Turkmenistan
| Republiek Türkmenistan Jumhuriyäti Türkmenistan Respublikasy | |
 
| |
|---|---|
| |
| Algemeen | |
| Aantal inwoners | 6.118.000 (2021) |
| Dichtheid | 11,3 inw./km² (2020) |
| Oppervlakte | 488.100 km² (0,49% water) |
| Hoofdstad | Asjchabad |
| Politiek | |
| Regeringsvorm | Republiek |
| Staatshoofd | President Serdar Berdimuhamedow (sinds 2022) |
| Regeringsleider | voorzitter Raşit Meredow (sinds 2007) |
| Overig | |
| Godsdienst(en) | Islam (89%), christendom (Russisch Orthodox) (9%) |
| Taal | Turkmeens (Türkmen) |
| Munteenheid | Turkmeense manat (TMT) |
| Volkslied | "Garaşsyz, bitarap, türkmenistanyň döwlet gimni" |
| Nationale feestdag | 27 oktober (1991-2018) 27 september (2018-heden) |
| Tijdzone | UTC+5 |
| Landcode (TLD) | TKM (TLD: .tm) |
| Telefoon | +993 |
| Detailkaart | |
| |
Portaal  Azië
| |
Turkmenistan is een land in Azië. Het grenst in het noorden aan Kazachstan, in het noordoosten aan Oezbekistan, in het zuidoosten aan Afghanistan, in het zuiden aan Iran en in het westen aan de Kaspische Zee. De hoofdstad is Asjchabad. In het land wonen ongeveer 5,5 miljoen mensen.
Lange tijd werd het gebied bewoond door nomaden en was het onderdeel van verschillende landen. Door de eeuwen heen werd het gebied onder andere bestuurd door de Perzen, de Grieken, de Parthen en de Scythen. De historische naam voor Turkmenistan is Margu. Het gebied speelde een belangrijke rol in de Zijderoute. In 1881 werd het gebied veroverd door de Russen, waarna het onderdeel werd van het Keizerrijk Rusland. Vervolgens werd Turkmenistan in 1924 opgericht als deelrepubliek van de Sovjet-Unie. Het land werd uiteindelijk in 1991 onafhankelijk.
Het land bestaat voor ongeveer 80% uit woestijn. De belangrijkste godsdienst is de islam. Turkmenistan is een dictatuur waarin de president alle macht in handen heeft. Het land wordt soms het "Noord-Korea van Centraal-Azië" genoemd. Turkmenistan heeft namelijk veel censuur, onderdrukking en weinig vrijheden. Ook is er een persoonlijkheidscultus rond de president van het land.
Geschiedenis
Prehistorie
Het is onduidelijk wanneer de eerste mensen in Turkmenistan kwamen wonen. De oudste sporen komen uit de Bronstijd en de IJzertijd. De eerste bewoners woonden vermoedelijk rond de Kaspische Zee. Later trokken zij meer naar de binnenlanden en stichtten enkele steden. Een voorbeeld van zo'n stad in Merv. Dat bleef ook eeuwenlang een belangrijk handelscentrum in de regio.
In de regio woonden verschillende volkeren, waaronder de Dahae, de Scythen en de Massagetae. Later werd het zuiden van de regio veroverd door de Perzen tijdens de dynastie van de Achaemeniden.
Oudheid
.jpg)
Het Perzische Rijk onder de Achaemeniden werden uiteindelijk veroverd door Alexander de Grote. Daarna werd Perzië bestuurd door de Macedoniërs. Het huidige Turkmenistan werd in 330 v.Chr. door Alexander de Grote veroverd. Hij veroverde ook de stad Merv en noemde het Alexandrië (niet te verwarren met Alexandrië in Egypte). Na de Macedoniërs kwamen de Seleuciden aan de macht. Na enkele tientallen jaren werden zij verdrongen door het Parthische Rijk. De Parthen kwamen zelf uit het noordwesten van Iran en het zuiden van Turkmenistan. De historische stad Nisa vormde een lange tijd een van hun hoofdsteden.
