Ir al contenido

serrar

De Wikcionario, el diccionario libre
serrar
pronunciación (AFI) [seˈraɾ]
silabación se-rrar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
parónimos cerrar[1]
rima aɾ

Etimología

[editar]

Del castellano antiguo serrar ('serrar'), y este del latín serrāre ('serrar').

Verbo transitivo

[editar]
dos hombres serrando (1) el tronco de un árbol
1
Partir algo con una sierra.

Conjugación

[editar]
Conjugación de serrar  paradigma: pensar (irregular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo serrar haber serrado
Gerundio serrando habiendo serrado
Participio serrado
Formas personales
Modo indicativo
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yo sierro tú sierras vos serrás él, ella, usted sierra nosotros serramos vosotros serráis ustedes, ellos sierran
Pretérito imperfecto yo serraba tú serrabas vos serrabas él, ella, usted serraba nosotros serrábamos vosotros serrabais ustedes, ellos serraban
Pretérito perfecto yo serré tú serraste vos serraste él, ella, usted serró nosotros serramos vosotros serrasteis ustedes, ellos serraron
Pretérito pluscuamperfecto yo había serrado tú habías serrado vos habías serrado él, ella, usted había serrado nosotros habíamos serrado vosotros habíais serrado ustedes, ellos habían serrado
Pretérito perfecto compuesto yo he serrado tú has serrado vos has serrado él, ella, usted ha serrado nosotros hemos serrado vosotros habéis serrado ustedes, ellos han serrado
Futuro yo serraré tú serrarás vos serrarás él, ella, usted serrará nosotros serraremos vosotros serraréis ustedes, ellos serrarán
Futuro compuesto yo habré serrado tú habrás serrado vos habrás serrado él, ella, usted habrá serrado nosotros habremos serrado vosotros habréis serrado ustedes, ellos habrán serrado
Pretérito anterior† yo hube serrado tú hubiste serrado vos hubiste serrado él, ella, usted hubo serrado nosotros hubimos serrado vosotros hubisteis serrado ustedes, ellos hubieron serrado
Modo condicional
yo tú vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yo serraría tú serrarías vos serrarías él, ella, usted serraría nosotros serraríamos vosotros serraríais ustedes, ellos serrarían
Condicional compuesto yo habría serrado tú habrías serrado vos habrías serrado él, ella, usted habría serrado nosotros habríamos serrado vosotros habríais serrado ustedes, ellos habrían serrado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yo sierre que tú sierres que vos sierres, serrés que él, que ella, que usted sierre que nosotros serremos que vosotros serréis que ustedes, que ellos sierren
Pretérito imperfecto que yo serrara, serrase que tú serraras, serrases que vos serraras, serrases que él, que ella, que usted serrara, serrase que nosotros serráramos, serrásemos que vosotros serrarais, serraseis que ustedes, que ellos serraran, serrasen
Pretérito perfecto que yo haya serrado que tú hayas serrado que vos hayas serrado, hayás serrado que él, que ella, que usted haya serrado que nosotros hayamos serrado que vosotros hayáis serrado que ustedes, que ellos hayan serrado
Pretérito pluscuamperfecto que yo hubiera serrado, hubiese serrado que tú hubieras serrado, hubieses serrado que vos hubieras serrado, hubieses serrado que él, que ella, que usted hubiera serrado, hubiese serrado que nosotros hubiéramos serrado, hubiésemos serrado que vosotros hubierais serrado, hubieseis serrado que ustedes, que ellos hubieran serrado, hubiesen serrado
Futuro† que yo serrare que tú serrares que vos serrares que él, que ella, que usted serrare que nosotros serráremos que vosotros serrareis que ustedes, que ellos serraren
Futuro compuesto† que yo hubiere serrado que tú hubieres serrado que vos hubieres serrado que él, que ella, que usted hubiere serrado que nosotros hubiéremos serrado que vosotros hubiereis serrado que ustedes, que ellos hubieren serrado
Modo imperativo
― (tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente ― ― (tú) sierra (vos) serrá (usted) sierre (nosotros) serremos (vosotros) serrad (ustedes) sierren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones [▲▼]

Asturiano

[editar]
serrar
pronunciación (AFI) [seˈraɾ]
silabación se-rrar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima aɾ

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Verbo transitivo

[editar]
1
Serrar (cortar).

