Leon Strzelecki

Leon Strzelecki
	; Ppor. Leon Strzelecki w okresie służby w Legionach Polskich.
	generał brygady
Data i miejsce urodzenia	11 kwietnia 1895 ; Piotrków Trybunalski
Data i miejsce śmierci	7 września 1968 ; Londyn
	Przebieg służby
Lata służby	1914–1968
Siły zbrojne	Armia Austro-Węgier; Wojsko Polskie; Polskie Siły Zbrojne
Formacja	Legiony Polskie
Jednostki	1 Pułk Ułanów Legionów Polskich; 1 Pułk Szwoleżerów; 1 Pułk Ułanów Krechowieckich; Podolska Brygada Kawalerii
Stanowiska	dowódca szwadronu; dowódca dywizjonu; dowódca pułku; dowódca brygady
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa; kampania wrześniowa; bitwa nad Bzurą; Obrona Warszawy
	Odznaczenia
	;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Leon Strzelecki (ur. 11 kwietnia 1895 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 7 września 1968 w Londynie) – generał brygady Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Sym Kazimierza Władysława i Aleksandry Moniki z Czarnowskich^[1], urodzony 11 kwietnia 1895 w Piotrkowie Trybunalskim. Tam też, w czerwcu 1913 ukończył 8-klasowy zakład naukowy prywatny męski I-go stopnia^[2]. Działał w skautingu oraz w 1914 odbył kurs instruktorski w Polskich Drużynach Strzeleckich w Nowym Sączu^[3]. Od 6 sierpnia 1914 do lipca 1917 służył w Legionach Polskich^[4], gdzie był przydzielony do 1 pułku ułanów Władysława Beliny-Prażmowskiego^[5] w składzie I Brygady. 22 listopada 1915 awansował na podporucznika^[6]. 27 lipca 1917, po kryzysie przysięgowym, został internowany w Beniaminowie^[4].

Po uwolnieniu, w listopadzie 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego i służył w randze porucznika^[6] w 5 pułku ułanów na stanowisku dowódcy szwadronu^[7]. 1 kwietnia 1920 awansował na stopień rotmistrza^[8]. Od 1921 do 1926 w 1 pułku szwoleżerów Józefa Piłsudskiego pełnił obowiązki dowódcy dywizjonu, a następnie kwatermistrza^[7]. 31 marca 1924 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 5. lokatą w korpusie oficerów jazdy^[9].

Podczas przewrotu majowego 1926 został ranny^[10]^[11]. 2 listopada 1926 został słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 23 stycznia 1928 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 11. lokatą w korpusie oficerów kawalerii^[12]^[13]. 31 października 1928, po ukończeniu studiów i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego^[13], został przydzielony do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu na stanowisko dyrektora nauk. We wrześniu 1930 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 pułku Ułanów Krechowieckich w Augustowie^[14]. 10 grudnia 1931 awansował na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 4. lokatą w korpusie oficerów kawalerii^[15]. W latach 1934–1935 pełnił służbę w Generalnym Inspektoracie Sił Zbrojnych w Warszawie na stanowisku oficera do zleceń. Z dniem 6 marca 1935 został wyznaczony na stanowisko szefa Biura Inspekcji Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych^[16].

W okresie dwudziestolecia międzywojennego należał do Ligi Morskiej i Kolonialnej^[17].

W sierpniu 1939 objął dowództwo Podolskiej Brygady Kawalerii w Stanisławowie. Na czele tej wielkiej jednostki kawalerii walczył w kampanii wrześniowej. Uczestnik bitwy nad Bzurą i obrony Warszawy, gdzie był zastępcą dowódcy Zbiorczej Brygady Kawalerii^[18].

Po kapitulacji stolicy przebywał w obozach jenieckich. Od 1945 roku służył w 2 Korpusie we Włoszech. Od stycznia 1946 do 1947 dowódca 1 Pułku Ułanów Krechowieckich^[7]. Po demobilizacji mieszkał w Wielkiej Brytanii. Naczelny Wódz mianował go generałem brygady ze starszeństwem z 1 stycznia 1964^[19].

Zmarł 7 września 1968 w Londynie. Został pochowany na Cmentarzu South Ealing w Londynie^[19].

3 grudnia 1927 zawarł związek małżeński z Eugenia Brudnicką^[13].

Awanse

podporucznik – 1 listopada 1916
porucznik – 12 października 1918
rotmistrz – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919
major – 31 marca 1924 ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 5. lokatą w korpusie oficerów jazdy
podpułkownik – 23 stycznia 1928 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 11. lokatą w korpusie oficerów kawalerii
pułkownik – 10 grudnia 1931 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 4. lokatą w korpusie oficerów kawalerii
generał brygady – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1964

Ordery i odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3320 (30 czerwca 1921)^[20]^[21]
Krzyż Niepodległości (12 maja 1931)^[22]
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936)^[23]
Krzyż Walecznych (czterokrotnie, po raz pierwszy w 1921)^[24]
Złoty Krzyż Zasługi (24 maja 1929)^[25]
Srebrny Krzyż Zasługi
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921^[26]
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości^[26]
Odznaka „Za wierną służbę” nr 528^[27]
Odznaka 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich nr 77^[27]
Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych (12 maja 1936)
Krzyż Komandorski Orderu Krzyża Orła (Estonia, 1937)
Krzyż Oficerski Orderu św. Sawy (Jugosławia, 24 czerwca 1929)^[28]
Krzyż Oficerski Orderu Legii Honorowej (Francja, 1936)^[29]

