1998 liczba okładek z Crawford wyniosła ponad pięćset[6].

Modelka wiele razy angażowała się w akcje charytatywne, pomagając zwłaszcza dzieciom chorym na białaczkę[7]. Crawford przez wiele lat była zwolenniczką programu University of Wisconsin-Madison dotyczącego onkologii dziecięcej i leczenia przeprowadzanego w tej dziedzinie[8]. W 2007 stała się oficjalną reprezentantką Ronald McDonald House i jest częścią „Friends of RMH”, czyli grupy celebrytów wspierających organizację[9].

Wczesne lata

[edytuj | edytuj kod]

Cynthia Ann Crawford urodziła się w prowincjonalnym mieście DeKalb w stanie Illinois, jako córka Jennifer Sue Crawford-Moluf (z domu Walker) i Johna Daniela Crawforda[10][11]. Ma dwie siostry, Chris i Danielle[12], a jej brat, Jeffrey, zmarł w wieku 3 lat na białaczkę dziecięcą[13]. Jej rodzina była pochodzenia angielskiego[14] i duńskiego, a także miała korzenie szkockie, irlandzkie, niemiecki i walijskie[15]. W amerykańskim programie telewizyjnym z 2013 dowiedziała się, że wśród jej przodków są brytyjscy szlachcice[16].

W drugiej klasie liceum do Cindy zadzwonił przedstawiciel lokalnego sklepu odzieżowego z propozycją modelingową, ale wkrótce okazało się, że był to żart wymyślony przez dwie koleżanki z jej klasy. Jednakże jeszcze tego samego roku kilka licealistek, włączając w to Crawford, zostało zaangażowanych w sesję zdjęciową dla innego sklepu. W trzeciej klasie liceum miejscowy fotograf Roger Legel poprosił Cindy o zrobienie jej zdjęcia na okładkę college’owego czasopisma. Było to jej pierwsze wystąpienie na okładce magazynu[17]. Zdjęcie oraz pozytywna reakcja czytelników wystarczyły, by Cindy rozpoczęła karierę modelki. Jako siedemnastolatka wzięła udział w konkursie „Look of the Year” organizowanego przez agencję Elite Model Management. Zwyciężyła i podpisała kontrakt z Elite w Chicago.

Crawford ukończyła DeKalb High School w 1984 z jednym z najlepszych wyników[18]. Uzyskała stypendium na studia w Northwestern University na kierunku chemicznym, ale uczęszczała tylko przez jeden semestr. Opuściła uczelnię, by zostać zawodową modelką. W 1986 przeprowadziła się do Nowego Jorku i podpisała kontrakt z tamtejszym oddziałem agencji Elite.

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Już w 1986 Cindy pojawiła się na dwóch okładkach amerykańskiego Vogue i na jednej dla niemieckiej wersji czasopisma[19]. W styczniu 1987 po raz pierwszy zagościła na okładce brytyjskiej edycji magazynu[20]. Wywołało to wielki skandal, ponieważ fotograf Patrick Demarchelier wyretuszował modelce charakterystyczny pieprzyk nad ustami[20]. Od tej chwili stał się on jej znakiem rozpoznawczym. Jeszcze do końca dekady pojawiła się na dwudziestu jeden okładkach Vogue[19].

Na początku lat 90. XX wieku rozpoczął się najważniejszy okres jej kariery. Brała udział w niezliczonych kampaniach i pokazach mody m.in. dla Dolce & Gabbana, Ralpha Laurena, Calvina Kleina, Gianniego Versace, Michaela Korsa, Chanel, Thierry’ego Muglera, Valentino, Christiana Diora, Escada, Kathleen Madden, Laury Biagotti, L’Oréal, New York & Company, Óscara de la Renty, Pepsi, Schwarzkopf, Revlon i Umberto Ginocchiettiego[1].

Przez kilka lat prowadziła w MTV program o modzie pt. House of Style, pisała opowiadania dla dzieci, reklamowała kosmetyki firmy Revlon, Pepsi-Colę, polską wodę mineralną Arctic, zegarki Omega, a także – razem z Naomi Campbell, Claudią Schiffer, Christy Turlington, Stephanie Seymour i Nadją Auermann – dom mody Versace.

Występowała w teledyskach: George’a Michaela „Freedom! ’90” (1990), bożonarodzeniowej piosenki Jona Bon Jovi „Please Come Home for Christmas” (1994), a także Prince’a, który specjalnie dla niej napisał piosenkę „Cindy C.” (1994). W późniejszych latach pojawiała się także w teledyskach Duran Duran – „Girl Panic” (2011), jako jedna z członków zespołu i Taylor Swift – „Bad Blood” (2015), jako dyrektorka szkoły.

Po uzyskaniu wielkiej popularności, spróbowała swoich sił jako aktorka. Pojawiła się w komedii Herberta Rossa Tajemnica mojego sukcesu (The Secret of My Success, 1987) z Michaelem J. Foxem. Gościła w programie Saturday Night Live (1994) i Wieczór z muppetami (1996). Za rolę cenionej prawniczki Kate McQueen w filmie sensacyjnym Czysta gra (Fair Game, 1995)[21] otrzymała trzy nominacje do Złotej Maliny w kategorii Najgorsza Aktorka i Najgorsza Gwiazda Filmowa oraz Najgorsza Ekranowa Para, wraz z Williamem Baldwinem. W serialu Frasier (1997) użyczyła głosu Dorothy. Wystąpiła też w sitcomie NBC Trzecia planeta od Słońca (3rd Rock from the Sun, 1998) jako Mascha, dramacie Marka Christophera Klub 54 (54, 1998) u boku Ryana Phillippe’a, Salmy Hayek i Seli Ward, dramacie Małpi ród (The Simian Line, 2000) jako Sandra z Harrym Connickiem Jr., sitcomie ABC Jim wie lepiej (According to Jim, 2002) jako Gretchen Saunders, sitcomie Disney Channel Czarodzieje z Waverly Place (Wizards of Waverly Place, 2009) jako Bibi Rockford i serialu ABC Cougar Town: Miasto kocic (2015).

