پرش به محتوا

تیم ملی فوتبال آرژانتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آرژانتین
آرم پیراهن/لوگوی فدراسیون
لقب(ها)سفید و آبی آسمانی‌ها
آلبی‌سلسته (Albicelestes)
فدراسیوناتحادیه فوتبال آرژانتین
کنفدراسیونکونمبول (آمریکای جنوبی)
سرمربیلیونل اسکالونی
کاپیتانلیونل مسی
بیشترین بازی ملیلیونل مسی (۲۰۷)
بیشترین گل ملیلیونل مسی (۱۲۵)
ورزشگاه خانگیمونومنتال آنتونیو وسپوکیو لیبرتی
کد فیفاARG
رنگ‌های خانگی
رنگ‌های مهمان
رده‌بندی فیفا
کنونی۲ ( ۳۱ اوت ۲۰۲۶)[۱]
برترین۱ (مارس ۲۰۰۷، اکتبر ۲۰۰۷ تا ژوئن ۲۰۰۸، اکتبر ۲۰۲۳
ژوئیه تا اوت ۲۰۱۵)
پایین‌ترین۲۴ (اوت ۱۹۹۶)
نخستین بازی ملی
 اروگوئه ۰–۶ آرژانتین 
(مونته‌ویدئو، اروگوئه؛ ۲۰ ژوئیه ۱۹۰۲)[۲]
بهترین پیروزی
 آرژانتین ۱۲–۰ اکوادور 
(مونته‌ویدئو، اروگوئه؛ ۲۲ ژانویه ۱۹۴۲)
بدترین شکست
 چکسلواکی ۶–۱ آرژانتین 
(هلسینبوری، سوئد؛ ۱۵ ژوئن ۱۹۵۸)
 کلمبیا ۵–۰ آرژانتین 
(بوئنوس آیرس، آرژانتین؛ ۵ سپتامبر ۱۹۹۳)[۳]
 بولیوی ۶–۱ آرژانتین 
(لاپاز، بولیوی؛ ۱ آوریل ۲۰۰۹)[۴]
 اسپانیا ۶–۱ آرژانتین 
(مادرید، اسپانیا؛ ۲۷ مارس ۲۰۱۸)[۵]
جام جهانی
حضور۱۸ (نخستین حضور در ۱۹۳۰)
بهترین نتیجهقهرمان: ۳ بار (۱۹۷۸، ۱۹۸۶ و ۲۰۲۲)
کوپا آمریکا
حضور۴۴ (نخستین حضور در ۱۹۱۶)
بهترین نتیجهقهرمان: ۱۶ بار (۱۹۲۱، ۱۹۲۵، ۱۹۲۷، ۱۹۲۹، ۱۹۳۷، ۱۹۴۱، ۱۹۴۵، ۱۹۴۶، ۱۹۴۷، ۱۹۵۵، ۱۹۵۷، ۱۹۵۹، ۱۹۹۱، ۱۹۹۳، ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴)

تیم ملی فوتبال آرژانتین ملقب به آلبی‌سلسته یک تیم فوتبال بین‌المللی است که به نمایندگی از کشور آرژانتین زیر نظر فدراسیون فوتبال آرژانتین فعالیت می‌کند.[۶] ورزشگاه خانگی این تیم مونومنتال[۷] و سرمربی فعلی این تیم لیونل اسکالونی است. لیونل مسی رکورددار تعداد بازی (۲۰۷ بازی) و همچنین تعداد گل (۱۲۵ گل) برای این تیم است.

در حال حاضر تیم ملی فوتبال آرژانتین با ۲۳ عنوان قهرمانی پرافتخارترین تیم ملی فوتبال جهان است.[۸] آرژانتین ۳ بار در جام جهانی فوتبال، در سال‌های ۱۹۷۸ (به عنوان میزبان)، ۱۹۸۶ و سال ۲۰۲۲[۹] قهرمان شده است. این تیم همراه با برزیل و اسپانیا، آلمان تیم‌هایی هستند که در خارج از قاره خود به قهرمانی جام جهانی رسیده‌اند.[۱۰] آرژانتین همچنین در مسابقات کوپا آمریکا (۱۶ بار)، المپیک (۲ بار)، جام کنفدراسیون‌ها و فینالیسما (۲ بار) به قهرمانی رسیده است.

