Wikipedysta:Rsleejack/Registered jack
RJ (ang. Registered Jack) –standaryzowany interfejs sieci telekomunikacyjnej używany do podłączania sprzętu głosowego i przesyłania danych do usług świadczonych przez operatorów telekomunikacyjnych. Interfejsy rejestracyjne zostały po raz pierwszy zdefiniowane w systemie Universal Service Ordering Code (USOC) firmy Bell System w Stanach Zjednoczonych w celu zapewnienia zgodności z programem rejestracji urządzeń telefonicznych dostarczanych przez klientów, nakazanym przez Federalną Komisję Łączności USA w latach 70-tych XX wieku. [1] Zostały one następnie skodyfikowane w Kodeksie Przepisów Federalnych, część 68[2]. Wtyczki "Jack" zaczęły być używane po ich wynalezieniu w 1973 roku przez Bell Labs . [2] Specyfikacja obejmuje budowę fizyczną, okablowanie i semantykę sygnałów. W związku z tym standaryzowane wtyczki są nazywane głównie za pomocą liter RJ, po których następują dwie cyfry określające typ. Dodatkowe przyrostki literowe wskazują na drobne różnice. Na przykład RJ11, RJ14 i RJ25 są najczęściej używanymi interfejsami do połączeń telefonicznych odpowiednio dla usług jedno-, dwu- i trzyliniowych. Chociaż standardy te są definicjami prawnymi w Stanach Zjednoczonych, niektóre interfejsy są używane na całym świecie.
Złącza stosowane w instalacjach typu RJ to przede wszystkim złącze modułowe i 50-pinowe miniaturowe złącze taśmowe. Na przykład RJ11 wykorzystuje sześciopozycyjne złącze dwuprzewodowe (6P2C), RJ14 wykorzystuje sześciopozycyjne złącze czteroprzewodowe (6P4C), a RJ21 wykorzystuje 25-parowe (50-stykowe) miniaturowe złącze taśmowe.
Standard nazewnictwa
[edytuj | edytuj kod]Używane oznaczenia gniazd pochodzą z procesów standaryzacji w Bell System, w Stanach Zjednoczonych i opisują obwody aplikacyjne, a nie tylko fizyczną geometrię złączy. Kontrola złącza niekoniecznie pokazuje, które zarejestrowane okablowanie gniazda jest używane. Ten sam typ złącza modułowego może być użyty do różnych zastosowań standaryzowanych gniazd.
Ściśle rzecz biorąc, (ang."Registered Jack") odnosi się zarówno do żeńskiego fizycznego złącza (złącze modułowe) i jego okablowania, ale termin ten jest często używany luźno w odniesieniu do złączy modułowych niezależnie od okablowania lub płci, takich jak w Ethernet przez skrętkę. Istnieje wiele nieporozumień związanych z tymi standardami połączeń. Ta sama sześciopozycyjna wtyczka i gniazdo powszechnie używane do połączeń linii telefonicznej może być używana dla RJ11, RJ14 lub nawet RJ25, wszystkie te nazwy są nazwami standardów interfejsów, które używają tego fizycznego złącza. Standard RJ11 nakazuje połączenie pojedynczej pary przewodów, natomiast RJ14 jest konfiguracją dla dwóch linii, a RJ25 wykorzystuje wszystkie sześć przewodów dla trzech linii telefonicznych. Oznaczenia RJ odnoszą się jednak tylko do okablowania gniazda, stąd nazwa RJ – złącza sieciowe – powszechne jest, choć nie do końca poprawne, odnoszenie się do nieokablowanej wtyczki przez którąkolwiek z tych nazw.
Złącza modułowe zostały opracowane w celu zastąpienia starszych metod instalacji telefonicznej, w których używano albo przewodów, albo większych odmian wtyczek telefonicznych. Wspólna nomenklatura dla złączy modułowych zawiera liczbę pozycji styku i liczbę podłączonych przewodów, na przykład 6P oznacza sześciopozycyjną wtyczkę modułową lub gniazdo. Sześciopozycyjna wtyczka modularna z przewodnikami w środkowych dwóch pozycjach i niewykorzystanymi pozostałymi czterema pozycjami ma oznaczenie 6P2C. RJ11 wykorzystuje złącze 6P2C.
