Giuseppe Di Stefano
Giuseppe Di Stefano (1983) | |
| Data i miejsce urodzenia |
24 lipca 1921 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
3 marca 2008 |
| Typ głosu | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
1946–2004 |
| Wydawnictwo | |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Giuseppe Di Stefano (ur. 24 lipca 1921 w Motta Sant’Anastasia, zm. 3 marca 2008 w Santa Maria Hoè)[1] – włoski śpiewak operowy, tenor.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Giuseppe Di Stefano urodził się we wsi Motta Sant’Anastasia w Katanii jako jedyny syn szewca i krawcowej. Uczył się w seminarium jezuitów i przez krótki czas zastanawiał się nad wstąpieniem do stanu duchownego.
W 1946 zadebiutował w operze rolą kawalera Des Grieux w Manon Jules’a Masseneta, a rok później zagrał go na deskach La Scali. W 1948 przeniósł się do Metropolitan Opera, gdzie wykonywał role m.in. Radamesa w Aidzie Giuseppe Verdiego i księcia w Rigolettcie, nagrał dla radia rolę Fausta w operze Charles’a Gounoda pod tym samym tytułem. Od 1957 śpiewał także w Covent Garden Theatre, gdzie wykreował Cavaradossiego w Tosce, zaś na Festiwalu w Edynburgu zachwycił rolą Nemorina w Napoju miłosnym Gaetano Donizettiego. Zdobył „Złotego Orfeusza”, włoską muzyczną nagrodę podobną do amerykańskiego Oskara.
Di Stefano zachwycał słuchaczy swoją dykcją i wyjątkową barwą głosu. Jednak już w połowie lat 60. jego kariera była praktycznie skończona, gdyż podejmowany repertuar był zdecydowanie nieodpowiedni, za ciężki dla jego głosu (tenor liryczny). Jeszcze w 1973 planował odbycie z Marią Callas wspólnej trasy pożegnalnej, jednak musiała być ona przerwana ze względu na złą formę obojga wykonawców.
Luciano Pavarotti wielokrotnie podkreślał, że w swojej karierze podziwiał i wiele razy wzorował się na Giuseppem Di Stefano, chociaż zdarzało mu się również krytykować pewne jego braki techniczne.
Śmierć
[edytuj | edytuj kod]W listopadzie 2004 Di Stefano został zaatakowany i brutalnie pobity w swoim domu w Diani Beach w Kenii, otrzymując szczególnie groźne ciosy w głowę. Przeszedł kilka operacji, jednak jego stan zdrowia nie poprawiał się. W grudniu 2007 zapadł w śpiączkę i zmarł 3 marca w swoim domu pod Mediolanem[2].
Wybrane partie operowe
[edytuj | edytuj kod]Oprócz wymienionych powyżej kreacji, zasłynął wykonaniem i nagraniem następujących ról:
- Edgar w Łucji z Lammermooru
- Ricardo w Balu maskowym
- Turiddu w Rycerskości wieśniaczej
- Canio w Pajacach
- Manrico w Trubadurze
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Giuseppe Di Stefano na stronie allmusic.com. allmusic.com. [dostęp 2011-05-15]. (ang.).
- ↑ Słynny tenor Giuseppe di Stefano zmarł w wieku 86 lat. onet.pl, 2008-03-04. [dostęp 2011-05-15].
- ISNI: 0000000114553931
- VIAF: 113687800
- LCCN: n81108854
- GND: 11867983X
- LIBRIS: hftw0ms154b9k2w
- BnF: 123596197
- SUDOC: 079000088
- SBN: MILV213423
- NKC: xx0011226
- BNE: XX4579364
- NTA: 070841144
- BIBSYS: 90585814
- CiNii: DA08156284
- PLWABN: 9810548052405606
- NUKAT: n2007003830
- J9U: 987007333791205171
- LNB: 000067216
- WorldCat: E39PBJxxg9hbGvV8wWdgQrPWjC