Later werden de Parthen op hun beurt weer verslagen door de Sassaniden. Zij wilden het oude rijk van de Achaemeniden herstellen. Ondertussen was Turkmenistan dankzij steden als Merv en Nisa uitgegroeid tot een belangrijk stuk van de Zijderoute. De Zijderoute was een handelsroute tussen Oost-Azië en Europa via het Midden-Oosten. Via Turkmenistan handelde Perzië met de Tangdynastie in China. De spullen uit China werden vervolgens via Bagdad naar Europa vervoerd.
Arabieren, Mongolen en Turken
In de late 7e en vroege 8e eeuw werd de islam naar Turkmenistan gebracht. Turkmenistan werd daarna lange tijd onderdeel van het Arabische Rijk. In 748 werd in de stad Merv zelfs de dynastie van de Abbasiden uitgeroepen. De Aabbasiden wisten vervolgens het Arabische Rijk via Iran en Irak veroveren van de Omajjaden. Merv werd vervolgens een van de belangrijkste steden in het Arabische Rijk. Tijdens deze periode werd Turkmenistan eerst bestuurd door de Tahiriden en vervolgens door de Saffariden. Later kwamen de Samaniden aan de macht en tenslotte de Ghaznaviden.
Die laatste groep werd uiteindelijk verslagen door de Seltsjoeken. Zij waren een Turkse dynastie en wisten in 1041 de controle over Turkmenistan te krijgen. De Seltsjoeken bestuurden naast Turkmenistan ook grote delen van Centraal-Azië, Iran, de Kaukasus en Turkije. Destijds waren de verschillende Turkse volkeren verenigd onder één dynastie. Onder die volkeren vielen ook de Turkmenen. In de tweede helft van de 12e eeuw viel het rijk van de Seltsjoeken uit elkaar.
De Turkmenen kwamen vervolgens onder het Mongoolse Rijk van Dzjengis Khan te staan. Dat land was op een gegeven moment zo groot dat men besloot het rijk op te delen in kanaten. Turkmenistan stond in die tijd onder het Kanaat van Chagatai en het Il-kanaat. De Mongoleren werden uiteindelijk opgevolgd door de Timoeriden onder Timoer Lenk.
17e t/m 19e eeuw
Tijdens de 17e en 18e eeuw stond Turkmenistan onder de invloed van Perzië, Afghanistan, het Emiraat Boechara en het Kanaat Xiva. Al deze landen probeerden invloed over het gebied te krijgen. Ondertussen was Turkmenistan zelf amper georganiseerd. Er waren enkele grote steden, maar ook grote gebieden waar enkel nomaden woonden.
Aan het einde van de 18e eeuw begonnen de Russen interesse in het gebied te krijgen. Het Russische Keizerrijk was bezig met haar eigen uitbreiding naar het zuiden. Aan het einde van de 19e eeuw wisten de Russen uiteindelijk Turkmenistan te veroveren. Tussen de Russen en Turkmenen vonden enkele grote veldslagen plaats. Ondertussen had Perzië haar claim over het gebied in 1881 opgegeven.
Sovjetperiode
Na de Oktoberrevolutie van 1917 brak in Rusland een grote burgeroorlog uit. Daarbij werd de monarchie afgeschaft en werd het keizerrijk omgevormd tot een communistische staat. Die staat werd de Sovjet-Unie. Turkmenistan werd een van de deelrepublieken van die nieuwe staat. Het was de eerste keer dat het gebied op een manier georganiseerd was. Het Turkmeens werd met het Russisch de officiële taal van de deelrepubliek. Ook besteedde de communistische partij veel aandacht aan de industrialisatie van Turkmenistan. Tot die tijd bestond het gebied namelijk voornamelijk uit nomaden en boeren. Naast fabrieken kwamen er ook veel katoenplantages naar Turkmenistan.