Historia i autorytet
[edytuj | edytuj kod]Interfejsy rejestracyjne zostały stworzone przez Bell System na podstawie nakazu Federalnej Komisji Łączności w celu zapewnienia standardowego połączenia między sprzętem firmy telefonicznej, a sprzętem w pomieszczeniach klienta. Interfejsy te wykorzystywały nowo ustandaryzowane gniazda i wtyczki, głównie oparte na miniaturowych złączach modularnych.
Interfejsy rejestracyjne zostały stworzone przez Bell System na podstawie nakazu Federalnej Komisji Łączności w celu zapewnienia standardowego połączenia między sprzętem firmy telefonicznej, a sprzętem w pomieszczeniach klienta. Interfejsy te wykorzystywały nowo ustandaryzowane gniazda i wtyczki, głównie oparte na miniaturowych złączach modularnych.
W systemie Bell System, po wprowadzeniu ustawy o łączności z 1934 r., firmy telefoniczne były właścicielami całego sprzętu telekomunikacyjnego i nie zezwalały na łączenie sprzętu innych firm. Telefony były zazwyczaj przewodowe, ale mogły być instalowane z łącznikami Bell System, aby umożliwić ich przenoszenie. Sprawa sądowa Hush-A-Phone przeciwko Stanom Zjednoczonym (1956) oraz decyzja Federalnej Komisji Łączności (FCC) Carterfone (1968) przyniosły zmiany w tej polityce i wymogły na Bell System dopuszczenie pewnych połączeń międzysystemowych, czego kulminacją było opracowanie standaryzowanych interfejsów wykorzystujących nowe typy miniaturowych złączy.
Nowo zaprojektowane gniazda zastąpiły stosowanie złączek ochronnych montowanych wyłącznie przez firmę telekomunikacyjną. Nowe złącza modułowe były znacznie mniejsze i tańsze w produkcji niż wcześniejsze, nieporęczne złącza, które były używane w Bell System od lat 30. Bell System wydał specyfikacje dla złączy modułowych i ich okablowania jako Universal Service Order Codes (USOC), które były jedynymi standardami w tamtym czasie. Instalatorzy usług telefonicznych powszechnie używają USOC do określenia typu złącza międzysieciowego
Kiedy w latach 80-tych XX wieku zreformowano amerykański przemysł telefoniczny w celu wspierania konkurencji, specyfikacje połączeń stały się prawem federalnym, zarządzonym przez FCC i skodyfikowanym w Kodeksie Przepisów Federalnych (CFR), Tytuł 47 CFR Część 68, część F, zastąpionym przez T1. TR5-1999.
W styczniu 2001 roku FCC przekazała odpowiedzialność za standaryzację połączeń do sieci telefonicznej nowej prywatnej organizacji branżowej – Administrative Council for Terminal Attachments (ACTA). W związku z tą delegacją FCC usunęła część F z CFR i dodała część G. ACTA czerpie swoje zalecenia dotyczące załączników końcowych z norm opublikowanych przez komitety inżynieryjne Stowarzyszenia Przemysłu Telekomunikacyjnego (TIA). ACTA i TIA wspólnie opublikowały normę TIA/EIA-IS-968, zastępującą informacje CFR.
TIA-968-A, aktualna wersja tego standardu, szczegółowo opisuje fizyczne aspekty złączy modułowych, ale nie ich okablowanie. Zamiast tego, TIA-968-A zawiera normę T1. TR5-1999, "Katalog konfiguracji okablowania złącza sieciowego i interfejsu instalacji klienta", przez odniesienie. Wraz z publikacją TIA-968-B, opisy złączy zostały przeniesione do TIA-1096-A. Zarejestrowana nazwa gniazda, taka jak RJ11, nadal identyfikuje zarówno fizyczne złącza, jak i okablowanie (pinout) dla każdej aplikacji.
