Przejdź do zawartości

Podborze (Litwa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Podborze
Pabarė
ilustracja
Herb
Herb
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

solecznicki

Gmina

Podborze

Populacja (2001)

 

 liczba ludności

395[1]

Położenie na mapie rejonu solecznickiego
Mapa konturowa rejonu solecznickiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Podborze”
Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Podborze”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Podborze”
Ziemia54°17′10″N 25°01′52″E/54,286111 25,031111

Podborze[2][3] (lit. Pabarė) − wieś na Litwie, w rejonie solecznickim, położona w Puszczy Rudnickiej[a], 21 km na zachód od Solecznik, zamieszkana przez 395 ludzi.

Siedziba rzymskokatolickiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Podborzu. Przy ulicy Ipolito Jundzilo 32 znajduje się szkoła podstawowa, w której nauczanie prowadzone jest w języku polskim. W roku szkolnym 2023/24 uczęszczało do niej 69 uczniów. Dyrektorem placówki jest Halina Molis. Szkołę założono w 1964 roku[4].

Etymologia

[edytuj | edytuj kod]

Etymologia ludowa nazwy wsi:

  • z języka polskiego (Słownik PWN) Bór – duży, gęsty, stary las iglasty, Podborze – pod borem (nawiązując do położenia w Puszczy Rudnickiej)
  • z języka litewskiego
    1. (Słownik litewsko – polski Mokslas 1991) Pabárti (pábara,pábarė – zganić, pokrzyczeć, dać naganę)
    2. Baras (połać; przenośnie – pole, dziedzina)
    3. (Čekų – lietuvių kalbų žodynas A. Piročkinas 2004) Báras (pás, pole, pasmo – Pabarė – Pod polem, Przed polem, Przy polu, Polano, Las)

Historia

[edytuj | edytuj kod]

W dwudziestoleciu międzywojennym leżało w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie lidzkim, w gminie Ejszyszki[5]. W 1921 miejscowość liczyła 66 mieszkańców, zamieszkałych w 13 budynkach, wyłącznie Polaków wyznania rzymskokatolickiego[5].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Spis powszechny 2001
  2. Mapy Wojskowego Instytutu Geograficznego "OLKIENIKI WSCHÓD P31 S40", Warszawa, 1935
  3. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
  4. Baza danych szkół [online], orpeg.pl, 11 października 2024 [dostęp 2024-11-15] (pol.).
  5. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]