İçeriğe atla

duygu

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Duygu

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe

duygu (belirtme hâli duyguyu, çoğulu duygular)

  1. (duygular) Duyularla algılama; his, ihtisas
  2. (zihin) Belirli nesne, olay veya bireylerin insanın iç dünyasında uyandırdığı izlenim; kalp.
    •  Bu laflarda gerçek payı ne kadar çoksa duygu payı da ondan az değildir. B. Felek
  3. (felsefe) Nesneleri veya olayları ahlaki ve estetik yönden değerlendirme yeteneği.
  4. Kendine özgü bir ruhsal hareket ve hareketlilik.
     Bütün bu hatıraların yerini bir tek duygu, fena bir duygu, 'fenayım, fena oluyorum, çok fenayım' duygusu kapladı. P. Safa
  5. önsezi
    •  Yolunuzu değiştirmeniz lazım geldiğini de sezecek kadar bir duygum vardır. A. Gündüz
  6. Bir kavramın algılanmasından ortaya çıkan durum.
    • Yön duygumu galiba o zaman yitirdim/Hangi şehirde yoksan ben kayboluyorum orada.
      — Ahmet TELLİ, 2008, Barbar ve Şehlâ, s. 41, Everest Yayınları

Çekimleme

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

ana duygu, duygu sömürüsü,

güven duygusu

çeviriler

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "DUYGU :"

Ek okumalar

[düzenle]