Zarejestrowane typy złączy
[edytuj | edytuj kod]
Najpowszechniej stosowanym gniazdem w telekomunikacji jest RJ11. Jest to złącze modularne podłączane dla jednej linii telefonicznej. Wykorzystujące dwa środkowe styki z sześciu dostępnych pozycji. Konfiguracja ta jest również stosowana w telefonach jednoprzewodowych w wielu krajach poza Stanami Zjednoczonymi. Można również zastosować złącze 6P4C, aby wykorzystać dodatkową parę przewodów do zasilania lamp w aparacie telefonicznym. RJ14 jest podobny do RJ11, ale jest okablowany dla dwóch linii, a RJ25 ma trzy linie. RJ61 jest podobnym zarejestrowanym gniazdem dla czterech linii, ale używa złącza 8P8C
Gniazdo RJ45 (S) jest rzadko używane w aplikacjach telefonicznych, ale standardowa wersja złącza modułowego 8P8C używanego przez RJ45 jest używana w sieciach Ethernet.
| Kod | Złącze | Stosowanie |
|---|---|---|
| RJA1X | Adapter 225A | Złącze do wtyku modułowego do gniazda czterostykowego |
| RJA2X | Adapter 267A | Złącze do rozdzielenia jednego gniazda modułowego na dwa gniazda modułowe |
| RJA3X | Adapter 224A | Złącze do dopasowania wtyczki modułowej do gniazda 12-bolcowego |
| RJ2MB | 50 pinów | 2–12 linii telefonicznych w układzie „zajęty” |
| RJ11 (C / W) | 6P2C | Ustanawia zmostkowane połączenie dla jednej linii telefonicznej (6P4C, jeśli jest włączona druga para) |
| RJ12 (C / W) | 6P6C | Tworzy połączenie mostkowe dla jednej linii telefonicznej z kluczowym sterowaniem systemem telefonicznym przed obwodem linii |
| RJ13 (C / W) | 6P4C | Podobny do RJ12, ale za obwodem linii |
| RJ14 (C / W) | 6P4C | Dla dwóch linii telefonicznych (6P6C, jeśli trzecia para jest zasilana) |
| RJ15C | 3-pinowe odporne na warunki atmosferyczne | Na jedną linię telefoniczną dla łodzi w marinach |
| RJ18 (C / W) | 6P6C | Na jedną linię telefoniczną z ustawieniem zajętości |
| RJ21X | 50 pinów | Konfiguracja T / R z mostkiem wieloliniowym (do 25) |
| RJ25 (C / W) | 6P6C | Na trzy linie telefoniczne |
| RJ26X | 50 pinów | Dla wielu linii danych, uniwersalny |
| RJ27X | 50 pinów | Zaprogramowane dla wielu linii danych |
| RJ31X | 8P8C | Umożliwia systemowi alarmowemu zajęcie linii telefonicznej w celu wykonania połączenia wychodzącego podczas alarmu. Jack jest umieszczony bliżej interfejsu sieciowego niż wszystkie inne urządzenia. Używane są tylko 4 przewody. |
| RJ32X | 8P8C | Podobnie jak RJ31X, to okablowanie zapewnia szeregowe połączenie końcówki i pierścienia przez blok łączący, ale jest używane, gdy sprzęt klienta jest połączony szeregowo z pojedynczą stacją, taką jak automatyczny dialer. |
| RJ33X | 8P8C | To okablowanie zapewnia szeregowe połączenie końcówki i pierścienia linii KTS przed obwodem linii, ponieważ zarejestrowane urządzenie wymaga dzwonienia CO / PBX i zmostkowanego połączenia przewodów A i A1 zza obwodu linii. Końcówka i pierścień to jedyne przewody otwarte po włożeniu wtyczki CPE. Typowe zastosowanie dotyczy automatycznych dialerów i ograniczników połączeń dostarczanych przez klienta. |
| RJ34X | 8P8C | Podobny do RJ33X, ale wszystkie przewody są podłączone za obwodem linii. |
| RJ35X | 8P8C | Taki układ zapewnia szeregowe połączenie końcówki i pierścienia z dowolną linią wybraną w kluczowym zestawie telefonicznym oraz zmostkowanym przewodem A i A1. |
| RJ38X | 8P4C | Podobny do RJ31X, z ciągłością obwodu. Jeśli wtyczka jest odłączona od gniazda, listwy zwierające umożliwiają kontynuację obwodu telefonicznego do telefonów w miejscu instalacji. Używane są tylko 4 przewody. |
| RJ41S | 8P8C, z kluczem | Dla jednej linii danych, uniwersalna (utrata stałej pętli i programowana) |
