Przejdź do zawartości

WrestleMania X8

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
WrestleMania X8
ilustracja
Motto gali

The One and Only[1]

Motyw muzyczny

Superstar” – Saliva
Tear Away(inne języki)” – Drowning Pool[1]

Informacje
Promocja

World Wrestling Federation

Sponsor

Sour Skittles[2]

Data

17 marca 2002[1]

Widownia

68 237[1]

Hala

SkyDome

Miejsce

Toronto, Ontario, Kanada

WrestleMania – chronologicznie
WrestleMania X-Seven WrestleMania X8 WrestleMania XIX

WrestleMania X8 – 18. gala wrestlingu z cyklu WrestleMania wyprodukowana przez organizację World Wrestling Federation (WWF). Odbyła się 17 marca 2002 roku na stadionie SkyDome w Toronto w prowincji Ontario w Kanadzie i była transmitowana na żywo w systemie pay-per-view (PPV).

Walką wieczoru był pojedynek o główne mistrzostwo organizacji, czyli Undisputed WWF Championship, w którym Triple H pokonał Chrisa Jericho i zdobył pas. W reklamowanym jako Icon vs. Icon pojedynku The Rock pokonał Hollywood Hulka Hogana. The Undertaker pokonał Rica Flaira w walce bez dyskwalifikacji, zwiększając swoją nieprzerwaną serię zwycięstw na WrestleManii do 10.

Na gali Rob Van Dam zdobył mistrzostwo WWF Intercontinental Championship, a Diamond Dallas Page obronił pas WWF European Championship. Billy(inne języki) i Chuck(inne języki) obronili mistrzostwo drużynowe WWF Tag Team Championship w eliminacyjnej walce 4 drużyn. Jazz obroniła mistrzostwo WWF Women's Championship w walce typu Triple threat przeciwko Trish Stratus i Licie. Mistrzostwo WWF Hardcore Championship zmieniało posiadacza kilka razy w czasie gali zgodnie z obowiązującą przy nim zasadą 24/7.

WrestleMania X8 była drugą galą z cyklu WrestleMania zorganizowaną poza Stanami Zjednoczonymi. Pierwszą była WrestleMania VI, która w 1990 roku również odbyła się na stadionie SkyDome w Toronto[3]. WrestleMania X8 była także ostatnią WrestleManią zorganizowaną pod szyldem World Wrestling Federation, ponieważ kilka miesięcy później przedsiębiorstwo zostało przemianowane na World Wrestling Entertainment[4].

Jedną z głównych rywalizacji był konflikt The Rocka z Hollywood Hulkiem Hoganem, który niedługo wcześniej powrócił do WWF jako członek stajni New World Order (nWo) razem ze Scottem Hallem i Kevinem Nashem[4]. Pojedynek The Rocka i Hogana przedstawiano jako starcie 2 wielkich gwiazd różnych okresów historii wrestlingu i reklamowano jako Icon vs. Icon[5]. W dniu gali The Rock zapowiadał, że ich walka rozstrzygnie, który z nich zostanie uznany za największego w historii[6].

Posiadaczem pasa Undisputed WWF Championship był przed galą Chris Jericho, któremu w rywalizacji przeciwko Triple H-owi towarzyszyła Stephanie McMahon[1]. Konflikt o mistrzostwo łączył się z wątkiem rozpadu małżeństwa Triple H-a i McMahon, która wspierała Jericho przeciwko byłemu mężowi[4]. Triple H powrócił wcześniej do występów po zerwaniu mięśnia czworogłowego uda, a kontuzjowana noga stanowiła jeden z głównych celów ataków Jericho[4].

Ric Flair, przedstawiany jako współwłaściciel WWF, ingerował wcześniej w walkę Undertakera, w związku z czym Undertaker zażądał pojedynku z nim na WrestleManii[4]. Flair początkowo odmawiał, więc Undertaker zaatakował jego przyjaciela Arna Andersona(inne języki) oraz syna Davida Flaira(inne języki), aby wymusić na nim zgodę[4]. Ostatecznie ich pojedynek zaplanowano jako walkę bez dyskwalifikacji[4].

Stajnia nWo wcześniej pozbawiła Stone Cold Steve Austina możliwości odzyskania głównego mistrzostwa WWF[4]. Scott Hall wyzwał Austina na pojedynek, chcąc udowodnić, że jest od niego lepszy[4].

Christian występował wcześniej u boku Diamonda Dallasa Page’a, który próbował pomagać mu w radzeniu sobie z porażkami[4]. Christian zwrócił się przeciwko Page’owi i postanowił odebrać mu mistrzostwo WWF European Championship[2].