In 1948 vond er een zware aardbeving plaats in Turkmenistan. Daarbij vielen 100.000 tot 110.000 doden. Voor de katoenplantages werd het Karakumkanaal aangelegd. Daardoor werd water uit de Amu Darja omgeleid om de velden van water te voorzien. Het kanaal zorgt voor een ecologische ramp, omdat het Aralmeer tussen Kazachstan en Oezbekistan daardoor opdroogt. De Sovjets besloten om ook de Garabogazköl droog te leggen om zout te winnen. Het droogleggen leidde tot een ramp, omdat zout uit het meer over heel Turkmenistan waaide.
Tijdens de jaren 1980 begon Turkmenistan zich los te breken van de Sovjet-Unie. Uiteindelijk werd het land op 27 oktober 1991 onafhankelijk.
Sinds de onafhankelijkheid
Na de onafhankelijkheid werd Saparmurat Niazov uitgeroepen tot president van het land. Turkmenistan bleef een dictatuur zaarin de president de volledig macht in handen heeft. Niazov stichtte ook een persoonlijkheidscultus. Hij nam de titel Türkmenbaşy (leider van de Turkmenen). Niazov liet in Turkmenistan veel standbeelden van zichzelf plaatsen. Ook schreef hij een boekje (Ruhnama) dat alle Turkmenen moesten lezen. In dat boekje staat informatie over de geschiedenis van Turkmenistan aangevuld met een biografie van het leven van Niazov en enkele teksten uit de Koran. Niazov wilde Turkmenistan in een modern, welvarend land veranderen. Daardoor liet hij ook de hoofdstad Asjchabad compleet verbouwen met grote pleinen en boulevards en witte gebouwen.
Naizov overleed uiteindelijk in 2006. Hij werd toen opgevolgd door zijn tandarts en vicepremier, Gurbanguly Berdimuhamedow. Hij legde uiteindelijk in 2022 zijn functie neer. Hij werd toen opgevolgd door zijn zoon, Serdar Berdimuhamedow. Beide heren hebben het beleid van Niazov voortgezet.
Geografie
Landschap
Turkmenistan is ongeveer even groot als Spanje. Het land grenst in het westen aan de Kaspische Zee. Ondanks de naam is de Kaspische Zee eigenlijk een groot zoutmeer. Turkmenistan heeft daardoor geen toegang tot de zee, waardoor het land een binnenstaat is. In het noordwesten van het land ligt de Garabogazköl. Dat is een afgesloten baai van de Kaspische Zee. In het Sovjettijdperk werd de baai met een dam afgesloten om zout te winnen. Het zout waaide echter over heel Turkmenistan, waardoor oogsten mislukten. In de jaren 1990 besloot men daarom om de dam door te steken. Sindsdien staat de Garabogazköl weer grotendeels onder water.
Ongeveer 70% van het land bestaat uit woestijn. De grootste woestijn van het land is de Karakum. Dat is ook een van de grootste woestijnen ter wereld. De woestijn. Een andere grote woestijn in het land is de Kyzylkum die ten noordoosten van de Karakum ligt. Door de het woestijnachtige landschap heeft het grootste deel van het binnenland van Turkmenistan vrij weinig inwoners. Dat gebied is ook een laagland (de Turan) dat zich strekt tot aan Kazachstan en Oezbekistan. Turkmenistan is ook een vrij droog land met zoutpannen en weinig meren en rivieren. De belangrijkste rivier van het land is de Amu Darja.
In het zuiden van het land ligt de Kopet-Dag. Dat is een groot gebergte aan de grens tussen Iran en Turkmenistan. Vlakbij dat gebergte ligt ook de hoofdstad en grootste stad van het land: Asjchabad. De hoogste berg van het land ligt echter in het uiterste oosten in de Köýtendag. Die berg is de Ayribobo met een hoogte van 3.138 meter.
Flora en fauna
Turkmenistan heeft een groot aantal planten en dieren. In de woestijnen zijn vrij weinig planten te vinden. Toch vindt men daar veel struiken en bomen die zich aangepast hebben aan het droge klimaat. In de bergen vindt men juist veel pistache-, jenever- en amandelbomen.