| RJ45S | 8P8C, z kluczem | Dla jednej linii danych, z rezystorem programującym |
| RJ48C | 8P4C | Do czteroprzewodowej linii danych (DSX-1) |
| RJ48S | 8P4C, z kluczem | Do czteroprzewodowej linii danych (DDS) |
| RJ48X | 8P4C z listwą zwarciową | Do czteroprzewodowej linii danych (DS1) |
| RJ49C | 8P8C | W przypadku ISDN BRI przez NT1 |
| RJ61X | 8P8C | Na cztery linie telefoniczne |
| RJ71C | 50 pinów | 12-liniowe połączenie szeregowe za pomocą 50-stykowego złącza (z adapterem mostkującym) przed sprzętem klienta. Używany głównie do urządzeń sekwencera wywołań. |
Wiele podstawowych nazw ma sufiksy wskazujące podtypy:
- C: do montażu wpuszczanego lub powierzchniowego
- F: mocowanie elastyczne
- W: montaż naścienny
- L: oprawa lampy
- S: jednoliniowy
- M: wieloliniowy
- X: złożony jack
Gniazdo RJ11 występuje w dwóch formach: RJ11W to gniazdo, z którego można zawiesić telefon ścienny ze słuchawką bezprzewodową, a RJ11C to gniazdo zaprojektowane tak, aby mieć podłączony do niego fax
Okablowanie RJ11, RJ14, RJ25
[edytuj | edytuj kod]
Wszystkie te standaryzowane gniazda są opisane jako zawierające pewną liczbę potencjalnych pozycji stykowych oraz rzeczywistą liczbę styków zainstalowanych w tych gniazdach. RJ11, RJ14 i RJ25 wykorzystują to samo sześciopozycyjne złącze modułowe, a więc są fizycznie identyczne, z wyjątkiem różnej liczby styków (odpowiednio dwa, cztery i sześć), co pozwala na podłączenie odpowiednio jednej, dwóch lub trzech linii telefonicznych.
Przewody podłączane do interfejsu RJ11 wymagają złącza 6P2C. Niemniej jednak, kable sprzedawane jako RJ11 często wykorzystują złącza 6P4C (sześciopozycyjne, czteroprzewodowe) z czterema przewodami. Dwa z sześciu możliwych położeń styku łączą końcówkę i pierścień, a pozostałe dwa przewody są niewykorzystane.
Przewody inne niż dwa środkowe przewody końcówki i pierścienia są w praktyce różnie wykorzystywane do drugiej lub trzeciej linii telefonicznej, uziemienia dla selektywnych dzwonków, niskiego napięcia zasilania dla lampki kontrolnej lub dla obwodów zapobiegających dzwonieniu telefonów z wybieraniem impulsowym na inne numery wewnętrzne.
Rozkład styków
[edytuj | edytuj kod]Patrząc na złącze męskie od strony otworu na kabel, z wtykiem skierowanym w dół, styki są ponumerowane od 1 do 6, od lewej do prawej:
| Pozycja | Para | Wskazówka lub </br> Pierścień |
± | RJ11 | RJ14 | RJ25 | Kolory US Bell System [a] | 25-parowy kod koloru [b] | Kolory niemieckie [c] | Kolory australijskie | Kolory holenderskie [3] |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 3 | T | + | T3 |  lub biały lub pomarańczowy |
 biało-zielony |
 fioletowy |
Pomarańczowy |
Nieużywany | ||
| 2 | 2 | T | + | T2 | T2 |  czarny |
 biało -pomarańczowy |
Zielony |
 czerwony |
| |
| 3 | 1 | R | - | R1 | R1 | R1 | czerwony |
 niebiesko-biały |
biały |
 niebieski |
czerwony |
| 4 | 1 | T | + | T1 | T1 | T1 | Zielony |
 biało-niebieski |
 |
biały |
</img> </br> niebieski |
| 5 | 2 | R | - | R2 | R2 |  żółty |
 pomarańczowo - biały |
żółty |
czarny |
biały | |
| 6 | 3 | R | - | R3 | lub niebieski lub brązowy |
 zielono- biały |
 szary |
Zielony |
Nieużywany |
- ^ Podczas gdy wycofany kod kolorów stałych był dobrze ustalony dla pary 1 i zazwyczaj pary 2. Kilka sprzecznych konwencji istniało dla pary 3. Oznakowanie kolorami pochodzą od producenta srebrno-satynowego płaskiego kabla 8-żyłowego, który jest uważany za standardowy. Co najmniej jeden inny producent płaskich kabli 8-żyłowych stosuje kolejność: niebieski, pomarańczowy, czarny, czerwony, zielony, żółty, brązowy i biały.
