Pastina
Pastina – ogólna nazwa dla różnych rodzajów bardzo drobnych makaronów używanych głównie do zup[1][2]; także włoska, prosta i odżywcza, domowa zupa na wywarze z kurczaka, w wersji klasycznej z dużą ilością bardzo drobnego makaronu[3][4].
Makaron
[edytuj | edytuj kod]
Nazwą pastina lub pasta (corta) minuta[5] (wł. 'mały makaron', 'drobny makaron', 'krótki makaron') określa się różne makarony o wielkości poniżej ćwierci cala[3]. Pastina może mieć najprzeróżniejsze kształty, np. gwiazdek (wł. stelline), ziarenek ryżu (risoni), liter alfabetu, ziaren pieprzu (acini di pepe) itd[3]. Tych drobnych makaronów, których jest we Włoszech ponad 30 rodzajów[2] i każdy z nich ma swoją własną nazwę[2], używa się głównie do zup[3], ale także do sporządzania sałatek, deserów, potraw z makaronem przypominających risotto oraz posiłków dla małych dzieci[2]. Tradycyjnie te drobne makarony są gotowane bezpośrednio w zupie lub wywarze[2]. Także nieco większe rozmiarem makarony są klasyfikowane do grupy pastina, np. małe kokardki (farfalline) czy małe anelletti[2]. Domową pastinę robi się przez tarcie lub kruszenie ciasta makaronowego na bardzo małe i nieregularne kawałki[2]. Makaron ukształtowany przez tarcie ciasta jest ogólnie nazywany makaronem startym (pasta grattata lub grattini)[2].
Zupa
[edytuj | edytuj kod]
Zupa pastina jest tradycyjnie gotowana, gdy w domu ktoś przeziębił się lub źle się czuje, jako poprawiająca samopoczucie. Zupa jest też stosowana w odżywianiu małych dzieci[6].
Potocznie pastina bywa nazywana „włoską penicyliną” lub „zupą penicylinową włoskiej babci”[7] i stanowi włoską wersję rozgrzewającej zupy leczącej wszystkie dolegliwości[8][3].
Pastina występuje w niezliczonych wariantach, bo prawie każda rodzina ma swój własny, nieco zmodyfikowany przepis na tę zupę[7]. W najprostszej wersji makaron dodaje się do gotującego się gotowego wywaru z kurczaka. Po zagotowaniu zmniejsza się ogień i gotuje makaron wg instrukcji przez kilka minut[6].
W wersji ze świeżymi warzywami, marchew, seler, cebulę i czosnek, po ugotowaniu do miękkości, miksuje się w blenderze i z powrotem dodaje do wywaru[7]. Smak zupy wzbogaca się dodatkiem soku z cytryny i skórki parmezanu, liściem laurowym, suszonym tymiankiem, oraz solą i czarnym pieprzem (liście laurowe, kawałki skórki parmezanu i gałązki suszonego tymianku usuwa się po ugotowaniu)[7].
Drobny makaron, będący podstawowym składnikiem obok wywaru, np. o kształcie małych gwiazdek stelline lub kuleczek acini di pepe, można ugotować osobno, po odcedzeniu rozdzielić na talerze i zalać zupą[7]. Inne przepisy preferują gotowanie drobnego makaronu w już gotowej zupie, aby zaabsorbował smak wywaru[3].
Talerze z zupą tuż przed podaniem dekoruje się posiekaną zieloną pietruszką lub startym parmezanem[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Karin Knight, Tina Ruggiero: Quick & Easy Homemade Baby Food Recipes: Lovely Little Pasta Soup. USA: Quatro Publishing Group, 2024, s. 66. ISBN 978-0-7603-9104-4.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Jacqui Debono: What is pastina pasta?. The Pasta Project, 2023. [dostęp 2026-01-03]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Chris Scheuer: Italian Chicken Pastina Soup (aka Italian Nonna's Penicillin Soup). The Café Sucre Farine, 2025. [dostęp 2026-01-03]. (ang.).
- ↑ Serena Ball, Deanna Segrave-Daly: The Sustainable Mediterranean Diet Cookbook: Tomato-Basil Pastina Soup with Cheese Crisps. Dallas, TX: BenBella Books, 2022, s. 117. ISBN 978-1-63774-154-2.
- ↑ Antonio Carluccio: Antonio Carluccio’s Pasta; rozdział Types of Pasta. Londyn: Quadrille Publishing, 2014, s. 14. ISBN 978-1-84949-525-7.
- 1 2 Elizabeth Barone Callahan: Cooking from the Italians of of Newark, New Jersey an Ethnic Experience: Pastina Soup. Indiana, USA: AuthorHouse, 2009, s. 23. ISBN 978-1-4389-4158-5.
- 1 2 3 4 5 6 Jenn Allen: Pastina Soup AKA Italian Penicillin Soup. Gimme Soup, 2025. [dostęp 2026-01-02]. (ang.).
- ↑ Lidey Heuck: Pastina Soup. The New York Times Cooking, 2025. [dostęp 2026-01-03]. (ang.).