آرژانتین به همراه برزیل، فرانسه و آلمان تیم‌هایی هستند که در سه جام معتبر فوتبال (جام جهانی، جام کنفدراسیون‌ها و المپیک) قهرمان شده‌اند.[۱۱] رقبای آرژانتین در دنیای فوتبال با توجه به رویدادهای تاریخی، آلمان، برزیل، اروگوئه و انگلستان هستند. بازی‌های آرژانتین با تیم‌های یاد شده همواره از حساسیت بسیار بالایی برخوردار می‌باشد.[۱۲][۱۳]

در سال ۲۰۰۰، دیگو مارادونا ستاره سال‌های نه چندان دور آرژانتین در رای‌گیری اینترنتی فیفا جهت انتخاب بهترین بازیکن فوتبال قرن بیستم بیشترین رای را به‌دست‌آورد و به عنوان بهترین بازیکن قرن بیستم توسط طرفداران فوتبال جهان شناخته و گل دوم وی به انگلستان در جام جهانی ۱۹۸۶، به عنوان گل قرن برگزیده شد.[۱۴]

این تیم از تاریخ ۶ آوریل ۲۰۲۳ تا قبل از جام جهانی ۲۰۲۶ در رده‌بندی فیفا در رتبه ۱ باقی مانده است. بعد از جام جهانی اسپانیا رتبه یک رده بندی شد.

آغاز رسمی فوتبال در آرژانتین به سال ۱۸۹۳ بازمی‌گردد.[۱۵] نخستین مسابقه رسمی تیم ملی فوتبال آرژانتین در ۱۶ می ۱۹۰۱، مقابل اروگوئه در مونته ویدئو بود که با برد ۳–۲ آرژانتین به پایان رسید.[۱۶] آرژانتین تا به حال در شش فینال جام جهانی حضور داشته که حاصل آن سه عنوان قهرمانی است. فینال نخست بازمی‌گردد به اولین دوره جام جهانی در سال ۱۹۳۰، دراین مسابقه آرژانتین در مقابل اروگوئه میزبان ۴–۲ بازنده شد. آسمان آبی و سفیدها (به اسپانیایی: Albicelestes) فینال بعدی خود را در کشور خود و با پیروزی ۳–۱ مقابل هلند به پایان بردند. آرژانتینی‌ها ۸ سال بعد و در مکزیک، به رهبری دیگو مارادونا با پیروزی ۳–۲ برابر آلمان غربی دومین قهرمانی را به دست آوردند. آخرین فینال آنها بازمی‌گردد به جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قطر، که فرانسه را در ضربات پنالتی شکست دادند و قهرمان جهان شدند.[۱۷]

سرمربی‌گری آرژانتین در جام‌های جهانی ۱۹۷۸ و ۱۹۸۶ و ۲۰۲۲ را به ترتیب، سزار لوییس منوتی و کارلوس بیلاردو و لیونل اسکالونی بر عهده داشتند.

آرژانتین در جام ملت‌های آمریکا جنوبی نیز با کسب ۱۵ عنوان قهرمانی بسیار موفق بوده است. قهرمانی جام کنفدراسیون‌ها در سال ۱۹۹۲، ۲ قهرمانی در بازی‌های المپیک در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸، از دیگر افتخارات مهم این تیم می‌باشد. در ماه مارس ۲۰۰۷ آرژانتین برای اولین بار به صدر رده‌بندی جهانی فیفا صعود کرد.[۱۸]

جام جهانی ۱۹۳۰

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

جام جهانی ۱۹۷۸

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

فیفا در کنگره ششم ژوئیه سال ۱۹۶۶ خود در لندن تصمیم گرفت آرژانتین میزبان جام جهانی باشد و این مسوولیت در سالهای ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ به ترتیب به کشورهای اسپانیا و کلمبیا سپرده شد. دو سال پس از کودتای نافرجام در آرژانتین، این کشور میزبان جام جهانی ۱۹۷۸ بود. آرژانتین پس از حضور در فینال نخستین دوره رقابت‌های جام جهانی به میزبانی اروگوئه در سال ۱۹۳۰، مدتی طولانی انتظار کشید تا جام قهرمانی را بالای سر ببرد. حمایت بی‌دریغ تماشاگران از تیم میزبان، آنها را به پیروزی مقابل هلند در دیدار فینال جام یازدهم نایل کرد در حالیکه یوهان کرایف به دلیل اوضاع سیاسی از حضور در این جام سر باز زده بود. راهیابی آرژانتین تا فینال با جنجال فراوانی همراه بود.[۱۹]