Conjugación

[editar]
Conjugación de serrar  paradigma: pensar (irregular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo serrar
Gerundio serrando
Participio serrao
Formas personales
Modo indicativo
yo tu él, vusté nós vós ellos
Presente yo sierro tu sierres él, elli, (v)usté sierra nosotros serramos vosotros serráis (v)ustedes, ellos sierren
Pretérito imperfecto yo serraba tu serrabes él, elli, (v)usté serraba nosotros serrábamos, serrábemos vosotros serrabais, serrabeis (v)ustedes, ellos serraben
Pretérito perfecto yo serré tu serrasti, serresti él, elli, (v)usté serró nosotros serremos vosotros serrastis, serrestis (v)ustedes, ellos serraron
Pretérito pluscuamperfecto yo serrara, serrare tu serraras, serrares él, elli, (v)usté serrara, serrare nosotros serráramos, serráremos vosotros serrarais, serrareis (v)ustedes, ellos serraran, serraren
Modo potencial
yo tu él, vusté nos vos ellos
Futuro yo serraré tu serrarás él, elli, (v)usté serrará nosotros serraremos vosotros serraréis (v)ustedes, ellos serrarán
Condicional simple yo serraría tu serraríes él, elli, (v)usté serraría nosotros serraríamos, serraríemos vosotros serraríais, serraríeis (v)ustedes, ellos serraríen
Modo subjuntivo
que yo que tu qu'él, que vusté que nos que vos qu'ellos
Presente que yo sierre que tu sierras, sierres que él, que elli, (v)usté sierre que nosotros serremos que vosotros serréis que (v)ustedes, ellos sierran, sierren
Pretérito que yo serrara, serrare que tu serraras, serrares que él, que elli, (v)usté serrara, serrare que nosotros serráramos, serráremos que vosotros serrarais, serrareis que (v)ustedes, ellos serraran, serraren
Modo imperativo
― (tu) (vusté) (nosotros) (vosotros) (vustedes)
Presente ― ― (tu) sierra ((v)usté) sierre (nosotros) serremos (vosotros) serrái ((v)ustedes) sierran, sierren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Castellano antiguo

[editar]
serrar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín serrāre ('serrar'), y este de serra ('sierra').

Verbo transitivo

[editar]
1
Serrar (cortar).
serrar
central (AFI) [səˈra]
valenciano (AFI) [seˈraɾ]
baleárico (AFI) [səˈra]
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
homófonos serrà

Etimología 1

[editar]

Del catalán antiguo serrar ('serrar'), y este del latín serrāre ('serrar'), de serra ('sierra'). Atestiguado desde 1283.[2]

Verbo transitivo

[editar]
1
Serrar (cortar).[2]

Locuciones

[editar]

Etimología 2

[editar]

Del catalán antiguo cerrar ('apretar'), y este del latín tardío serāre ('cerrar'). Atestiguado desde el siglo XIV.[2]

Verbo transitivo

[editar]
1
Apretar, exprimir.[2]

Locuciones

[editar]