- ^[b] 25-parowe kody kolorów ustalone w latach 50-tych dla przewodów o izolacji polietylenowej (PIC.[4]
- ^[c] Ta kolorystyka wywodzi się z normy krajowej DIN 47100 (wycofana.
Dostarczenie energii
[edytuj | edytuj kod]Niektóre telefony, takie jak Western Electric Princess i Trimline wymagają dodatkowego zasilania (~6 V AC) do działania żarowego podświetlenia tarczy. Zasilanie to jest dostarczane do aparatu telefonicznego z transformatora poprzez drugą parę przewodów-styki 2 i 5) złącza 6P4C.
RJ21
[edytuj | edytuj kod] |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
RJ21 to standaryzowane gniazda wykorzystujący złącze modułowe ze stykami dla maksymalnie pięćdziesięciu przewodów. Służą do realizacji połączeń dla maksymalnie 25 linii lub obwodów wymagających wielu par przewodów, takich jak stosowane w systemie telefonii kluczowej 1A2. Miniaturowe złącze wstążkowe tego interfejsu jest również znany jako 50-stykowe złącze TELCO, CHAMP(AMP), lub złącze AMPHENOL, ten ostatni jest uogólniony znak towarowy, jak AMPHENOL był czołowym producentem tych urządzeń.
Schemat kolorów kabli, znany jako kod kolorów parzystych, określa się dla 25 par żył w następujący sposób: dla każdego pierścienia wybiera się podstawowy, bardziej widoczny kolor z zestawu kolorów: niebieski, pomarańczowy, zielony, brązowy i łupkowy, w tej kolejności, oraz drugorzędny, cieńszy kolor paska z zestawu kolorów: biały, czerwony, czarny, żółty i fioletowy, w tej kolejności. Schemat kolorystyczny przewodnika końcówki wykorzystuje te same kolory, co pasujący pierścień, ale zmienia grubość pasków koloru podstawowego i dodatkowego. Ponieważ zestawy są uporządkowane, pomarańczowy (kolor 2 w zestawie) z żółtym (kolor 4) to schemat kolorów dla pary przewodów 4-5 + 2 - 5 = 17. Jeśli żółty jest bardziej widoczny, grubszy pasek, to przewód jest przewodnikiem końcówki łączącym się z pinem oznaczonym numerem 25 + para #, czyli w tym przypadku jest to pin 42. Przewodniki pierścieniowe podłącza się do tego samego numeru pinów, co numer pary.
Konwencjonalne wyliczenie par kolorów przewodów zaczyna się od niebieskiego (i białego), pomarańczowego (i białego), zielonego (i białego) oraz brązowego (i białego), co obejmuje konwencję kodowania kolorów stosowaną w kablach o 4 lub mniejszej liczbie par (8 lub mniej żył) ze złączami 8P i 6P.
Podwójne 50-stykowe złącza wstęgowe są często używane na listwach łączeniowych do tworzenia skrzynki rozgałęziających dla centrali abonenckiej i innych kluczowych systemów telefonicznych.