در مرحله گروهی این رقابت‌ها، ۴ گروه ۴ تیمی وجود داشت. تیمهای ایتالیا و آرژانتین از گروه ۱ به دور بعد راه یافته و فرانسه و مجارستان از راهیابی به دور بعدی محروم ماندند.[۲۰] به دلیل دوم شدن آرژانتین در مرحله اول گروهی، این تیم همگروه برزیل در دور بعدی مسابقات شد. برزیل تقریباً از حضور خود در فینال مطمئن بود زیرا آرژانتین می‌بایست پرو را در آخرین مسابقه خود با اختلاف حداقل چهار گل شکست دهد. آرژانتینی‌ها ۶ بار دروازه پرو را گشودند تا به این مهم دست یابند. این پیروزی جنجال‌های بسیاری را در پی داشت. برزیلی‌ها آرژانتین را متهم به تبانی کردند. در نهایت آرژانتین در فینال و در حضور بیش از ۷۱۰۰۰ تماشاگر ورزشگاه مونومنتال آنتونیو وسپوکیو لیبرتی موفق شد هلند را با نتیجه ۳–۱ شکست دهد و برای نخستین بار قهرمان جام جهانی فوتبال گردد.[۲۱]

جام جهانی ۱۹۸۶

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پس از ناکامی در جام جهانی ۱۹۸۲، آرژانتینی‌ها با امید بسیار وارد مکزیک شدند؛ دلیل اصلی امیدواری آنها دیگو مارادونا کاپیتان تیمشان بود. آرژانتین در گروه آ در کنار ایتالیا، بلغارستان و کره جنوبی قرار گرفت و با ۲ برد و ۱ تساوی برابر ایتالیا به عنوان سرگروه به مرحله بعد صعود کرد. در مرحله یک‌هشتم به مصاف رقیب سنتی خود، اروگوئه رفت و ۱–۰ پیروز شد. حریف آرژانتین در مرحله بعد انگلستان بود.

سابقه حساسیت در بازی‌های آرژانتین و انگلستان به جام جهانی ۱۹۶۶ برمی گردد. در مرحله یک چهارم نهایی، آرژانتین برابر انگلستان میزبان قرار گرفت. داور آلمانی مسابقه به صورت غیرمنتظره‌ای دستور به اخراج آنتونیو راتین، کاپیتان آرژانتین داد. اخراج راتین توسط کرتیلن آلمانی هنوز از معماهای جام جهانی است. راتین در اینباره می‌گوید: «داور به تیم ما اخطار می‌داد. گویی همه انگلستانی‌ها فرشته بودند و همه ما دیو. او با من آلمانی حرف زد، بی آنکه یک کلمه‌اش را بفهمم و سپس مرا اخراج کرد… حق این است انگلستانی‌ها مجسمه کرتیلن داور آلمانی را از طلا بسازند و کنار مجسمه دریادار نلسن در میدان ترافالگر نصب کنند…»[۲۲] انگلستان سرانجام آرژانتین ده نفره را در ومبلی شکست داد. پس از بازی، سرمربی انگلستان، الف رمزی در نشست خبری، آنها را حیوان نامید.[۲۳] آرژانتین بیست سال انتظار کشید تا سرانجام در مکزیک، در همان مرحله یک چهارم نهایی، برابر انگلستان قرار گرفت، اما این‌بار این دیدار به دلیل درگیری دو سال پیش آرژانتین و انگلستان در جزایر فالکلند حساسیت بیشتری یافته بود.[۲۴]

آرژانتین به رهبری کاپیتان خود، دیگو مارادونا در مرحله یک چهارم نهایی برابر انگلستان قرار گرفت. وقتی دو تیم وارد زمین شدند، از آن به عنوان «فالکلند۲» یاد می‌کردند. در نیمه اول آرژانتین نسبتاً برتر بود ولی موفق به شکستن سد دفاعی انگلستان نشد.[۲۵] ۶ دقیقه پس از شروع نیمه دوم مارادونا گل بحث‌برانگیز خود را به ثمر ساند. او با دست توپ را از بالای سر پیتر شیلتون، دروازه‌بان انگلستان عبور داد. پس از بازی، مارادونا اعتراف کرد که توپ را با دست وارد دروازه انگلستان کرده ولی آن دست، دست خدا بوده است.[۲۶] ۴ دقیقه پس از «دست خدا»، این بار مارادونا با پشت سر گذاشتن ۷ بازیکن انگلستان گلی را به ثمر رساند که سال‌ها بعد از سوی فیفا به عنوان بهترین گل قرن بیستم انتخاب شد.[۲۷]

آرژانتین انگلستان را ۲–۱ شکست داد و در نیمه‌نهائی ۲–۰ از سد بلژیک گذشت تا در فینال حریف آلمان غربی شود. آرژانتین در ورزشگاه آزتک به مصاف آلمان غربی رفت، آرژانتین با دو گل خوزه لوئیس براون و خورخه والدانو در دقایق ۲۲ و ۵۵ به پیش افتاد. در اواخر بازی آلمان غربی با دو گل کارل هاینس رومنیگه (۷۴) و رودی فولر (۸۰) به بازی برگشت. اما در نهایت خورخه بوروچاگا در دقیقه ۸۴ گل سوم را به ثمر رساند و آرژانتین برای دومین بار قهرمان جام جهانی فوتبال شد.[۲۸]

