Przejdź do zawartości

Steven Isserlis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Steven Isserlis
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

19 grudnia 1958
Londyn

Instrumenty

wiolonczela

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

wiolonczelista

Odznaczenia
Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego od 1936 (cywilny)
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Steven Isserlis (ur. 19 grudnia 1958 w Londynie) – brytyjski wiolonczelista.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny żydowskich muzyków pochodzących z Rosji. Jest także potomkiem słynnego krakowskiego rabina z XVI wieku, Mosze ben Israela Isserlesa zwanego Remu, któremu ojciec, bogaty kupiec Isserl ben Józef, ufundował synagogę przy ul. Szerokiej[1].

Steven Isserlis studiował w Oberlin Conservatory of Music w USA. Koncertował na całym świecie jako solista i kameralista. Występował m.in. z Filharmonikami Berlińskimi, National Symphony Orchestra z Waszyngtonu, paryską Orchestre des Champs-Élysées, warszawską Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Narodowej[2] i Izraelską Orkiestrą Filharmoniczną. Koncertował z wybitnymi dyrygentami, jak: Zubin Mehta, Kurt Masur, Władimir Aszkenazi i Simon Rattle. Występował na wielu festiwalach, m.in. na Festiwalu w Salzburgu, BBC Proms, Międzynarodowym Festiwalu w Edynburgu[3], festiwalu „Chopin i jego Europa” oraz Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena[4].

Dokonał też niezliczonych nagrań w wytwórniach płytowych takich jak: Decca, RCA, Hyperion, Virgin Classics i innych[5]. Jego nagranie 6 suit na wiolonczelę solo J.S. Bacha (Hyperion) zdobyło m.in. nagrodę Gramophone Classical Music Award (kategoria: Instrumental Album of the Year) w 2007[6]. W 2017 płyta z Koncertami wiolonczelowymi Haydna w wykonaniu Isserlisa (Hyperion) została nominowana do nagrody Grammy[7][6]. W 2021 artysta otrzymał nagrodę czasopisma „BBC Music Magazine” w kategorii Premiere Award za płytę z utworami Johna Tavenera No longer mourn for me & other works for cello (Hyperion)[8].

Gra na instrumencie Stradivariego „Marquis de Corberon” z 1726, wypożyczonym przez Royal Academy of Music w Londynie[9].

Publikacje

[edytuj | edytuj kod]

Jest też autorem książek dla dzieci o Beethovenie i Händlu:

  • Why Beethoven Threw the Stew: And Lots More Stories about the Lives of Great Composers, wyd. Faber and Faber Limited (2001)
  • Why Handel Waggled His Wig, wyd. Faber and Faber Limited (2006)

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Natalia Grygny: Potomek fundatora synagogi zagra niezwykły recital. lovekrakow.pl, 2018-08-12. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-15)].
  2. ↑ Steven Isserlis w warszawskiej filharmonii. empik.com, 2008-03-31. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-15)].
  3. ↑ Edinburgh International Festival (ang.) bbc.co.uk
  4. ↑ 22. Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena – program. beethoven.org.pl
  5. ↑ Steven Isserlis [online], discogs.com (ang.).
  6. 1 2 Steven Isserlis [online], songstats.com [dostęp 2025-03-29] [zarchiwizowane z adresu 2025-03-29] (ang.).
  7. ↑ Steven Isserlis [online], grammy.com [dostęp 2025-03-29] [zarchiwizowane z adresu 2025-03-29] (ang.).
  8. ↑ The winners of the 2021 BBC Music Magazine Awards [online], classical-music.com [dostęp 2025-05-31] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-31] (ang.).
  9. ↑ Steven Isserlis, ′Marquis de Corberon′ Stradivari [online], tarisio.com [zarchiwizowane z adresu 2020-05-09] (ang.).
  10. ↑ Steven Isserlis [online], bach-cantatas.com (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Steven_Isserlis&oldid=78317452”