Rywalizacja Edge’a z Bookerem T została zbudowana wokół sporu o udział w reklamie japońskiego szamponu[4].

Przebieg gali

[edytuj | edytuj kod]

W programie Sunday Night Heat poprzedzającym właściwą galę, Scotty 2 Hotty(inne języki), Albert i Rikishi pokonali Mr. Perfecta(inne języki), Lance’a Storma(inne języki) i Testa(inne języki)[1]. Sędzią specjalnym pojedynku była Jacqueline[2]. Główną część gali komentowali Jim Ross i Jerry Lawler[1].

Rob Van Dam pokonał Williama Regala i odebrał mu mistrzostwo WWF Intercontinental Championship[5]. Diamond Dallas Page pokonał Christiana i zachował mistrzostwo WWF European Championship[5].

Walka Mavena(inne języki) z Goldustem o mistrzostwo WWF Hardcore Championship zakończyła się bez rozstrzygnięcia, bo Spike Dudley(inne języki) wbiegł do ringu i przypiął Mavena, zdobywając pas zgodnie z obowiązującą przy tym mistrzostwie zasadą 24/7[2][1]. Później The Hurricane przypiął Spike’a Dudleya za kulisami i został nowym mistrzem[2]. Mighty Molly(inne języki) zaatakowała Hurricane’a patelnią i odebrała mu pas, po czym sama straciła go na rzecz Christiana[2]. Przed końcem gali Maven zaatakował Christiana koło taksówki, przypiął go i odzyskał WWF Hardcore Championship[2].

Kurt Angle pokonał Kane’a przez przypięcie, opierając się przy na linach, co jest niedozwolone, ale sędzia tego nie zauważył[4].

The Undertaker zmierzył się z Rikiem Flairem w walce bez dyskwalifikacji[5]. W jej trakcie Arn Anderson(inne języki) zaatakował Undertakera i wykonał na nim manewr spinebuster(inne języki), pomagając Flairowi[2]. Ostatecznie Undertaker wykonał Tombstone Piledriver, przypiął Flaira i zwiększył swój bilans na galach z cyklu WrestleMania do 10 zwycięstw i 0 porażek[3][2].

Stone Cold Steve Austin zmierzył się ze Scottem Hallem, któremu towarzyszył Kevin Nash[1]. Nash kilkakrotnie ingerował w pojedynek, atakując Austina oraz sędziów, aż został usunięty z areny[4]. Austin pokonał Halla po wykonaniu ruchu Stone Cold Stunner[2].

Posiadacze mistrzostwa drużynowego WWF Tag Team Championship, Billy(inne języki) i Chuck(inne języki), zmierzyli się z drużynami The Dudley Boyz, The Hardy Boyz i The APA w eliminacyjnej walce typu Fatal 4-way[1]. The Dudley Boyz wyeliminowali The APA, The Hardy Boyz wyeliminowali The Dudley Boyz, a na końcu Billy i Chuck pokonali The Hardy Boyz i zachowali mistrzostwo[1].

The Rock zmierzył się z Hollywood Hulkiem Hoganem w pojedynku Icon vs. Icon[5]. Publiczność w SkyDome bardzo głośno wspierała Hogana, mimo że w ramach wątku fabularnego reprezentował on wrogą stajnię nWo[4]. The Rock przetrwał charakterystyczny atak Hogana Leg Drop, a później wykonał 2 Rock Bottomy i People’s Elbow(inne języki), po którym przypiął przeciwnika[4]. Po walce Hogan podał The Rockowi rękę[2]. Scott Hall i Kevin Nash byli niezadowoleni z porażki i okazywania szacunku ludziom poza ich stajni, więc weszli do ringu i zaatakowali Hogana[2]. The Rock wrócił, aby pomóc byłemu przeciwnikowi[2].

Jazz obroniła mistrzostwo WWF Women's Championship w walce typu triple threat przeciwko Trish Stratus i Licie, przypinając Litę[5][4].

Walką wieczoru był pojedynek Chrisa Jericho z Triple H-em o mistrzostwo Undisputed WWF Championship[5]. Jericho koncentrował ataki na wcześniej kontuzjowanej lewej nodze przeciwnika, a Stephanie McMahon kilkakrotnie próbowała ingerować w walkę[4]. Triple H wykonał na McMahon ruch Pedigree, aby ją obezwładnić, a później tym samym manewrem zaatakował Jericho[2], przypiął mistrza i zdobył Undisputed WWF Championship[5].