Conjugación

[editar]
Conjugación de serrar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo serrar haver serrat
Gerundio serrant havent serrat
Participio serrat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu ell, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente jo serro, serre, serri, serr tu serres ell, ella, vostè serra nosaltres serrem, serram vosaltres, vós serreu, serrau ells, elles, vostès serren
Pretérito imperfecto jo serrava tu serraves ell, ella, vostè serrava nosaltres serràvem vosaltres, vós serràveu ells, elles, vostès serraven
Pretérito perfecto jo serrí tu serrares ell, ella, vostè serrà nosaltres serràrem vosaltres, vós serràreu ells, elles, vostès serraren
Pretérito perifrástico jo vaig serrar tu vas serrar, vares serrar ell, ella, vostè va serrar nosaltres vem serrar, vàrem serrar vosaltres, vós vau serrar, vàreu serrar ells, elles, vostès van serrar, varen serrar
Pretérito pluscuamperfecto jo havia serrat tu havies serrat ell, ella, vostè havia serrat nosaltres havíem serrat vosaltres, vós havíeu serrat ells, elles, vostès havien serrat
Pretérito perfecto compuesto jo he serrat tu has serrat ell, ella, vostè ha serrat nosaltres hem serrat, havem serrat vosaltres, vós heu serrat, haveu serrat ells, elles, vostès han serrat
Futuro jo serraré tu serraràs ell, ella, vostè serrarà nosaltres serrarem vosaltres, vós serrareu ells, elles, vostès serraran
Futuro compuesto jo hauré serrat tu hauràs serrat ell, ella, vostè haurà serrat nosaltres haurem serrat vosaltres, vós haureu serrat ells, elles, vostès hauran serrat
Pretérito anterior† jo haguí serrat, vaig haver serrat tu hagueres serrat, vas haver serrat, vares haver serrat ell, ella, vostè hagué serrat, va haver serrat nosaltres haguérem serrat, vem haver serrat, vàrem haver serrat vosaltres, vós haguéreu serrat, vau haver serrat, vàreu haver serrat ells, elles, vostès hagueren serrat, van haver serrat, varen haver serrat
Modo condicional
jo tu ell, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple jo serraria tu serraries ell, ella, vostè serraria nosaltres serraríem vosaltres, vós serraríeu ells, elles, vostès serrarien
Condicional compuesto jo hauria serrat, haguera serrat tu hauries serrat, hagueres serrat ell, ella, vostè hauria serrat, haguera serrat nosaltres hauríem serrat, haguérem serrat vosaltres, vós hauríeu serrat, haguéreu serrat ells, elles, vostès haurien serrat, hagueren serrat
Modo subjuntivo
que jo que tu que ell, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que jo serri, serre que tu serris, serres que ell, que ella, que vostè serri, serre que nosaltres serrem que vosaltres, que vós serreu que ells, que elles, que vostès serrin, serren
Pretérito imperfecto que jo serrés, serràs, serrara que tu serressis, serresses, serrassis, serrasses, serrares que ell, que ella, que vostè serrés, serràs, serrara que nosaltres serréssim, serréssem, serràssim, serràssem, serràrem que vosaltres, que vós serréssiu, serrésseu, serràssiu, serràsseu, serràreu que ells, que elles, que vostès serressin, serressen, serrassin, serrassen, serraren
Pretérito perfecto que jo hagi serrat, haja serrat que tu hagis serrat, hages serrat que ell, que ella, que vostè hagi serrat, haja serrat que nosaltres hàgim serrat, hàgem serrat que vosaltres, que vós hàgiu serrat, hàgeu serrat que ells, que elles, que vostès hagin serrat, hagen serrat
Pretérito perifrástico que jo vagi serrar, vaja serrar que tu vagis serrar, vages serrar que ell, que ella, que vostè vagi serrar, vaja serrar que nosaltres vàgim serrar, vàgem serrar que vosaltres, que vós vàgiu serrar, vàgeu serrar que ells, que elles, que vostès vagin serrar, vagen serrar
Pretérito pluscuamperfecto que jo hagués serrat, haguera serrat que tu haguessis serrat, haguesses serrat, hagueres serrat que ell, que ella, que vostè hagués serrat, haguera serrat que nosaltres haguéssim serrat, haguéssem serrat, haguérem serrat que vosaltres, que vós haguéssiu serrat, haguésseu serrat, haguéreu serrat que ells, que elles, que vostès haguessin serrat, haguessen serrat, hagueren serrat
Pretérito anterior† que jo vagi haver serrat, vaja haver serrat que tu vagis haver serrat, vages haver serrat que ell, que ella, que vostè vagi haver serrat, vaja haver serrat que nosaltres vàgim haver serrat, vàgem haver serrat que vosaltres, que vós vàgiu haver serrat, vàgeu haver serrat que ells, que elles, que vostès vagin haver serrat, vagen haver serrat
Modo imperativo
― (tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente ― ― (tu) serra (vostè) serri, serre (nosaltres) serrem (vosaltres) serreu, serrau (vostès) serrin, serren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Catalán antiguo

[editar]
serrar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del latín serrāre ('serrar'), y este de serra ('sierra').

Verbo transitivo

[editar]
1
Serrar (cortar).[3]

Galaicoportugués

[editar]
serrar
pronunciación falta agregar
grafías alternativas çerrar
variantes çarrar, sarrar

Etimología 1

[editar]

Del latín tardío serāre ('cerrar').

Verbo transitivo

[editar]
1
Cerrar.[4]

Etimología 2

[editar]

Del latín serrāre ('serrar').

Verbo transitivo

[editar]
1
Serrar.[4]

Gallego

[editar]
serrar
pronunciación (AFI) [seˈraɾ]
silabación se-rrar
acentuación aguda
longitud silábica bisílaba
rima aɾ

Etimología

[editar]

Del galaicoportugués serrar ('serrar'), y este del latín serrāre ('serrar'), de serra ('sierra').