Przypisy

↑ Kolekcja GiO ↓, s. 90.
↑ Kolekcja GiO ↓, s. 89.
↑ Kolekcja GiO ↓, s. 7, 107.
1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 7, 109.
↑ Kolekcja GiO ↓, s. 109.
1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 7.
1 2 3 O kawalerii polskiej XX wieku s. 23–24.
↑ Kolekcja GiO ↓, s. 8.
↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 32 z 02.04.1924 r.
↑ Trzecia lista zabitych i rannych. „Kurier Warszawski”, s. 19, Nr 133 z 16 maja 1926.
↑ Kolekcja GiO ↓, s. 107.
↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 28.01.1928 r.
1 2 3 Kolekcja GiO ↓, s. 46.
↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 14 z 20.09.1930 r.
↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 10 z 11.12.1931 r.
↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 94.
↑ Kolekcja GiO ↓, s. 108.
↑ Głowacki 1985 ↓, s. 240, 308.
1 2 Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 171.
↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 16 lipca 1921 roku, s. 1149.
↑ Kolekcja GiO ↓, s. 106, 25.
↑ M.P. z 1931 r. Nr 111, poz. 163 (ISAP) „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”.
↑ M.P. z 1936 r. Nr 263, poz. 468 (ISAP) „za zasługi w służbie wojskowej”.
↑ Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 77)
↑ M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 302 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.
1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 25.
1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 9.
↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 12 grudnia 1929 roku, s. 361.
↑ Wysokie odznaczenia dla polskich gości. „Nowy Kurjer”, s. 2, Nr 205 z 4 września 1936.

Bibliografia

Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
Ludwik Głowacki: Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939. Wyd. 5. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1985. ISBN 83-11-07109-8.
Ryszard Juszkiewicz, Andrzej Urbaniak, Dowódcy Polskiego Września, Ciechanów 1989.
Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski niepodległej. Warszawa: Editions Spotkania, 1991.
Cezary Leżeński, Lesław Kukawski: O kawalerii polskiej XX wieku. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991. ISBN 83-04-03364-X.
Jarosław Szlaszyński, 1 Pułk Ułanów Krechowieckich w Augustowie, „Rocznik Augustowsko-Suwalski” t. VI, s. 89–122, 2006. Suwałki: Augustowsko-Suwalskie Towarzystwo Naukowe. ISSN 1730-9875.
Leon Strzelecki. [w:] Kolekcja Generałów i Osobistości; I.480.578 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-03-10].

[CITEREFKolekcja_GiOs._90-1] Kolekcja GiO ↓, s. 90.

[CITEREFKolekcja_GiOs._89-2] Kolekcja GiO ↓, s. 89.

[CITEREFKolekcja_GiOs._7,_107-3] Kolekcja GiO ↓, s. 7, 107.

[CITEREFKolekcja_GiOs._7,_109-4] 1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 7, 109.

[CITEREFKolekcja_GiOs._109-5] Kolekcja GiO ↓, s. 109.

[CITEREFKolekcja_GiOs._7-6] 1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 7.

[leżeński-7] 1 2 3 O kawalerii polskiej XX wieku s. 23–24.

[CITEREFKolekcja_GiOs._8-8] Kolekcja GiO ↓, s. 8.

[9] Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 32 z 02.04.1924 r.

[10] Trzecia lista zabitych i rannych. „Kurier Warszawski”, s. 19, Nr 133 z 16 maja 1926.

[CITEREFKolekcja_GiOs._107-11] Kolekcja GiO ↓, s. 107.

[12] Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 28.01.1928 r.

[CITEREFKolekcja_GiOs._46-13] 1 2 3 Kolekcja GiO ↓, s. 46.

[14] Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 14 z 20.09.1930 r.

[15] Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 10 z 11.12.1931 r.

[CITEREFDz._Pers._MSWojsk.Nr_11_z_31_sierpnia_1935_roku,_s._94-16] Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 94.

[CITEREFKolekcja_GiOs._108-17] Kolekcja GiO ↓, s. 108.

[CITEREFGłowacki1985240,_308-18] Głowacki 1985 ↓, s. 240, 308.

[CITEREFKryska-KarskiŻurakowski1991171-19] 1 2 Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 171.

[CITEREFDz._Pers._MSWojsk.Nr_28_z_16_lipca_1921_roku,_s._1149-20] Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 16 lipca 1921 roku, s. 1149.

[CITEREFKolekcja_GiOs._106,_25-21] Kolekcja GiO ↓, s. 106, 25.

[22] M.P. z 1931 r. Nr 111, poz. 163 (ISAP) „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”.

[23] M.P. z 1936 r. Nr 263, poz. 468 (ISAP) „za zasługi w służbie wojskowej”.

[24] Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 77)

[25] M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 302 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.

[CITEREFKolekcja_GiOs._25-26] 1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 25.

[CITEREFKolekcja_GiOs._9-27] 1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 9.

[CITEREFDz._Pers._MSWojsk.Nr_19_z_12_grudnia_1929_roku,_s._361-28] Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 12 grudnia 1929 roku, s. 361.

[29] Wysokie odznaczenia dla polskich gości. „Nowy Kurjer”, s. 2, Nr 205 z 4 września 1936.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[27]

[28]

[29]