İçeriğe atla

erinç

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

erinç (belirtme hâli erinci, çoğulu erinçler)

  1. (ruh bilimi) hiçbir eksiği, hiçbir üzüntüsü ve acısı olmama durumu.
    • eş anlamlıları: dirlik, rahat, huzur
    • İşin kolayını yakalamışlığın erincini sürdürüyordum.
      — 2004, Pınar KÜR, Küçük Oyuncu, Everest Yayınları, s. 124

Çekimleme

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
çeviriler

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "ERİNÇ :"