Qua dieren is Turkmenistan erg divers. Op het gebied van zoogdieren komen onder andere de bruine beer, het jachtluipaard, de otter, het stekelvarken, de wezel, de steppebuizing en verschillende soorten vleermuizen voor. Qua vogels staat Turkmenistan bekend om haar flamingo's, ibissen, reigers, ooievaars en kluten. Ook komen de woestijnvaraan en de slanke wormslang in het land voor.
Grote steden
| 10 grootste steden in Turkmenistan | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nummer | Stad | Inwoners | ||||||||
| 1 | Asjchabad | 1.030.063 | ||||||||
| 2 | Türkmenabat | 230.861 | ||||||||
| 3 | Daşoguz | 201.142 | ||||||||
| 4 | Mary | 167.027 | ||||||||
| 5 | Balkanabat | 123.190 | ||||||||
| 6 | Türkmenbaşy | 91.745 | ||||||||
| 7 | Baýramaly | 70.376 | ||||||||
| 8 | Tejen | 67.488 | ||||||||
| 9 | Gyzylarbat | 48.558 | ||||||||
| 10 | Magdanly | 44.508 | ||||||||
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Klimaat
Turkmenistan ligt op de grens tussen de koud woestijnklimaat en een landklimaat. Het land heeft lange, droge en hete zomers. De winters zijn juist erg koel, maar ook droog. Doorheen het jaar valt dus erg weinig neerslag. De gemiddelde temperatuur ligt tussen de 17 en 12°C doorheen het jaar. De hoeveelheid neerslag ligt tussen de 300 en 80 millimeter per jaar.
Door klimaatverandering wordt het klimaat in Turkmenistan ook een stuk droger. De Kaspische Zee begint op te drogen, waardoor Turkmenistan met verwoestijning te maken heeft. Landbouwgebieden hebben te maken met verzilting. Daardoor wordt de grond steeds zouter en kunnen gewassen minder goed groeien. In de laatste decennia zijn de opbrengsten met 30 tot 50% gedaald.
Bevolking
Bevolkingsgroepen
.jpg)
In 2022 had Turkmenistan 7 miljoen inwoners. De grootste bevolkingsgroep in het land zijn de Turkmenen. Zij vormen 86,7% van de bevolking. De tweede grootste groep van het land zijn de Oezbeken. Zij vormen 9,1% van de bevolking. Daarna komen de Russen (1,6%) en de Beloetsjen (1,2%). Enkele kleinere groepen zijn de Azerbeidzjanen, de Armeniërs, de Kazachen, de Tataren en de Oekraïners.
Sinds de onafhankelijkheid zijn veel Turkmenen verhuisd naar andere landen. Zij zoeken voornamelijk naar betere baan. De meeste Turkmenen zoeken werk in Turkije.
Taal
De officiële taal van Turkmenistan is het Turkmeens. Het Turkmeens behoort tot de Turkse talen en is familie van onder meer het Turks, het Kazachs en het Oezbeeks. De taal wordt sinds 1993 geschreven met het Latijnse alfabet. Voor die tijd gebruikte de taal het Cyrillische alfabet. Sinds de onafhankelijkheid probeert de Turkmeense overheid om het land "Turkmeenser" te maken. In het verleden had het Russisch een officiële status, maar in 1996 werd die status afgeschaft.
Ongeveer 72% van de bevolking spreekt het Turkmeens als moedertaal. Het Russisch is de tweede meest gesproken taal met 12%. Daarna volgen het Oezbeeks (9%), het Kazachs, het Oekraïens, het Tataars, het Azerbeidzjaans en het Armeens. Het Russisch wordt door ongeveer 50% van de bevolking als tweede taal gesproken. Ook het Turks en het Engels zijn veel gesproken talen.
Religie
De grootste religie in Turkmenistan is de islam. 95,8% van de bevolking is aanhanger van de islam. De meeste Turkmeense moslims zijn aanhanger van het soennisme, terwijl een kleine minderheid tot het sjiisme behoort. Het overige gedeelte van de bevolking behoort voornamelijk tot het christendom. Turkmeense christenen behoren voornamelijk tot de Russisch-Orthodoxe Kerk en de Armeens-Apostolische Kerk.
