WrestleMania X8
| Motto gali |
The One and Only[1] | |||
|---|---|---|---|---|
| Motyw muzyczny |
„Superstar” – Saliva | |||
| Informacje | ||||
| Promocja | ||||
| Sponsor | ||||
| Data |
17 marca 2002[1] | |||
| Widownia |
68 237[1] | |||
| Hala | ||||
| Miejsce | ||||
| WrestleMania – chronologicznie | ||||
| ||||
WrestleMania X8 – 18. gala wrestlingu z cyklu WrestleMania wyprodukowana przez organizację World Wrestling Federation (WWF). Odbyła się 17 marca 2002 roku na stadionie SkyDome w Toronto w prowincji Ontario w Kanadzie i była transmitowana na żywo w systemie pay-per-view (PPV).
Walką wieczoru był pojedynek o główne mistrzostwo organizacji, czyli Undisputed WWF Championship, w którym Triple H pokonał Chrisa Jericho i zdobył pas. W reklamowanym jako Icon vs. Icon pojedynku The Rock pokonał Hollywood Hulka Hogana. The Undertaker pokonał Rica Flaira w walce bez dyskwalifikacji, zwiększając swoją nieprzerwaną serię zwycięstw na WrestleManii do 10.
Na gali Rob Van Dam zdobył mistrzostwo WWF Intercontinental Championship, a Diamond Dallas Page obronił pas WWF European Championship. Billy i Chuck obronili mistrzostwo drużynowe WWF Tag Team Championship w eliminacyjnej walce 4 drużyn. Jazz obroniła mistrzostwo WWF Women's Championship w walce typu Triple threat przeciwko Trish Stratus i Licie. Mistrzostwo WWF Hardcore Championship zmieniało posiadacza kilka razy w czasie gali zgodnie z obowiązującą przy nim zasadą 24/7.
Tło
[edytuj | edytuj kod]WrestleMania X8 była drugą galą z cyklu WrestleMania zorganizowaną poza Stanami Zjednoczonymi. Pierwszą była WrestleMania VI, która w 1990 roku również odbyła się na stadionie SkyDome w Toronto[3]. WrestleMania X8 była także ostatnią WrestleManią zorganizowaną pod szyldem World Wrestling Federation, ponieważ kilka miesięcy później przedsiębiorstwo zostało przemianowane na World Wrestling Entertainment[4].
Jedną z głównych rywalizacji był konflikt The Rocka z Hollywood Hulkiem Hoganem, który niedługo wcześniej powrócił do WWF jako członek stajni New World Order (nWo) razem ze Scottem Hallem i Kevinem Nashem[4]. Pojedynek The Rocka i Hogana przedstawiano jako starcie 2 wielkich gwiazd różnych okresów historii wrestlingu i reklamowano jako Icon vs. Icon[5]. W dniu gali The Rock zapowiadał, że ich walka rozstrzygnie, który z nich zostanie uznany za największego w historii[6].
Posiadaczem pasa Undisputed WWF Championship był przed galą Chris Jericho, któremu w rywalizacji przeciwko Triple H-owi towarzyszyła Stephanie McMahon[1]. Konflikt o mistrzostwo łączył się z wątkiem rozpadu małżeństwa Triple H-a i McMahon, która wspierała Jericho przeciwko byłemu mężowi[4]. Triple H powrócił wcześniej do występów po zerwaniu mięśnia czworogłowego uda, a kontuzjowana noga stanowiła jeden z głównych celów ataków Jericho[4].
Ric Flair, przedstawiany jako współwłaściciel WWF, ingerował wcześniej w walkę Undertakera, w związku z czym Undertaker zażądał pojedynku z nim na WrestleManii[4]. Flair początkowo odmawiał, więc Undertaker zaatakował jego przyjaciela Arna Andersona oraz syna Davida Flaira, aby wymusić na nim zgodę[4]. Ostatecznie ich pojedynek zaplanowano jako walkę bez dyskwalifikacji[4].
Stajnia nWo wcześniej pozbawiła Stone Cold Steve Austina możliwości odzyskania głównego mistrzostwa WWF[4]. Scott Hall wyzwał Austina na pojedynek, chcąc udowodnić, że jest od niego lepszy[4].
Christian występował wcześniej u boku Diamonda Dallasa Page’a, który próbował pomagać mu w radzeniu sobie z porażkami[4]. Christian zwrócił się przeciwko Page’owi i postanowił odebrać mu mistrzostwo WWF European Championship[2].
Rywalizacja Edge’a z Bookerem T została zbudowana wokół sporu o udział w reklamie japońskiego szamponu[4].
Przebieg gali
[edytuj | edytuj kod]W programie Sunday Night Heat poprzedzającym właściwą galę, Scotty 2 Hotty, Albert i Rikishi pokonali Mr. Perfecta, Lance’a Storma i Testa[1]. Sędzią specjalnym pojedynku była Jacqueline[2]. Główną część gali komentowali Jim Ross i Jerry Lawler[1].
Rob Van Dam pokonał Williama Regala i odebrał mu mistrzostwo WWF Intercontinental Championship[5]. Diamond Dallas Page pokonał Christiana i zachował mistrzostwo WWF European Championship[5].