RJ45S
[edytuj | edytuj kod]
RJ45S, standardowa wtyczka raz określone dla modemu lub interfejsów danych, wykorzystuje mechanicznie kluczowany wariant 8P8C ciała z dodatkową zakładką, która uniemożliwia mu współpracę z innymi złączami; wizualna różnica od bardziej powszechne 8P8C jest subtelna. Oryginalny RJ45S kluczowany 8P2C złącze modularne miał styki 4 i 5 okablowane do końcówki i pierścienia pojedynczej linii telefonicznej, a styki 7 i 8 zwarcie rezystora programowania, ale jest dzisiaj przestarzały.
Złącze 8P8C jest często niewłaściwie nazywane złączem RJ45 w kilku dziedzinach, takich jak telekomunikacja i sieci komputerowe, ale nie ma dodatkowej nazewnictwa.
RJ48
[edytuj | edytuj kod]| Kołek | Para | Sygnał | Kolor |
|---|---|---|---|
| 1 | R | Pierścień RX | </img> Pomarańczowy / biały |
| 2 | T | Wskazówka RX | </img> Biało-pomarańczowy |
| 3 | Zarezerwowany | </img> Biały zielony | |
| 4 | R1 | Pierścień TX | </img> Niebiesko biały |
| 5 | T1 | Końcówka TX | </img> Biało niebieski |
| 6 | Zarezerwowany | </img> Zielony biały | |
| 7 | Tarcza |  </img> Biało-brązowy | |
| 8 | Tarcza |  </img> Brązowo-biały |
RJ48 to standaryzowane gniazdo podpisywania usług cyfrowych. Wykorzystuje ono ośmiopozycyjne złącze modułowe (8P8C).
RJ48C dosyć często jest stosowany w obwodach telekomunikacyjnych T1. Wykorzystuje numery styków 1, 2, 4 i 5.
RJ48X jest odmianą RJ48C, która zawiera bloki zwarciowe w gnieździe, tak że pętla zwrotna jest tworzona w celu rozwiązywania problemów po odłączeniu wtyczki poprzez połączenie styków 1 i 4 oraz 2 i 5. Czasami jest to określane jako gniazdo samoczynnie zapętlające się.
RJ48S jest zwykle używany dla lokalnych kanałów danych i usług cyfrowych podrzędnych, i przenosi jedną lub dwie linie. Używa on kluczowanej odmiany złącza modularnego 8P8C
Złącza RJ48 są montowane do ekranowej skrętki STP, a nie do standardowej nieekranowanej skrętki UTP CAT 1-5.
RJ61
[edytuj | edytuj kod]| Kołek | Para | Sygnał | Kolor |
|---|---|---|---|
| 1 | 4 | Wskazówka | </img> Biało-brązowy |
| 2 | 3 | Wskazówka | </img> Biały zielony |
| 3 | 2 | Wskazówka | </img> Biało-pomarańczowy |
| 4 | 1 | Pierścień | </img> Niebiesko biały |
| 5 | 1 | Wskazówka | </img> Biało niebieski |
| 6 | 2 | Pierścień | </img> Pomarańczowy / biały |
| 7 | 3 | Pierścień | </img> Zielony biały |
| 8 | 4 | Pierścień | </img> Brązowo-biały |
RJ61 jest interfejsem fizycznym często używanym do zakończenia przewodów typu skrętka. Wykorzystuje ośmiopozycyjne, ośmioprzewodowe złącze modułowe (8P8C).
Ten układ styków jest przeznaczony wyłącznie do użytku w telefonii wieloliniowej; RJ61 nie nadaje się do użytku z szybkimi danymi, ponieważ styki dla par 3 i 4 są zbyt szeroko rozstawione dla wysokich częstotliwości sygnalizacji. Linie T1 wykorzystują inne okablowanie dla tego samego złącza, oznaczonego jako RJ48. Ethernet po skrętce (10BASE-T, 100BASE-TX i 1000BASE-T) również używa innego okablowania dla tego samego złącza, albo T568A lub T568B. RJ48, T568A i T568B są zaprojektowane tak, aby styki były blisko siebie dla par 3 i 4.