Volgens de grondwet heeft Turkmenistan godsdienstvrijheid. Toch wordt de islam sterk gesteund door de Turkmeense overheid als onderdeel van de Turkmeense cultuur. Religieuze minderheden hebben te maken met discriminatie en onderdrukking. Dat geldt voornamelijk voor protestantse christenen, hindoes en aanhangers van het bahai-geloof.
Kunst en cultuur
De Turkmenen waren eeuwenlang een volk van nomaden die van plek tot plek leefden. Hoewel er enkele steden in Turkmenistan waren, was Turkmenistan lange tijd geen verenigd land. Er woonden verschillende volkeren en de meeste van hen woonden op het platteland. Dat veranderde in de jaren 1930 toen Turkmenistan onderdeel werd van de Sovjet-Unie. De cultuur van de Turkmenen raakte toen verbonden met Turkmenistan.
Werelderfgoed
De volgende sites staan op de werelderfgoedlijst van UNESCO:
- Historisch en cultureel nationaal park "Oud Merv"
- Kunya-Urgench
- Forten van de Parthen in Nisa
- De Zarafshan-Karakum Corridor van de Zijderoute
- Droge winterwoestijnen van Toeran
Tradities
Turkmenistan staat bekend om haar Turkmeense tapijten die erg lijken op de Perzische tapijten. De tapijten een cultureel symbool voor het Turkmeense volk. Zij worden nog altijd op een traditionele manier gemaakt met de hand en natuurlijke materialen. De tapijten zijn zo belangrijk dat er sinds 1992 een speciale tapijtendag is. Op die dag wordt de geschiedenis van het Turkmeense tapijt gevierd. De tapijten staat bekend om hun ingewikkelde patronen waar wekenlang aan gewerkt wordt. De patronen hebben een speciale betekenis. Zij laten zien bij welke clan (groep) de bezitter hoort. De Turkmenen zijn namelijk onderverdeeld in verschillende clans (soort van stammen).
Een belangrijk onderdeel van de Turkmeense klederdracht is de telpek. Dat is een hoed die het hoofd beschermt tegen zowel de zon als de kou. Jongere Turkmenen dragen vaak een witte telpek, terwijl oudere Turkmenen grijze of zwarte telpeks dragen. De telpek wordt gemaakt van schapenvacht.
Eten en drinken
De Turkmeense keuken is vrij vergelijkbaar met gerechten uit andere Centraal-Aziatische landen. Schaaps- en lamsvlees spelen een belangrijke rol in die keuken, want schapen waren de dieren die de Turkmenen traditioneel hielden. Daarnaast komen er ook veel gerechten voor met kip en soms met vis. Ook is er veel kebab. Vlees wordt traditioneel op vuur van houtskool gebakken. Qua groenten komen pompoen, ui en knoflook voor in veel gerechten. Op bazaars en markten worden ook veel dumplings verkocht. Dat is namelijk een populair tussendoortje in het land. Qua fruit zijn meloen en granaatappel zeer populair.
Vrijwel alle gerecht in de Turkmeense keuken worden geserveerd met naan. Dat is een traditioneel gebakken plat brood met kruiden. Om de broden te bakken is een keien oven. De oven heeft de vorm van koepel met een gat in de bovenkant. Broodbakkers moeten daarom daadwerkelijk in de oven hangen om het aan de wanden te plakken.
Pilaf is een populair gerecht tijdens feesten. Het gerecht bestaat uit rijst met onder meer lamsvlees, wortels, uien en knoflook. Die ingrediënten worden vervolgens in een grote ketel gebakken. Het gerecht wordt met de hand gegeten. Qua dranken zijn groene thee en kefir erg populair. Hoewel de islam de grootste religie van het land is, drinken veel Turkmeense moslims wel alcohol. In het land wordt onder meer wodka, wijn en bier gemaakt.
Feestdagen
In onderstaande tabel staan de officiële feestdagen van Turkmenistan. Ook het Suikerfeest en het Offerfeest zijn officiële feestdagen in Turkmenistan, maar zij worden ieder jaar op een andere datum gevierd. De datum wordt door de Turkmeense president aangekondigd ieder jaar. Daarvoor wordt de islamitische kalender gebruikt.