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 1987 związała się z aktorem Richardem Gere’em[22], za którego 12 grudnia 1991 wyszła za mąż[23]. Jednak 1 grudnia 1995 doszło do rozwodu[24]. W kwietniu 1997 poznała przedsiębiorcę i byłego modela Rande’ego Gerbera[25], którego poślubiła 29 maja 1998[26]. Mieli dwoje dzieci: syna Presleya Walkera (ur. 2 lipca 1999[27], zm. 20 września 2026[28]) i córkę Kaię Jordan (ur. 3 września 2001)[29].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Cindy Crawford w Fashion Model Directory (ang.)
  2. ↑ Cindy Crawford. Listal. [dostęp 2017-07-30]. (ang.).
  3. ↑ Bob Colacello, A League Of Their Own, „Vanity Fair”, 30 lipca 2008 [dostęp 2017-12-19].
  4. ↑ Joel Stein, The Fall of the Supermodel, „Time”, 9 listopada 1998 [dostęp 2017-12-19] [zarchiwizowane z adresu 2013-08-17] (ang.).
  5. ↑ Cindy Crawford Magazines. FamousFix. [dostęp 2022-03-24]. (ang.).
  6. ↑ Harvey Solomon. 'Sex With Cindy'; TV special explores the sexual state of the union. „Boston Herald”, 22 września 1998.
  7. ↑ Smith, Nicole: Crawford raises questions, awareness for leukemia society. Direct Marketing News, 25 października 2006. [dostęp 2017-12-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-11)].
  8. ↑ 20 Years of Kids with Courage. University of Wisconsin, 1 listopada 2013. [dostęp 2026-09-22]. (ang.).
  9. ↑ Celebrity Friends of RMHC. McDonald’s Corporation. [dostęp 2017-12-19].
  10. ↑ A sweet and sour party at Fashion Week. Newsday, 9 września 2009. [dostęp 2017-12-19].
  11. ↑ Cynthia Ann Crawford. geneall.net. [dostęp 2017-12-19].
  12. ↑ Sole Mates. „People”, 15 czerwca 1998.
  13. ↑ Antoinette Bueno: Cindy Crawford Opens Up to Oprah About Her Brother Dying of Cancer at 3 Years Old. CBS Studios, Inc., 9 lipca 2015.
  14. ↑ Cindy Crawford: @eyecandyMichele I'm a mutt! My family has been in the US for several generations, but i'm mostly German, English and French.. Twitter.com, 4 czerwca 2010. [dostęp 2017-12-19].
  15. ↑ Cindy Crawford – What Nationality Ancestry Race. Ethnicity of Celebs. [dostęp 2022-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-02-13)]. (ang.).
  16. ↑ Mike Parker, Cindy Crawford has royal blood: SUPERMODEL Cindy Crawford has learnt that she is related to the Emperor Charlemagne, „Daily Express”, 1 września 2013 [dostęp 2017-12-19].
  17. ↑ Cindy Crawford, Katherine O’Leary: Becoming by Cindy Crawford. Rizzoli, 2015, s. 256. ISBN 978-0-8478-4619-1.
  18. ↑ 13 Famous Valedictorians. MSN Encarta. [dostęp 2017-12-19].
  19. 1 2 Vogue's Covers: Cindy Crawford. [dostęp 2017-12-19].
  20. 1 2 Lucy Hutchings. Style File: Cindy Crawford. „Vogue UK”, 2 września 2009. [dostęp 2017-12-19].
  21. ↑ Cindy Crawford. MYmovies.it. [dostęp 2017-06-04]. (wł.).
  22. ↑ Matthew McCann Fenton, Cindy Crawford and Richard Gere’s split, „Entertainment Weekly”, 27 listopada 1998 [dostęp 2026-09-21] (ang.).
  23. ↑ Ella Alexander, Cindy Crawford Richard Gere Marriage & Divorce Interview, „Vogue”, 12 marca 2013 [dostęp 2026-09-21] (ang.).
  24. ↑ Sophie Wang, Cindy Crawford and Richard Gere’s Relationship, Explained, „Harper’s Bazaar”, 30 lipca 2026 [dostęp 2026-09-21] (ang.).
  25. ↑ Bobbie Whiteman, Cindy Crawford and Rande Gerber out after $1b tequila sale, „Daily Mail”, 26 czerwca 2017 [dostęp 2017-07-30] (ang.).
  26. ↑ Rande Gerber w bazie IMDb (ang.)
  27. ↑ Emily J. Shiffer, Nicole Pomarico, All About Cindy Crawford’s 2 Children, Daughter Kaia and Late Son Presley, „People”, 21 września 2026 [dostęp 2026-09-21] (ang.).
  28. ↑ Presley Gerber, son of Cindy Crawford, dies at 27, family representative says, „The Journal” [dostęp 2026-09-21] (ang.).
  29. ↑ Kaia Gerber Biography. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-09-21]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Cindy_Crawford&oldid=80985734”