Fehrit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
MgCu4(SO4)2(OH)6·6H2O[1] |
|---|---|
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
listewkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
2,73 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
turkusowa[1] |
| Rysa |
bladoniebiebieskozielona[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,584 (dwuosiowy) |
| Inne |
pleochroizm: widoczny |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DD.10[1] |
Fehrit – bardzo rzadki minerał z rodziny siarczanów[1].
Właściwości
[edytuj | edytuj kod]Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym[1][2]. Występuje w skupieniach promienistych[1][2]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym[1][2]. Posiada bladoniebieskozieloną rysę oraz szklisty połysk[1][2]. Jest izostrukturalny z ktenasytem[1].
Występowanie
[edytuj | edytuj kod]Jest wtórnym produktem utleniania występującym w żyłach tetraedrytu[2]. Towarzyszą mu głównie klinoatakamit, connellit, gordait, gips, kapellasyt, serpieryt, devilin oraz brochantyt[1][2]. Spotykany jedynie w Niemczech (Saksonia-Anhalt) i Hiszpanii (Andaluzja, Katalonia)[1].