.jpg)
| Datum | Naam |
|---|---|
| 1 januari | Nieuwjaarsdag |
| 8 maart | Internationale vrouwendag |
| 18 mei | Dag van de vlag en de grondwet |
| 21-22 maart | Noroez |
| 27 september | Onafhankelijkheidsdag |
| 6 oktober | Herdenkingsdag |
| 12 december | Dag van de neutraliteit |
Sport
De populairste sport in Turkmenistan is voetbal. Toch heeft het nationale team van het land nog nooit meegedaan aan het wereldkampioenschap. Een andere populaire sport in het land is boogschieten. Dat is een sport die al eeuwenlang in het land wordt beoefend.
Politiek
Staatsinrichting
.jpg)
Turkmenistan is een presidentiële republiek met een president als staatshoofd. De huidige president van het land is Serdar Berdimuhamedow die sinds 2022 aan de macht is. Hij is de zoon van voormalig president Gurbanguly Berdimuhamedow die tussen 2006 en 2022 het land bestuurde. In Turkmenistan heeft de president de absolute macht. Daardoor is Turkmenistan een dictatuur. Een president wordt voor het leven benoemd.
Het parlement van Turkmenistan bestaat sinds 2018 uit twee kamers:
- De Mejlis en bestaat uit 125 leden. Zij worden elke vijf jaar gekozen via een districtenstelsel.
- De Khalq Maslachati en bestaat uit 56 leden. 48 leden worden benoemd door de provincies en 8 leden door de president.
Tot 2008 was Turkmenistan een eenpartijstaat waarin enkel de Democratische Partij van Turkmenistan toegestaan was. Dat is de partij van de president. Tegenwoordig zijn er ook twee andere partijen: de Partij van de Industriëlen en Ondernemers en de Agrarische Partij. Beide partijen hebben echter sterke banden met de Democratische Partij van Turkmenistan, waardoor zij in feite onvrij zijn en geen alternatief bieden. Buiten deze drie partijen zijn er geen andere partijen toegestaan.
Daarnaast heeft Turkmenistan geen onafhankelijke rechtspraak. De president wijst namelijk alle rechters aan en kan hen ook ontslaan. Voor het ontslaan is wel toestemming van het parlement nodig. Toch zijn alle partijen in het parlement trouw aan de president, waardoor de president in feite de absolute macht heeft.
Bestuurlijke indeling
Turkmenistan is verdeeld in vijf provincies en één hoofdstedelijk district (Asjchabad). De vijf provincies zijn de volgende:
Die provincies zijn weer verdeeld in districten.
Buitenlandse politiek
Turkmenistan verklaarde zich na de onafhankelijk permanent neutraal. Dat wil zeggen dat het land zich niet bemoeit met oorlogen en conflicten tussen andere landen. Turkmenistan is daardoor ook lid van vrij weinig internationale organisaties. Het land is wel lid van de Verenigde Naties, het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank. Ook heeft het land banden met de Organisatie van Turkse Staten.
Het land heeft daardoor vrij goede banden met de meeste grootmachten. China, Rusland en Iran vormen belangrijke handelspartners voor Turkmenistan. Ook heeft het land vrij warme banden met westerse landen als Turkije en de Verenigde Staten. Turkmenistan heeft een conflict met Oezbekistan over het delen van water aan de grens.
De neutraliteit van Turkmenistan staat vast in de grondwet van het land. Toch kan het land ook militaire steun verlenen aan andere landen indien nodig.
Mensenrechten
Turkmenistan heeft veel internationale kritiek gehad voor de schending van de mensenrechten. Turkmenistan wordt gezien als een van de meest onvrije landen ter wereld. Volgens Human Rights Watch scoren alleen Noord-Korea en Eritrea nog slechter als het gaat om vrijheden. Vaak wordt Turkmenistan gezien als het "Noord-Korea van Centraal-Azië". In het land zijn er geen onafhankelijk media, geen vrijheid van meningsuiting, geen persvrijheid, weinig godsdienstvrijheid en veel onderdrukking.