Verbo transitivo

[editar]
1
Serrar (cortar).[5]

Conjugación

[editar]
Conjugación de serrar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo serrar ter serrado
Gerundio serrando tendo serrado
Participio serrado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eu serrar por . ti serrares por . ele, por . ela, por . vostede serrar por . nós serrarmos por . vós serrardes por . vostedes, por . eles, por . elas serraren
Infinitivo compuesto por . eu ter serrado por . ti teres serrado por . ele, por . ela, por . vostede ter serrado por . nós termos serrado por . vós terdes serrado por . vostedes, por . eles, por . elas teren serrado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente eu serro ti serras el, el, vostede serra nós serramos vós serrades vostedes, eles, elas serran
Pretérito imperfecto eu serraba ti serrabas el, el, vostede serraba nós serrabamos vós serrabades vostedes, eles, elas serraban
Pretérito perfecto eu serrei ti serraches el, el, vostede serrou nós serramos vós serrastes vostedes, eles, elas serraron
Pretérito pluscuamperfecto eu serrara ti serraras el, el, vostede serrara nós serraramos vós serrarades vostedes, eles, elas serraran
Pretérito perfecto compuesto eu teño serrado ti tes serrado el, el, vostede ten serrado nós temos serrado vós tendes serrado vostedes, eles, elas teñen serrado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tiña serrado ti tiñas serrado el, el, vostede tiña serrado nós tiñamos serrado vós tiñades serrado vostedes, eles, elas tiñan serrado
Futuro eu serrarei ti serrarás el, el, vostede serrará nós serraremos vós serraredes vostedes, eles, elas serrarán
Futuro compuesto eu terei serrado ti terás serrado el, el, vostede terá serrado nós teremos serrado vós teredes serrado vostedes, eles, elas terán serrado
Pretérito anterior† eu tiven serrado ti tiveches serrado el, el, vostede tivo serrado nós tivemos serrado vós tivestes serrado vostedes, eles, elas tiveron serrado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple eu serraría ti serrarías el, el, vostede serraría nós serrariamos vós serrariades vostedes, eles, elas serrarían
Condicional compuesto eu tería serrado ti terías serrado el, el, vostede tería serrado nós teriamos serrado vós teriades serrado vostedes, eles, elas terían serrado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que eu serre que ti serres que ele, que ela, que vostede serre que nós serremos que vós serredes que vostedes, que eles, que elas serren
Pretérito imperfecto que eu serrase que ti serrases que ele, que ela, que vostede serrase que nós serrásemos que vós serrásedes que vostedes, que eles, que elas serrasen
Pretérito perfecto que eu teña serrado que ti teñas serrado que ele, que ela, que vostede teña serrado que nós teñamos serrado que vós teñades serrado que vostedes, que eles, que elas teñan serrado
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivese serrado que ti tiveses serrado que ele, que ela, que vostede tivese serrado que nós tivésemos serrado que vós tivésedes serrado que vostedes, que eles, que elas tivesen serrado
Futuro† que eu serrar que ti serrares que ele, que ela, que vostede serrar que nós serrarmos que vós serrardes que vostedes, que eles, que elas serraren
Futuro compuesto† que eu tiver serrado que ti tiveres serrado que ele, que ela, que vostede tiver serrado que nós tivermos serrado que vós tiverdes serrado que vostedes, que eles, que elas tiveren serrado
Modo imperativo
― (tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente ― ― (ti) serra (vostede) serre (nós) serremos (vós) serrade (vostedes) serren
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Interlingua

[editar]
serrar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo

Verbo transitivo

[editar]
1
Cerrar.

Judeoespañol

[editar]
serrar
pronunciación falta agregar

Etimología

[editar]

Del castellano antiguo cerrar y çerrar, y estos del latín serāre ('cerrar').

Verbo transitivo

[editar]
1
Cerrar.
2
Terminar.
3
Apagar (una aparato).

Occitano

[editar]
serrar
pronunciación falta agregar

Verbo transitivo

[editar]
1
Variante de sarrar
serrar
Brasil meridional (AFI) [se.ˈha(ɻ)]
Paulista (AFI) [se.ˈʁa(ɹ)]
homófonos cerrar

Etimología

[editar]

Del galaicoportugués serrar ('serrar'), y este del latín serrāre ('serrar'), de serra ('sierra').

Verbo transitivo

[editar]
1
Serrar (cortar).

