Jacopo Ligozzi
| Data i miejsce urodzenia |
ok. 1547 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1627 |
| Narodowość |
włoska |
| Dziedzina sztuki |
malarstwo, rysunek |
| Epoka | |
Jacopo Ligozzi (ur. ok. 1547 w Weronie, zm. 1627 we Florencji) – włoski malarz i ilustrator doby późnego renesansu.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Jacopo Ligozzi urodził się w Weronie ok. 1547 roku. Pochodził z rodziny malarzy i rzemieślników. Ojciec Giovanni Ermanno był malarzem i hafciarzem, matka Lucia. Początkowo praktykował w pracowni ojca. W maju 1567 roku ukończył wraz z ojcem dwuczęściowy ołtarz dla kościoła Św. Sylwestra w Vigo Lomaso. Datowany na rok wcześniej obraz z kościoła św. Antoniego Opata w Bivedo nie pozwala na wyodrębnienie cech własnego stylu Jacopo, w początkowej fazie malarz był całkowicie uzależniony od ojca. Ligozziemu przypisywane jest autorstwo: Objawienia Pańskiego w kościele Świętej Trójcy, Trójca ze świętymi w kościele Św. Eufemii i prawdopodobnie Odnalezienie Krzyża w kościele Św. Łukasza, wszystkie w Weronie[1].
W 1572 roku ożenił się z Angela di Francesco Baldassini z Como, która wniosła w posagu sumę 300 dukatów, zagarniętą zaraz przez ojca. W styczniu 1575 roku Jacopo wygrał z ojcem sprawę sądową i sumę tę odzyskał. W 1576-1577, zostawiając rodzinę pod opieką krewnego Antonia Bottiego, przeniósł się na dwór Medyceuszy do Florencji. Otrzymał miesięczne stypendium wynoszące początkowo 25 dukatów. Zastąpił Giorgia Vasariego w roli zarządzającego Akademią i Towarzystwem Sztuki Rysunku (wł. Accademia e Compagnia delle Arti del Disegno), założoną przez księcia Kosmę Medyceusza w 1563 roku. Ligozzi służył kolejnym władcom Wielkiego Księstwa Toskanii z rodu Medyceuszów: Franciszkowi I, Ferdynandowi I, Kosmie II oraz Ferdynandowi II[1][2].
W 1586 roku Ligozzi ozdobił freskami Grotę Tetydy znajdującą się za Kolosem Apenińskim (wł. Colosso dell'Appennino) w miejscowości Vaglia. Został mianowany dyrektorem wielkoksiążęcego zakładu rzemieślniczego zajmującego się projektowaniem dzieł sztuki przeznaczonych głównie na eksport (wł. Galleria dei Lavori): haftowanych tkanin, a także mozaik florenckich (pietra dura), tworzonych z kamieni półszlachetnych i kolorowych marmurów[1].
Ligozzi jest autorem cyklu fresków przedstawiających epizody z życia św. Franciszka z Asyżu w krużgankach przy florenckim kościele Ognissanti. Namalował również płótno przedstawiające Sw. Rajmunda wskrzeszającego dziecko dla kościoła Santa Maria Novella i Męczeństwo św. Doroty dla kościoła franciszkanów konwentualnych w Pescii[1].
W Muzeum Archidiecezjalnym w Poznaniu znajduje się obraz Ecce Homo autorstwa Ligozziego[3].
Artysta rysował też rośliny i zwierzęta. Współpracował z Ulissesem Aldrovandim. Ligozzi wywarł wpływ na twórczość malarza Bartolomeo Bimbiego. Jego uczniami byli Donato Mascagni i Mario Balassi. Bratanek Ligozziego, Bartolommeo Ligozzi, był również malarzem[1].
Jacopo Ligozzi zmarł we Florencji w 1627 roku[1].
- Piwonia, Galeria Uffizi
- Pagrus, Galeria Uffizi
- Ofiara Izaaka, ok. 1596, Galeria Uffizi
- Obłóczyny pierwszych naśladowców (fresk), ok. 1600–1615, krużganki Ognisanti, Florencja
- Klemens VIII (wg rysunku Ligozziego), 1600–1601, Getty Center
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ISNI: 0000000121308790
- VIAF: 46750228
- ULAN: 500011933
- LCCN: nr91028754
- GND: 119147262
- BnF: 103618262
- SUDOC: 085503266
- SBN: RAVV034167
- NKC: ola2011651008
- BNE: XX5622956, XX832525
- NTA: 331432331
- Open Library: OL628040A
- PLWABN: 9810561105905606
- NUKAT: n2011210394
- J9U: 987007420940405171
- PTBNP: 109142
- WorldCat: E39PBJmhJQv8VW7Y8k6bmbxRrq