Lew Poługajewski

Lew Poługajewski

Lew Poługajewski, Wijk aan Zee 1979
Data i miejsce urodzenia	21 listopada 1934 Mohylew
Data i miejsce śmierci	30 sierpnia 1995 Paryż
Obywatelstwo	ZSRR Rosja
Tytuł szachowy	arcymistrz (1962)

Lew Abramowicz Poługajewski, ros. Лев Абрамович Полугаевский (ur. 21 listopada 1934 w Mohylewie, zm. 30 sierpnia 1995 w Paryżu) – szachista i teoretyk radziecki, arcymistrz od 1962 r., pretendent do tytułu mistrza świata w szachach.

Kariera szachowa

Reprezentował barwy ZSRR na siedmiu olimpiadach szachowych, w latach 1966–1984. Siedmiokrotnie zdobył wraz z drużyną olimpijskie medale (6 złotych oraz 1 srebrny). Oprócz tego, trzykrotnie zdobył medale srebrne i raz brązowy za osiągnięte wyniki indywidualne. W swoim dorobku posiada również 9 złotych medali zdobytych (w latach 1961–1989) na drużynowych mistrzostwach Europy: 6 drużynowych oraz 3 indywidualne. Był dwukrotnym mistrzem ZSRR w szachach (w latach 1967 i 1968). W swojej karierze szachowej zwyciężył w kilkudziesięciu turniejach międzynarodowych, m.in. w:

• Mariánskich Láznach (1959) ,
• Mar del Plata (1962 , 1971 ),
• Bad Liebenstein (1963, wspólnie z Aivarsem Gipslisem),
• Soczi (1963 , 1974 oraz 1976 , wspólnie z Jewgienijem Swiesznikowem),
• Sarajewie (1964, turniej Bosna, wspólnie z Wolfgangiem Uhlmannem),
• Budapeszcie (1965, wspólnie z Markiem Tajmanowem i Laszlo Szabo oraz 1975, wspólnie z Zoltanem Riblim),
• Beverwijk (1966, turniej Hoogovens),
• Belgradzie (1969, wspólnie z Milanem Matuloviciem, Svetozarem Gligoriciem i Borislavem Ivkovem) ,
• Amsterdamie (1970 , 1972 , turnieje IBM),
• Skopje (1971),
• Kisłowodzku (1972),
• Solingen (1974, wspólnie z Lubomirem Kavalkiem),
• Wijk aan Zee (1979, turniej Hoogovens),
• Manili (1982, wspólnie z Erikiem Lobronem),
• Haninge (1988) ,
• Reykjaviku (1990, wspólnie m.in. z Siergiejem Dołmatowem, Rafaelem Waganianem i Yasserem Seirawanem).

W latach 70. i 80. należał do ścisłej światowej czołówki, trzykrotnie kwalifikując się do meczów pretendentów oraz przez siedem cykli z rzędu biorąc udział w turniejach międzystrefowych:

Wyniki w turniejach międzystrefowych:

• Palma de Mallorca 1970, miejsce IX-X
• Petropolis 1973, miejsce II-IV, awans do meczów pretendentów (po barażu w Portoroż w 1973)
• Manila 1976, miejsce II-III, awans do meczów pretendenckich
• Ryga 1979, miejsce II, awans do meczów pretendenckich
• Toluca 1982, miejsce IV-VII
• Biel 1985, miejsce VII-IX
• Zagrzeb 1987, miejsce VIII-XI

Wyniki w meczach pretendentów:

• 1974 – w I rundzie (1/8 finału) przegrał w Moskwie 2½ – 5½ z Anatolijem Karpowem
• 1977 – w I rundzie (1/8 finału) pokonał w Lucernie 6½ – 5½ Henrique Meckinga, zaś w II rundzie (1/4 finału) przegrał w Evian-les-Bains 4½ – 8½ z Wiktorem Korcznojem
• 1980 – w I rundzie (1/8 finału) pokonał w Ałma-Acie 5½ – 2½ Michaiła Tala, zaś w II rundzie (1/4 finału) przegrał w Buenos Aires 6½ – 7½ z Wiktorem Korcznojem.

Najwyższy ranking osiągnął 1 lipca 1972 r., z wynikiem 2645 punktów dzielił wówczas 3-4. miejsce (za Robertem Fischerem i Borysem Spasskim, wspólnie z Tigranem Petrosjanem) na światowej liście FIDE.

Ku pamięci Lew

Samarska Federacia Szachowa (Rosja) włączyła do swojego kalendarza Turniej Memoriałowy Lew Poługajewski od 2011 roku. Jest to coroczny otwarty turniej rozgrywany systemem szwajcarskim na dystansie 9 rund.

#	Rok	Zwycięzca
I	2011	Semen Dvoirys, 7.5/9
II	2012	Alexey Goganow, 7/9
III	2013	Igor Kovalenko, 8/9
IV	2014	Sanan Sjugirow, 7.5/9
V	2015	Kirill Alekseenko, 8/9
VI	2016	Mikhail Demidow, 7.5/9
VII	2017	Dmitry Frolyanow, 8/9
VIII	2018	Alexey Mokshanow, 7.5/9
IX	2019	Alexey Goganow, 7/9
X	2021	Alexey Mokshanow, 7.5/9
XI	2022	Alexey Mokshanow, 7.5/9
XII	2023	Vadim Bobkow, 7/9
XIII	2024	Vadim Bobkow, 8/9
XIV	2025	Dmitry Frolyanow, 7.5/9

Bibliografia

• W.Litmanowicz, J. Giżycki, „Szachy od A do Z”, tom II, Warszawa 1987, s. 931–932
• ChessBase Megabase 2008

Linki zewnętrzne

• Lew Poługajewski – wybrane partie szachowe (ang.)