Płaski ośmiożyłowy srebrno-satynowy kabel tradycyjnie używany z czteroliniowymi telefonami analogowymi i gniazdami RJ61 również nie nadaje się do stosowania w przypadku szybkiej transmisji danych. Do transmisji danych wymagane jest okablowanie typu skrętka. Skrętka stosowana w trzech standardach transmisji danych nie jest bezpośrednim zamiennikiem kabla RJ61, ponieważ pary 3 i 4 RJ61 zostałyby rozdzielone między różne skrętki kabla krosowego, powodując przesłuchy między liniami głosowymi 3 i 4, które mogą być zauważalne w przypadku długich kabli krosowych.
Wraz z pojawieniem się systemów okablowania strukturalnego i konwencji TIA/EIA-568 (obecnie ANSI/TIA-568), układ styków RJ61 przestał być używany. Standardy T568A i T568B są stosowane zamiast RJ61, dzięki czemu jeden standard okablowania w obiekcie może być wykorzystywany zarówno do transmisji głosu, jak i danych.
Nieoficjalne nazwy złączy
[edytuj | edytuj kod]Następujące nazwy w stylu RJ nie odnoszą się do oficjalnego nazewnictwa typów ACTA.
Oznaczenia RJ9, RJ10, RJ22 są stosowane dla złączy modularnych 4P4C i 4P2C, najczęściej montowanych na słuchawkach telefonicznych i ich okablowaniu. Słuchawki telefoniczne nie są podłączone bezpośrednio do sieci publicznej i dlatego nie mają standaryzowanego oznaczenia gniazda.
RJ45 jest często błędnie używany w odniesieniu do złącza 8P8C używanego dla ANSI/TIA-568 T568A i T568B i Ethernet. Różni się on od oficjalnego interfejsu RJ45S.
RJ50 to często interfejs 10P10C, często używany do transmisji danych.
Mikro złącze wstążkowe, po raz pierwszy wykonane przez Amphenol, który jest używany w interfejsie RJ21, został również użyty do podłączenia portów Ethernet luzem z przełącznika z portami 50-pin do CAT-5 znamionowej panelu krosowego, lub między dwoma panelami krosowymi. Kabel z 50-pinowym złączem na jednym końcu może obsługiwać 6 w pełni okablowanych złączy 8P8C lub portów Ethernet na panelu krosowym z jedną parą zapasową. Alternatywnie można okablować tylko niezbędne pary dla Ethernetu 10/100, dzięki czemu możliwe jest podłączenie dwunastu portów Ethernet z jedną parą zapasową.
To złącze jest również używane z blokadami sprężynowymi do połączeń SCSI-1. Niektóre drukarki komputerowe używają krótszej 36-pinowej wersji znanej jako złącze Centronics.
Gniazdo modularne 8P8C zostało wybrane jako kandydat dla systemów ISDN. Aby system złączy mógł być brany pod uwagę, musiał być zdefiniowany przez międzynarodową normę, co doprowadziło do powstania normy ISO 8877. Zgodnie z zasadami projektu standardów IEEE 802, standardy międzynarodowe są preferowane nad standardami krajowymi, więc kiedy oryginalna wersja 10BASE-T skrętki Ethernet została opracowana, to modularne złącze zostało wybrane jako podstawa dla IEEE 802. 3i-1990.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Modified Modular Jack - wariant używany przez firmę Digital Equipment Corporation do połączeń szeregowych z komputerem
- BS 6312 - Brytyjski odpowiednik RJ25
- EtherCON - wzmocnione złącze Ethernet 8P8C
- Kluczowy system telefoniczny
- Protea (telefon) - Standardowe gniazdo telefoniczne w RPA
- Stowarzyszenie Przemysłu Telekomunikacyjnego -Organizacja opracowująca standardy ACTA
- Audio and video interfaces and connectors - artykuł ogólny
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ AT&T, Registration Interface—Selection and General Information, Bell System Practices, Section 463-400-100 Issue 1, May 1976
- 1 2 Błąd w składni szablonu {{Cytuj stronę}}. Brak podanego tytułu cytowanej strony (parametr
tytuł=|). - ↑ Błąd w składni szablonu {{Cytuj stronę}}. Brak podanego tytułu cytowanej strony (parametr
tytuł=|). - ↑ F.W. Horn, 'Even-Count' Cable, Bell Laboratory Record 37(6), 208 (June 1959)
[[Kategoria:Sprzęt sieciowy]]
