İçeriğe atla

rahip

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi راهب‎ (rahib) sözcüğünden devralındı, bu da Arapça راهب‎ (rāhib, “Hıristiyan din adamı, keşiş”) sözcüğünden. Bu sözcük Arapça رهب‎ (rahiba, “korktu, dehşete kapıldı”) fiilinin fāˁil (fāˁil) vezninde etken fiil sıfatıdır.

Söyleniş

[düzenle]

rahip (belirtme hâli rahibi, çoğulu rahipler)

Bir rahibin çizimi.
  1. (Hristiyanlık) Hristiyanlarda genellikle manastırda yaşayan evlenmemiş papaz; keşiş, karabaş.
    • "Üstünde nedense rahip giysisi, başında da defne dalından bir çelenk var." - Adalet Ağaoğlu

Çekimleme

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

İlgili sözcükler

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
izole bir hayat yaşayan ve genellikle manastırda kalan din adamı

Kaynakça

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]