Monte Sant'Angelo
Monte Sant'Angelo Comune di Monte Sant'Angelo | |
|---|---|
 | |
| Koordinate: 41°42′N 15°58′E / 41.700°N 15.967°E | |
| država |  Italija |
| regija | Apulija |
| provincija | Foggia |
| frazioni | Marina di Monte Sant’Angelo (Macchia), Ruggiano |
| Vlast | |
| - gradonačelnik | Antonio Di Iasio |
| Površina | |
| - Ukupna | 242 km² |
| Visina | 796 |
| Stanovništvo (2008.) | |
| - Grad | 13 414 |
| Vremenska zona | UTC+1 (UTC+2) |
| Poštanski broj | 71037 |
| Pozivni broj | 0884 |
| Službena stranica www.montesantangelo | |
| Karta | |
  Monte Sant'Angelo | |
Monte Sant'Angelo je grad u talijanskoj provinciji Foggia u regiji Apulija od 13 414 stanovnika.[1]
Monte Sant'Angelo je uvršten 2011. na UNESCO- vu Listu mjesta svjetske baštine u Evropi, kao jedno od mjesta langobardske ostavštine u Italiji.[2]
Monte Sant'Angelo leži na južnim vapnenačkim obroncima Gargana, na 796 metara nadmorske visine. Teren komune pokriva ogromne pašnjake i šume prema vrhovima Gargana, a oranice, maslinici i vinogradi nižu se prema moru.[1]
Monte Sant'Angelo udaljen je oko 55 km sjeveroistočno od provincijskog centra Foggie.
Između 1086. i 1105. bio je prijestolnica velike i relativno autonomne normanske, grofovije koja je pokrivala je gotovo cijeli Gargano.[1] Nju je osnovao Henry, vazal Bizantskog carstva. Početkom 12. vijeka grad je anektiran u Apulijsko vojvodstvo, - 1177. apulijski grof William II. dodjelio ga je kao leno svojoj ženi, pa je odtad pa sve do kraja aragonske vlasti bio leno vladarske porodice.[1]
Prema legendi u okolici grada postojala je pećina u kojoj je u tri navrata 490., 492. i 493. boravio arhanđeo Mihael.
Od 17. vijeka grad je dio Napuljskog kraljevstva, a od 1861. Kraljevine Italije.
| Svjetska baština UNESCO-a | |
 | |
| Italija | |
| Registriran | 2011. (21. zasjedanje) |
|---|---|
| Vrsta | Kulturno dobro |
| Mjerilo | ii, iii, vi |
| Ugroženost | no |
| Referenca | UNESCO |
Najveća znamenitost grada je Svetilište arhanđela Mihaela (Santuario di San Michele Arcangelo) sa svojim romaničko - gotičkim zvonikom iz 1274. - 1281., i portalom isklesanim 1305. Sama crkva je jednobrodna bazilika pokrivena rebrastim svodom, u njoj je romanički ambon iz 1041. koji se pripisuju Acceptusu, i biskupski oltar iz 11. / 12. vijeka.[1]
Pored tog atrakcija je i langobardska grobnica - Rothari, baptisterij iz 11. ili 12. vijeka.[1] i crkva Santa Maria Maggiore iz 1198., s bogatim isklesan portalom i bizantskim freskama iz 13. i 14. vijeka.[1]
Veličanstvene su i ruševine normanskog zamka, dograđenog za Aragonaca između 1491 - 1493.[1]
I danas se ekonomija grada bazira većinom na ovčarstvu i poljoprivredi. Značajni je i hodočasnički turizam zbog Svetilišta arhanđela Mihaela.