Locuciones

[editar]

Conjugación

[editar]
Conjugación de serrar  paradigma: amar (regular) [▲▼]
Formas no personales (verboides)
Infinitivo serrar ter serrado
Gerundio serrando tendo serrado
Participio serrado
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por eu serrar por tu serrares por ele, por ela, por você serrar por nós serrarmos por vós serrardes por vocês, por eles, por elas serrarem
Infinitivo compuesto por eu ter serrado por tu teres serrado por ele, por ela, por você ter serrado por nós termos serrado por vós terdes serrado por vocês, por eles, por elas terem serrado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente eu serro tu serras ele, ela, você serra nós serramos vós serrais vocês, eles, elas serram
Pretérito imperfecto eu serrava tu serravas ele, ela, você serrava nós serrávamos vós serráveis vocês, eles, elas serravam
Pretérito perfecto eu serrei tu serraste ele, ela, você serrou nós serramosBR, serrámosPT vós serrastes vocês, eles, elas serraram
Pretérito pluscuamperfecto eu serrara tu serraras ele, ela, você serrara nós serráramos vós serráreis vocês, eles, elas serraram
Pretérito perfecto compuesto eu tenho serrado tu tens serrado ele, ela, você tem serrado nós temos serrado vós tendes serrado vocês, eles, elas têm serrado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eu tinha serrado tu tinhas serrado ele, ela, você tinha serrado nós tínhamos serrado vós tínheis serrado vocês, eles, elas tinham serrado
Futuro eu serrarei tu serrarás ele, ela, você serrará nós serraremos vós serrareis vocês, eles, elas serrarão
Futuro compuesto eu terei serrado tu terás serrado ele, ela, você terá serrado nós teremos serrado vós tereis serrado vocês, eles, elas terão serrado
Pretérito anterior† eu tive serrado tu tiveste serrado ele, ela, você teve serrado nós tivemos serrado vós tivestes serrado vocês, eles, elas tiveram serrado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple eu serraria tu serrarias ele, ela, você serraria nós serraríamos vós serraríeis vocês, eles, elas serrariam
Condicional compuesto eu teria serrado tu terias serrado ele, ela, você teria serrado nós teríamos serrado vós teríeis serrado vocês, eles, elas teriam serrado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que eu serre que tu serres que ele, que ela, que você serre que nós serremos que vós serreis que vocês, que eles, que elas serrem
Pretérito imperfecto que eu serrasse que tu serrasses que ele, que ela, que você serrasse que nós serrássemos que vós serrásseis que vocês, que eles, que elas serrassem
Pretérito perfecto que eu tenha serrado que tu tenhas serrado que ele, que ela, que você tenha serrado que nós tenhamos serrado que vós tenhais serrado que vocês, que eles, que elas tenham serrado
Pretérito pluscuamperfecto que eu tivesse serrado que tu tivesses serrado que ele, que ela, que você tivesse serrado que nós tivéssemos serrado que vós tivésseis serrado que vocês, que eles, que elas tivessem serrado
Futuro que eu serrar que tu serrares que ele, que ela, que você serrar que nós serrarmos que vós serrardes que vocês, que eles, que elas serrarem
Futuro compuesto que eu tiver serrado que tu tiveres serrado que ele, que ela, que você tiver serrado que nós tivermos serrado que vós tiverdes serrado que vocês, que eles, que elas tiverem serrado
Modo imperativo
― (tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente ― ― (tu) serra (você) serre (nós) serremos (vós) serrai (vocês) serrem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, ■ cambio ortográfico, ■ irregularidad

Información adicional

[editar]

Provenzal antiguo

[editar]
serrar
pronunciación falta agregar

Verbo transitivo

[editar]
1
Variante de sarrar

Romanche

[editar]
serrar
pronunciación falta agregar
variantes sarar[6]

Etimología

[editar]

Del latín serāre ('cerrar').

Verbo transitivo

[editar]
1
Cerrar.
  • Ámbito: alto engadino, bajo engadino, grisón, sursilvano.

Referencias y notas

[editar]
  1. ↑ homófono para las regiones seseantes
  2. 1 2 3 4 «serrar» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.
  3. ↑ «serrar» en Vocabulari de la llengua catalana medieval. Editorial: IEC.
  4. 1 2 «serrar» en Dicionario de dicionarios do galego medieval.
  5. ↑ «serrar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
  6. ↑ subsilvan y surmirano