Phocini

	Phocini
	J.E. Gray, 1821
	; Nerpa obrączkowana (Pusa hispida)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	drapieżne
Podrząd	psokształtne
Infrarząd	Arctoidea
Parworząd	płetwonogie
Rodzina	fokowate
Podrodzina	Phocinae
Plemię	Phocini
	Typ nomenklatoryczny
	Phoca Linnaeus, 1758
Synonimy
	Phocalia Rafinesque, 1815; Phocadae J.E. Gray, 1821; Phocidae: J.E. Gray, 1825; Phocina: J.E. Gray, 1825; Phocædes: Billberg, 1827; Phocina: Bonaparte, 1832; Phocìna: J.E. Gray, 1837; Phocideæ: Lesson, 1842; Phocinae: E. Blyth, 1863; Phocinae: Gill, 1866; Phocida: Haeckel, 1866; Halichoerina J.E. Gray, 1869; Phocoidea: Gill, 1872; Phocoidea: Smirnov, 1908; Europäopusidae Dybowski, 1929; Sibiricopusidae Dybowski, 1929; Histriophocina Chapskii, 1955; Phocini: Chapskii, 1955;
Rodzaje
	6 rodzajów (w tym 1 wymarły) – zobacz opis w tekście
	6 rodzajów (w tym 1 wymarły) – zobacz opis w tekście

Phocini – plemię ssaków płetwonogich z podrodziny Phocinae w obrębie rodziny fokowatych (Phocidae).

Podział systematyczny

Do plemienia należą następujące występujące współcześnie rodzaje^[17]:

Halichoerus S. Nilsson, 1820 – szarytka – jedynym przedstawicielem jest Halichoerus grypus (Fabricius, 1791) – szarytka morska
Histriophoca Gill, 1873 – kajgulik – jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem jest Histriophoca fasciata (A.E.W. von Zimmermann, 1783) – kajgulik pręgowany
Pagophilus J.E. Gray, 1844 – lodofoka – jedynym przedstawicielem jest Pagophilus groenlandicus (Erxleben, 1777) – lodofoka grenlandzka
Phoca Linnaeus, 1758 – foka
Pusa Scopoli, 1771 – nerpa

Opisano również rodzaj wymarły^[18]:

Plantopusa Koretsky & Rahmat, 2021^[19] – jedynym przedstawicielem był Plantopusa semenovi Koretsky & Rahmat, 2021

Uwagi

↑ Pisownia oryginalna.
↑ Typ nomenklatoryczny: Halichoerus Nilsson, 1820.
1 2 Definiacja taksonu nie opiera się na nazwie rodzajowej.
↑ Typ nomenklatoryczny: Histriophoca Gill, 1873.

Przypisy

1 2 J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 297, 1821. (ang.).
↑ C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 60. (fr.).
1 2 J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 340, 1825. (ang.).
↑ G.J. Billberg: Synopsis faunæ scandinaviæ. T. 1. Cz. 1: Mammalia. Holmiae: Ex officina typogr. Caroli Deleen, 1827, s. 29. (łac.).
↑ Ch.-L. Bonaparte: Saggio d’una distribuzione metodica degli animali vertebrati a sangue freddo. Rome: Antonio Boulzaler, 1832, s. 68. (wł.).
↑ J.E. Gray. Descriptions of some new or little known Mammàlia, principally in the British Museum Collection. „The Magazine of natural history”. New series. 1, s. 582, 1837. (ang.).
↑ R.-P. Lesson: Nouveau Tableau du Règne Animal: Mammifères. Paris: A. Bertrand, 1842, s. 81. (fr.).
↑ E. Blyth: Catalogue of the Mammalia in the Museum Asiatic Society. Calcutta: Savielle & Cranenburgh, 1863, s. 77. (ang.).
↑ T.S. Gill. Prodrome of a Monograph of the Pinnipedes. „Communications of the Essex Institute”. 5, s. 8, 1866–1867. (ang.).
↑ E. Haeckel: Generelle morphologie der organismen. Allgemeine grundzüge der organischen formen-wissenschaft, mechanisch begründet durch die von Charles Darwin reformirte descendenztheorie. Cz. 2. Berlin: G. Reimer, 1866, s. clix. (niem.).
↑ J.E. Gray. Notes on seals (Phocidæ) and the changes in the form of their lower jaw during growth. „The Annals and Magazine of Natural History”. Fourth series. 4 (23), s. 345, 1869. (ang.).
↑ T.N. Gill. Arrangement of the Families of Mammals; with Analytical Tables. „Smithsonian Miscellaneous collections”. 7, s. 3, 1874. (ang.).
↑ Н.A. Смирнов. Очеркъ Русскихъ Ластоногихъ. „Записки Императорской Академіи Наукъ по физико-математическому Отдълепио”. 23 (4), s. 36, 1909. (ros.).
1 2 B. Dybowski. Zur Kenntnis der Sibirischen Seehunde. „Bulletin International de L’Académie Polonaise des Sciences et des Lettres. Classe des Sciences Mathématiques et Naturelles”. Serie B: Sciences Naturelles. 1929 (8), s. 412, 1929. (niem.).
↑ Chapskii 1955 ↓, s. 164, 188.
↑ Chapskii 1955 ↓, s. 164, 169.
↑ N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-05]. (ang.).
↑ J.S.J.S. Zijlstra J.S.J.S., Phocini Rafinesque, 1815, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-07-05] (ang.).
↑ I.A. Koretsky & S.J. Rahmat. Unique short-faced Miocene seal discovered in Grytsiv (Ukraine). „Zoodiversity”. 55 (2), s. 145, 2021. DOI: 10.15407/zoo2021.02.143. (ang.).