Walka Mavena z Goldustem o mistrzostwo WWF Hardcore Championship zakończyła się bez rozstrzygnięcia, bo Spike Dudley wbiegł do ringu i przypiął Mavena, zdobywając pas zgodnie z obowiązującą przy tym mistrzostwie zasadą 24/7[2][1]. Później The Hurricane przypiął Spike’a Dudleya za kulisami i został nowym mistrzem[2]. Mighty Molly zaatakowała Hurricane’a patelnią i odebrała mu pas, po czym sama straciła go na rzecz Christiana[2]. Przed końcem gali Maven zaatakował Christiana koło taksówki, przypiął go i odzyskał WWF Hardcore Championship[2].
Kurt Angle pokonał Kane’a przez przypięcie, opierając się przy na linach, co jest niedozwolone, ale sędzia tego nie zauważył[4].
The Undertaker zmierzył się z Rikiem Flairem w walce bez dyskwalifikacji[5]. W jej trakcie Arn Anderson zaatakował Undertakera i wykonał na nim manewr spinebuster, pomagając Flairowi[2]. Ostatecznie Undertaker wykonał Tombstone Piledriver, przypiął Flaira i zwiększył swój bilans na galach z cyklu WrestleMania do 10 zwycięstw i 0 porażek[3][2].
Stone Cold Steve Austin zmierzył się ze Scottem Hallem, któremu towarzyszył Kevin Nash[1]. Nash kilkakrotnie ingerował w pojedynek, atakując Austina oraz sędziów, aż został usunięty z areny[4]. Austin pokonał Halla po wykonaniu ruchu Stone Cold Stunner[2].
Posiadacze mistrzostwa drużynowego WWF Tag Team Championship, Billy i Chuck, zmierzyli się z drużynami The Dudley Boyz, The Hardy Boyz i The APA w eliminacyjnej walce typu Fatal 4-way[1]. The Dudley Boyz wyeliminowali The APA, The Hardy Boyz wyeliminowali The Dudley Boyz, a na końcu Billy i Chuck pokonali The Hardy Boyz i zachowali mistrzostwo[1].
The Rock zmierzył się z Hollywood Hulkiem Hoganem w pojedynku Icon vs. Icon[5]. Publiczność w SkyDome bardzo głośno wspierała Hogana, mimo że w ramach wątku fabularnego reprezentował on wrogą stajnię nWo[4]. The Rock przetrwał charakterystyczny atak Hogana Leg Drop, a później wykonał 2 Rock Bottomy i People’s Elbow, po którym przypiął przeciwnika[4]. Po walce Hogan podał The Rockowi rękę[2]. Scott Hall i Kevin Nash byli niezadowoleni z porażki i okazywania szacunku ludziom poza ich stajni, więc weszli do ringu i zaatakowali Hogana[2]. The Rock wrócił, aby pomóc byłemu przeciwnikowi[2].
Jazz obroniła mistrzostwo WWF Women's Championship w walce typu triple threat przeciwko Trish Stratus i Licie, przypinając Litę[5][4].
Walką wieczoru był pojedynek Chrisa Jericho z Triple H-em o mistrzostwo Undisputed WWF Championship[5]. Jericho koncentrował ataki na wcześniej kontuzjowanej lewej nodze przeciwnika, a Stephanie McMahon kilkakrotnie próbowała ingerować w walkę[4]. Triple H wykonał na McMahon ruch Pedigree, aby ją obezwładnić, a później tym samym manewrem zaatakował Jericho[2], przypiął mistrza i zdobył Undisputed WWF Championship[5].
Frekwencja
[edytuj | edytuj kod]WWF ogłosiło, że frekwencja wyniosła 68 237 widzów, przedstawiając ją jako nowy rekord stadionu SkyDome[2]. Poprzedni rekord należał do WrestleManii VI, na której według WWE znalazło się 67 678 widzów[7].
Odbiór
[edytuj | edytuj kod]John Canton z serwisu TJR Wrestling ocenił galę na 6,5/10[4]. Za najlepszą walkę uznał pojedynek The Rocka z Hulkiem Hoganem, który określił jako jeden z najbardziej pamiętnych pojedynków w historii wrestlingu[4]. Za najsłabszą uznał walkę Mavena z Goldustem[4].
Wyniki walk
[edytuj | edytuj kod]Kolejność eliminacji w walce o WWF Tag Team Championship
[edytuj | edytuj kod]| Nr | Drużyna | Wyeliminowana przez | Czas[1] |
|---|---|---|---|
| 1 | The APA (Bradshaw i Faarooq) | The Dudley Boyz | 3:20 |
| 2 | The Dudley Boyz (Bubba Ray Dudley i D-Von Dudley) | The Hardy Boyz | 11:45 |
| 3 | The Hardy Boyz (Matt Hardy i Jeff Hardy) | Billy i Chuck | 13:52 |
| – | Billy i Chuck | Zwycięzcy | |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 WWF WrestleMania X8 - "The One And Only" [online], Cagematch [dostęp 2026-08-21] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 WWE WrestleMania 2002 (18) [online], Online World of Wrestling [dostęp 2026-08-21] (ang.).
- 1 2 Facts & Stats: WrestleMania X8 [online], WWE [dostęp 2026-08-21] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 John Canton, WWE WrestleMania 18 Review [online], TJR Wrestling, 12 marca 2022 [dostęp 2026-08-21] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-20] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Full WrestleMania X8 results [online], WWE [dostęp 2026-08-21] (ang.).
- ↑ "Hulk Hogan, whatcha gonna do when The Rock runs wild on YOU?!" [online], Cagematch [dostęp 2026-08-21] (ang.).
- ↑ WrestleMania X8 event venue: The SkyDome [online], WWE [dostęp 2026-08-21] (ang.).
- ↑ "Rikishi & Scotty 2 Hotty matches" [online], Cagematch (ang.).