Przejdź do zawartości

Ewa Serwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ewa Serwa
Ilustracja
Ewa Serwa (2007)
Imię i nazwisko

Ewa Jadwiga Serwa-Galia

Data i miejsce urodzenia

14 października 1956
Kraków

Zawód

aktorka teatralna, filmowa i dubbingowa

Współmałżonek

Paweł Galia

Lata aktywności

od 1979

Odznaczenia
Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Ewa Serwa-Galia (ur. 7 października 1956 w Krakowie[1]) – polska aktorka teatralna, filmowa, serialowa i dubbingowa.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 7 października 1956 w Krakowie. W 1979 roku ukończyła studia na wydziale aktorskim na PWST w Krakowie[1].

Na deskach teatru Serwa zadebiutowała w 1980 roku rolą Stelli w „Fantazym” Juliusza Słowackiego u boku Tadeusza Łomickiego. W teatrze zagrała m.in. Konstancję w. „Amadeuszu” Petera Shaffera w reżyserii Romana Polańskiego; Basię w „Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale”, Klarę w „Zemście”, Dziewczynę w „Lilli Wenedzie”, czy Katarzynę w „Poskromieniu Złośnicy” Szekspira. W Teatrze Telewizji zagrała m.in. w sztuce „Cztery kawałki tortu” w reżyserii Wojtka Smarzowskiego wraz z Haliną Łabonarską i Olgą Sarzyńską[2]. Encyklopedia teatru polskiego odnotowuje 25 ról (stan na sierpień 2026)[3].

Jedną z pierwszych ważnych, bo głównych ról filmowych, była postać Anny Hinnelówny, w którą Ewa Serwa wcieliła się w filmie „Uczennica” w reżyserii L. Niedbalskiej[4]. Na szklanym ekranie pojawiła się jeszcze w latach 80. jako Ula Siekierko w kilku odcinkach kultowego dziś serialu „Dom” w reżyserii Jana Łomnickiego[1][5][6]. Znana też z wieloletniej pracy na planie serialu „Klan”, gdzie grała Matyldę Szczęśniak, przyjaciółkę głównej bohaterki Elżbiety Chojnickiej (Barbara Bursztynowicz)[1]. Ewa Serwa to także Regina Sadowska z „Barw szczęścia” oraz pielęgniarka oddziałowa Barbara Wasiak z „Na dobre i na złe”[1]. W filmie Macieja Pieprzycy „Chce się żyć”, zagrała dyrektorkę ośrodka, w którym przebywa główny bohater, niepełnosprawny chłopiec (w tej roli Dawid Ogrodnik)[7].

Ewa Serwa spełnia się także w spektaklach i audycjach Teatru Polskiego Radia, m.in. wcielając się od lat w rolę Justyny „Justki” Kajfaszowej w cyklicznym słuchowisku „W Jezioranach”[8]. Encyklopedia teatru polskiego odnotowuje występy w 146 spektaklach radiowych (stan na sierpień 2026)[3].

Jest również aktorką dubbingową w użyczającą swój głos do kliku postaci serialu Rick i Morty oraz w dubbingu filmu Czarownica 2. Podkładała również głos w różnych grach m.in. w Wiedźmin 3: Dziki Gon, Baldur’s Gate II: Tron Bhaala, czy Dragon Age: Początek[9].

Ewa Serwa od lat związana jest ze Związkiem Artystów Scen Polskich, obecnie przewodniczy m.in. Sekcji Repartycyjnej Dubbingu[10].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Prywatnie żona aktora i reżysera Pawła Galii; matka dwóch córek, w tym aktorki i reżyserki dubbingowej Zuzanny Galii[11].

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Przed kamerą

[edytuj | edytuj kod]

Polski dubbing

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 Ewa Serwa w bazie filmpolski.pl
  2. ↑ Cztery kawałki tortu, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Przedstawienia) [dostęp 2026-04-14].
  3. 1 2 3 4 5 Ewa Serwa, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2026-04-13].
  4. ↑ Uczennica w bazie filmpolski.pl
  5. ↑ Dom – Pełna obsada – Filmweb [online], Filmweb [dostęp 2026-08-22] (pol.).
  6. ↑ 45 lat serialu „Dom”. Kultowa produkcja zrodziła się z radiowego reportażu [online], Jedynka - Polskie Radio, 14 listopada 2025 [dostęp 2026-08-22] (pol.).
  7. ↑ Chce się żyć w bazie filmpolski.pl
  8. ↑ „W Jezioranach” – kolejny dzień z życia Jabłońskich. Odcinek 3356 – Teatr Polskiego Radia [online], www.polskieradio.pl, 17 lutego 2026 [dostęp 2026-08-22] (pol.).
  9. ↑ Ewa Serwa – Aktorka dubbingowa [online], Filmweb [dostęp 2026-08-22] (pol.).
  10. ↑ Sekcja Repartycyjna Dubbingu – Związek Artystów Scen Polskich ZASP – Stowarzyszenie [online] [dostęp 2026-08-22].
  11. ↑ Nie żyje znany aktor Paweł Galia. Mało kto wie, że jego żona to gwiazda "Barw szczęścia" [online], onet.pl, 23 września 2025 [dostęp 2026-08-22] (pol.).
  12. ↑ Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], gov.pl [dostęp 2025-09-22].
  13. ↑ Wybitni aktorzy odznaczeni Medalami „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” [online], gov.pl, 20 grudnia 2022 [dostęp 2026-03-30].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]