Lacaille 9352
| Dane obserwacyjne (J2000) | |||||||||||||||||
| Gwiazdozbiór | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Rektascensja |
23h 05m 52,035s[1] | ||||||||||||||||
| Deklinacja |
−35° 51′ 11,06″[1] | ||||||||||||||||
| Paralaksa (π) | |||||||||||||||||
| Odległość | |||||||||||||||||
| Wielkość obserwowana (pasmo V) |
|||||||||||||||||
| Ruch własny (RA) | |||||||||||||||||
| Ruch własny (DEC) |
1330,285 ± 0,0716[1] mas/rok | ||||||||||||||||
| Prędkość radialna |
8,820 ± 0,0002[1] km/s | ||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||
| Rodzaj gwiazdy | |||||||||||||||||
| Typ widmowy |
M1 V[2] | ||||||||||||||||
| Masa | |||||||||||||||||
| Promień | |||||||||||||||||
| Metaliczność [Fe/H] |
−0,06 ± 0,08[2] | ||||||||||||||||
| Wielkość absolutna | |||||||||||||||||
| Jasność | |||||||||||||||||
| Prędkość obrotu |
<2,5[3] km/s | ||||||||||||||||
| Wiek |
2,9+8,0−2,2[3] | ||||||||||||||||
| Temperatura |
3688 ± 86 K[2] | ||||||||||||||||
| Alternatywne oznaczenia | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Lacaille 9352 (GJ 887) – gwiazda w gwiazdozbiorze Ryby Południowej. Znajduje się w odległości 10,7 roku świetlnego od Słońca i jest jedną z gwiazd najbliższych Ziemi. Ma układ planetarny.
Charakterystyka fizyczna
[edytuj | edytuj kod]Gwiazda ta jest czerwonym karłem, obiektem typu widmowego M1[3]. Nie jest widoczna gołym okiem, jej obserwowana wielkość gwiazdowa to 7,34m[1]. Ma temperaturę ok. 3690 K i jasność 3,7% jasności Słońca[3]. Promień tej gwiazdy to ok. 0,47 promienia Słońca, a jej masa to około 50% masy Słońca[3].
Układ planetarny
[edytuj | edytuj kod]Analizy zmian prędkości radialnej tej gwiazdy z 2019 roku wskazywały, że mogą okrążać ją trzy planety (GJ 887 b, c i d)[4]. W 2020 roku zweryfikowano istnienie dwóch z tych planet[2]. Analizy z 2026 roku przyniosły potwierdzenie istnienia trzeciej planety, krążącej w ekosferze gwiazdy oraz odkrycie czwartej, małej wewnętrznej planety. Niewykluczone jest istnienie także piątej. Planeta w ekosferze może być skalistą superziemią, planetą oceaniczną lub mini-Neptunem; bliskość gwiazdy daje szanse na jej wykrycie i scharakteryzowanie przez przyszłe obserwatoria[3].
Układ planetarny Gliese 887[5][3]:
| Towarzyszka | Masa minimalna [M🜨] |
Okres orbitalny [d] |
Półoś wielka [au] |
Ekscentryczność |
|---|---|---|---|---|
| f? | 0,47 ± 0,11 | 2,21661+0,00010−0,00009 | 0,0263 ± 0,0009 | – |
| e | 1,46+0,19−0,18 | 4,44490+0,00014−0,00013 | 0,0417+0,0014−0,0015 | – |
| b | 3,9 ± 0,5 | 9,2619 ± 0,0005 | 0,0683+0,0022−0,0024 | 0,14 ± 0,06 |
| c | 6,5+1,0−0,9 | 21,784 ± 0,0004 | 0,121+0,004−0,005 | 0,17 ± 0,06 |
| d | 6,1 ± 1,4 | 50,77 ± 0,05 | 0,212+0,007−0,008 | – |
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Obliczona na podstawie wielkości obserwowanej i paralaksy.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 7 8 Lacaille 9352 w bazie SIMBAD (ang.) [dostęp 2026-03-12].
- 1 2 3 4 5 S.V. Jeffers i inni, A multiplanet system of super-Earths orbiting the brightest red dwarf star GJ 887, „Science”, 6498, 368, 2020, s. 1477–1481, DOI: 10.1126/science.aaz0795, arXiv:2006.16372 (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 C. Hartogh i inni, RedDots: Multiplanet system around M dwarf GJ 887 in the solar neighborhood, „Astronomy & Astrophysics”, 707, 2026, A93, DOI: 10.1051/0004-6361/202554984, Bibcode: 2026A%26A...707A..93H, arXiv:2602.08929 (ang.).
- ↑ M. Tuomi i inni, Frequency of planets orbiting M dwarfs in the Solar neighbourhood, „arXiv: [astro-ph.EP]”, 2019, arXiv:1906.04644 (ang.).
- ↑ GJ 887 Overview, [w:] NASA Exoplanet Archive [online], California Institute of Technology, 2026 (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Lacaille 9352. SolStation. [dostęp 2019-06-27]. (ang.).
