ιγνύς

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	ιγνύς	οι	ιγνύες
γενική	της	ιγνύος	των	ιγνύων
αιτιατική	την	ιγνύ	τις	ιγνύς
κλητική		ιγνύ		ιγνύες
Κατηγορία όπως «ισχύς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ιγνύς < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική ἰγνύς, υστερογενής τύπος του ἰγνύα.

Προφορά

ΔΦΑ : /iˈɣnis/

τυπογραφικός συλλαβισμός : ι‐γνύς

Ουσιαστικό

ιγνύς θηλυκό

• (λόγιο) η ιγνύα

  → χρειάζεται παράθεμα

Συγγενικά

• ιγνύα
• ιγνυακός

Πηγές

• ιγνύα - Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες σύμβολα)