Onder president Saparmurat Niazov werden ook enkele bijzondere dingen verboden. In Turkmenistan zijn daardoor onder meer roken, ballet, mannen met lange haren en baarden en videogames verboden. Tot 2008 waren ook opera en circussen verboden. Veel sociale media zijn niet beschikbaar in Turkmenistan, waaronder Facebook, X en YouTube. Het land doet ook aan uitgebreide censuur op het internet. Normale Turkmenen hebben enkel toegang tot een interne vorm van het internet (Turkmenet). Via die vorm kunnen vrij alleen Turkmeense websites bezocht worden.
In Turkmenistan leven ongeveer 72.000 mensen in een moderne vorm van de slavernij op katoenvelden. De bevolking is wantrouwend en bang van hun eigen politiek. Zeg nooit, maar dan ook helemaal nooit iets kritisch over de Turkmeense politiek, ook niet in de auto of bij mensen thuis. De bevolking gaat ervan uit dat ze overal afgeluisterd worden. Het enige politieke wat je kunt zeggen is dat het land en de regering goed is. Het beste voor de reiziger en de bevolking is dit onderwerp vermijden.
Discriminatie is iets dat veel voorkomt in het land. Studenten met een niet-Turkmeense achternaam worden bijvoorbeeld vaak geweigerd door universiteiten. Dat gebeurt vooral vaak met Oezbeken en Russen in het land. Andere volkeren worden verboden om hun tradities uit te voeren of hun taal te leren op school. Voornamelijk de Beloetsjen zijn daar slachtoffer van. Zij vormen een kleinere minderheid in het land.
Economie
De twee belangrijkste exportproducten van Turkmenistan zijn aardgas en aardolie. Het land beschikt over grote voorraden van deze brandstoffen. Het land had zelfs zoveel aardgas en aardolie dat elektriciteit een lange periode gratis was voor inwoners. De overheid worgde in die periode voor gratis elektriciteit voor huishoudens. Toch bleek dat al snel erg duur te zijn. Tegenwoordig hebben alle Turkmenen recht op een gratis hoeveelheid aardolie en aardgas per jaar. De economie van Turkmenistan is erg afhankelijk van aardgas en aardolie. Het land werd in de jaren 1990 daar erg rijk mee. Turkmenistan had toen een erg lage staatsschuld. Dat veranderde na de eeuwwisseling toen de aardgas- en aardolieprijzen daalden.
Turkmenistan is sindsdien bezig om haar economie diverser te maken. Het land zet meer in op landbouw. Zo verbouwt Turkmenistan grote hoeveelheden graan, katoen, tomaten, aardappelen en watermeloenen. Katoen is ook een belangrijk exportproduct in het land. Het probleem is dat Turkmenistan een erg droog land is, terwijl deze producten veel water nodig hebben. Op het gebied van industrie heeft het land veel olierafinaderijen en veel fabrieken voor textiel en chemische producten.
De belangrijkste handelspartners van Turkmenistan zijn China, Rusland, Turkije, Oezbekistan, Georgië, de Verenigde Arabische Emiraten en Duitsland. In het land betaalt men met de Turkmeense manat.
Fotogalerij
-
De locatie
Links
| Landen, afhankelijke gebieden en niet-erkende staten in Azië | 
| ||
|---|---|---|---|
| Afghanistan · Armenië · Azerbeidzjan · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · Brunei · Cambodja · China · Cyprus · Egypte · Filipijnen · Georgië · India · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Japan · Jemen · Jordanië · Kazachstan · Kirgizië · Koeweit · Laos · Libanon · Maldiven · Maleisië · Mongolië · Myanmar · Nepal · Noord-Korea · Oezbekistan · Oman · Oost-Timor · Pakistan · Palestina · Qatar · Rusland · Saoedi-Arabië · Singapore · Sri Lanka · Syrië · Tadzjikistan · Thailand · Turkije · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea Afhankelijke gebieden: Hongkong · Macau |
|||