Bibliografia

К.К. Чапский. Опыт пересмотра системы и диагностики тюленей подсемейства Phocinae. „Труды Зоологического институтa Академии Наук СССР”. 17, s. 160–199, 1955. (ros.).

[3] Pisownia oryginalna.

[12] Typ nomenklatoryczny: Halichoerus Nilsson, 1820.

[nr-16] 1 2 Definiacja taksonu nie opiera się na nazwie rodzajowej.

[18] Typ nomenklatoryczny: Histriophoca Gill, 1873.

[gray21-1] 1 2 J.E. Gray. On the Natural Arrangment of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 297, 1821. (ang.).

[raf-2] C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 60. (fr.).

[gray25-4] 1 2 J.E. Gray. An Outline of an Attempt at the Disposition of Mammalia into Tribes and Families, with a List of the Genera apparently appertaining to each Tribe. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 340, 1825. (ang.).

[bil-5] G.J. Billberg: Synopsis faunæ scandinaviæ. T. 1. Cz. 1: Mammalia. Holmiae: Ex officina typogr. Caroli Deleen, 1827, s. 29. (łac.).

[bon32-6] Ch.-L. Bonaparte: Saggio d’una distribuzione metodica degli animali vertebrati a sangue freddo. Rome: Antonio Boulzaler, 1832, s. 68. (wł.).

[gray37-7] J.E. Gray. Descriptions of some new or little known Mammàlia, principally in the British Museum Collection. „The Magazine of natural history”. New series. 1, s. 582, 1837. (ang.).

[les-8] R.-P. Lesson: Nouveau Tableau du Règne Animal: Mammifères. Paris: A. Bertrand, 1842, s. 81. (fr.).

[bly-9] E. Blyth: Catalogue of the Mammalia in the Museum Asiatic Society. Calcutta: Savielle & Cranenburgh, 1863, s. 77. (ang.).

[gill66-10] T.S. Gill. Prodrome of a Monograph of the Pinnipedes. „Communications of the Essex Institute”. 5, s. 8, 1866–1867. (ang.).

[hae-11] E. Haeckel: Generelle morphologie der organismen. Allgemeine grundzüge der organischen formen-wissenschaft, mechanisch begründet durch die von Charles Darwin reformirte descendenztheorie. Cz. 2. Berlin: G. Reimer, 1866, s. clix. (niem.).

[gray69-13] J.E. Gray. Notes on seals (Phocidæ) and the changes in the form of their lower jaw during growth. „The Annals and Magazine of Natural History”. Fourth series. 4 (23), s. 345, 1869. (ang.).

[gill72-14] T.N. Gill. Arrangement of the Families of Mammals; with Analytical Tables. „Smithsonian Miscellaneous collections”. 7, s. 3, 1874. (ang.).

[smi-15] Н.A. Смирнов. Очеркъ Русскихъ Ластоногихъ. „Записки Императорской Академіи Наукъ по физико-математическому Отдълепио”. 23 (4), s. 36, 1909. (ros.).

[dyb-17] 1 2 B. Dybowski. Zur Kenntnis der Sibirischen Seehunde. „Bulletin International de L’Académie Polonaise des Sciences et des Lettres. Classe des Sciences Mathématiques et Naturelles”. Serie B: Sciences Naturelles. 1929 (8), s. 412, 1929. (niem.).

[CITEREFChapskii1955164,_188-19] Chapskii 1955 ↓, s. 164, 188.

[CITEREFChapskii1955164,_169-20] Chapskii 1955 ↓, s. 164, 169.

[mdd-21] N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-05]. (ang.).

[zij-22] J.S.J.S. Zijlstra J.S.J.S., Phocini Rafinesque, 1815, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-07-05] (ang.).

[kor&rahb-23] I.A. Koretsky & S.J. Rahmat. Unique short-faced Miocene seal discovered in Grytsiv (Ukraine). „Zoodiversity”. 55 (2), s. 145, 2021. DOI: 10.15407/zoo2021.02.143. (ang.).

[1]

[2]

[a]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[b]

[11]

[12]

[13]

[c]

[14]

[d]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]