Frekwencja

[edytuj | edytuj kod]

WWF ogłosiło, że frekwencja wyniosła 68 237 widzów, przedstawiając ją jako nowy rekord stadionu SkyDome[2]. Poprzedni rekord należał do WrestleManii VI, na której według WWE znalazło się 67 678 widzów[7].

Odbiór

[edytuj | edytuj kod]

John Canton z serwisu TJR Wrestling ocenił galę na 6,5/10[4]. Za najlepszą walkę uznał pojedynek The Rocka z Hulkiem Hoganem, który określił jako jeden z najbardziej pamiętnych pojedynków w historii wrestlingu[4]. Za najsłabszą uznał walkę Mavena(inne języki) z Goldustem[4].

Wyniki walk

[edytuj | edytuj kod]
Nr Wyniki[5] Stypulacje Czas[1]
1H Scotty 2 Hotty(inne języki), Albert i Rikishi pokonali Mr. Perfecta(inne języki), Lance’a Storma(inne języki) i Testa(inne języki) Drużynowa walka 3 na 3
Jacqueline była sędzią specjalnym.[2]
3:06[8]
2 Rob Van Dam pokonał Williama Regala (c) przez przypięcie Standardowa walka 1 na 1 o WWF Intercontinental Championship 6:20
3 Diamond Dallas Page (c) pokonał Christiana przez przypięcie Standardowa walka 1 na 1 o WWF European Championship 6:10
4 Walka Mavena(inne języki) (c) i Goldusta zakończyła się bez rozstrzygnięcia po tym, jak Spike Dudley(inne języki) przypiął Mavena i przejął mistrzostwo[1][2] Standardowa walka 1 na 1 o WWF Hardcore Championship 3:16
5 Kurt Angle pokonał Kane’a przez przypięcie Standardowa walka 1 na 1 10:46
6 The Undertaker pokonał Rica Flaira przez przypięcie Walka bez dyskwalifikacji 18:47
7 Edge pokonał Bookera T przez przypięcie Standardowa walka 1 na 1 6:34
8 Stone Cold Steve Austin pokonał Scotta Halla (z Kevinem Nashem) przez przypięcie Standardowa walka 1 na 1 9:53
9 Billy(inne języki) i Chuck(inne języki) (c) pokonali The APA (Bradshaw i Faarooq), The Dudley Boyz (Bubba Ray Dudley i D-Von Dudley(inne języki)) (z Stacy Keibler) oraz The Hardy Boyz (Matt Hardy i Jeff Hardy) Eliminacyjna walka drużynowa typu Fatal 4-way o WWF Tag Team Championship 13:52
10 The Rock pokonał Hollywood Hulka Hogana przez przypięcie Standardowa walka 1 na 1 reklamowana jako Icon vs. Icon 16:24
11 Jazz (c) pokonała Trish Stratus i Litę, przypinając Litę Walka typu triple threat o WWF Women's Championship 6:17
12 Triple H pokonał Chrisa Jericho (c) (ze Stephanie McMahon) przez przypięcie Standardowa walka 1 na 1 o Undisputed WWF Championship 18:43
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką
H – walka była transmitowana przed PPV na Sunday Night Heat

Kolejność eliminacji w walce o WWF Tag Team Championship

[edytuj | edytuj kod]
Nr Drużyna Wyeliminowana przez Czas[1]
1 The APA (Bradshaw i Faarooq) The Dudley Boyz 3:20
2 The Dudley Boyz (Bubba Ray Dudley i D-Von Dudley(inne języki)) The Hardy Boyz 11:45
3 The Hardy Boyz (Matt Hardy i Jeff Hardy) Billy(inne języki) i Chuck(inne języki) 13:52
Billy(inne języki) i Chuck(inne języki) Zwycięzcy

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 WWF WrestleMania X8 - "The One And Only" [online], Cagematch(inne języki) [dostęp 2026-08-21] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 WWE WrestleMania 2002 (18) [online], Online World of Wrestling [dostęp 2026-08-21] (ang.).
  3. 1 2 Facts & Stats: WrestleMania X8 [online], WWE [dostęp 2026-08-21] (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 John Canton, WWE WrestleMania 18 Review [online], TJR Wrestling, 12 marca 2022 [dostęp 2026-08-21] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-20] (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Full WrestleMania X8 results [online], WWE [dostęp 2026-08-21] (ang.).
  6. "Hulk Hogan, whatcha gonna do when The Rock runs wild on YOU?!" [online], Cagematch(inne języki) [dostęp 2026-08-21] (ang.).
  7. WrestleMania X8 event venue: The SkyDome [online], WWE [dostęp 2026-08-21] (ang.).
  8. "Rikishi & Scotty 2 Hotty matches" [online], Cagematch(inne języki) (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]