Henryk Dasko

Henryk Dasko (ur. 1 lipca 1947 w Warszawie jako Henryk Daszkiewicz, zm. 16 września 2006 w Toronto) – polski dziennikarz, eseista i tłumacz.

Życiorys

Urodził się w rodzinie żydowskiej, jako syn Władysława Daszkiewicza (właśc. Mojżesz Rosenberg, 1912–1977) i Haliny z domu Szudrowicz (właśc. Rywa Kagan-Rosenberg, 1910–1987). Jego ojciec był działaczem przedwojennej Komunistycznej Partii Polski, po II wojnie światowej został sekretarzem Bolesława Bieruta, matka z kolei była redaktorem czasopisma „Nowe Czasy”, gdzie pracowała m.in. razem z siostrą Julii Minc.

Studiował w warszawskiej Szkole Głównej Planowania i Statystyki. Wyemigrował z Polski w 1969 r. Przez wiele lat mieszkał w Toronto, był współzałożycielem Polsko-Żydowskiej Fundacji Kulturalnej w Kanadzie. W latach 90. był redaktorem dodatku literackiego do „Życia Warszawy” – „Ex Libris”. Był popularyzatorem twórczości Jerzego Kosińskiego, Andrzeja Brychta i Leopolda Tyrmanda. Przygotował wydanie wersji oryginalnej Dziennika 1954 Tyrmanda.

Historię swojej emigracji opisał w książce Dworzec Gdański. Historia niedokończona (Wydawnictwo Literackie 2008, ISBN 978-83-08-04199-4).

Życie prywatne

Jego żoną była Elysa, Dasko miał z nią synów: Nicholasa Dasko i Daniela Dasko, którzy urodzili się w Toronto. Kolejną żoną była pisarka Agata Tuszyńska. Ostatnie wspólne półtora roku, podczas których Dasko walczył z nowotworem mózgu, Tuszyńska zrelacjonowała w książce Ćwiczenia z utraty (Wydawnictwo Literackie 2007, ISBN 978-83-08-04099-7).

Odznaczenia

W 2004 został odznaczony przez prezydenta RP Krzyżem Zasługi za działalność na rzecz dialogu i pojednania polsko-żydowskiego.

Linki zewnętrzne

• Daskografia. xtrakt.art.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-02)]. – kalendarium twórczości (1990–2006), bibliografia i zbiór listów elektronicznych Henryka Dasko
• Świat bez Henryka – wspomnienie w polonijnej „Gazecie”.