ورزشگاه خانگی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تیم ملی فوتبال آرژانتین بیشتر بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه ورزشگاه مونومنتال در بوئنوس آیرس، که متعلق به باشگاه ریور پلاته است، برگزار می‌کند.[۲۹][۳۰] با این حال، این تیم به‌طور منظم از ورزشگاه‌های دیگری نیز استفاده کرده است از جمله ورزشگاه اونیکو مادره ده سیوداد و ورزشگاه لا بومبونرا متعلق به بوکا جونیورز.[۳۱][۳۲][۳۳] این ورزشگاه‌ها، به همراه ورزشگاه ماریو آلبرتو کمپس و ورزشگاه سن خوان دل بی‌سنتناریو، در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ مورد استفاده قرار گرفتند.[۳۴][۳۵] همچنین در جریان مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰، آرژانتین چند دیدار را در ورزشگاه ورزشگاه خیگانته د آرویتو برگزار کرد.[۳۶][۳۷][۳۸]

ورزشگاه گبا نخستین ورزشگاهی بود که آرژانتین برای میزبانی دیدارهای خانگی خود از آن استفاده کرد. از جمله این دیدارها می‌توان به مسابقه کوپا نیوتن برابر اروگوئه در ۱۳ سپتامبر ۱۹۰۸ اشاره کرد،[۳۹] که از نظر تاریخی اهمیت دارد زیرا نخستین باری بود که آرژانتین با پیراهن راه‌راه آبی و سفید روشن در یک مسابقه رسمی به میدان رفت، لباسی که تا امروز به‌عنوان نماد این تیم شناخته می‌شود. این ورزشگاه همچنین میزبان رقابت‌های کوپا سنتناریو. آخرین حضور آرژانتین در گبا به ۱۹ اکتبر ۱۹۱۹ بازمی‌گردد، زمانی که این تیم با پیروزی ۶–۱ برابر اروگوئه، قهرمان کوپا پرمیر اونور آرژانتینو شد.[۴۰]

علاوه بر این، ورزشگاه اسپورتیوو باراکاس نیز از مکان‌های خاطره‌انگیز برای آرژانتین به‌شمار می‌رود. این ورزشگاه بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۲ به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. در دیداری که در ۲ اکتبر ۱۹۲۴ در این ورزشگاه برگزار شد، بازیکن سسارو اونزاری موفق شد مستقیماً از روی ضربه کرنر گلزنی کند؛ نخستین نمونه ثبت‌شده از این نوع گل در تاریخ فوتبال.[۴۱][۴۲][۴۳] این گل بعدها به «گل المپیکی» معروف شد، زیرا اروگوئه که در آن مسابقه شکست خورد، به‌تازگی قهرمان بازی‌های المپیک ۱۹۲۴ شده بود. ورزشگاه اسپورتیوو باراکاس پس از سال ۱۹۳۶ تخریب شد.[۴۴]

نتایج در جام جهانی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تیم ملی فوتبال آرژانتین تا کنون در ۱۹ دوره مسابقات جام جهانی فوتبال حضور داشته و توانست ۳ بار قهرمان این مسابقات شود.

جام جهانی ۱۹۷۸

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

یازدهمین دوره جام جهانی فوتبال، در کشور آرژانتین برگزار شد. شانزده تیم در این بازی‌ها حضور داشتند و در نهایت تیم ملی فوتبال آرژانتین میزبان با پیروزی برابر هلند به قهرمانی رسید.

جام جهانی ۱۹۸۶

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تیم ملی آرژانتین در این دوره از مسابقات با پیروزی برابر آلمان برای بار دوم قهرمان شد.

جام جهانی ۱۹۹۰

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

چهاردهمین دوره جام جهانی فوتبال به میزبانی ایتالیا در تاریخ ۸ ژوئن ۱۹۹۰ آغاز شد و مدافع قهرمانی در گروه دوم با تیم‌های رومانی، شوروی و کامرون هم‌گروه شد. در بازی افتتاحیه جام، آرژانتین مقابل کامرون قرار گرفت و در پایان ۱–۰ مغلوب شگفتی‌ساز جام شد. در دیدار دوم آرژانتین موفق شد شوروی را ۲–۰ شکست دهد و در بازی سوم برابر رومانی ۱–۱ به تساوی رسید. در بازی نیمه نهایی در برابر ایتالیا ی میزبان قرار گرفت که بازی در شهر ناپل، جایی که مارادونا تیم ناپولی را قهرمان کالچو و جام یوفا کرده بود و بازی یک بر یک و با درخشش گوئگوچه آ دروازه‌بان آرژانتینی، آرژانتین برندهٔ این بازی می‌شود. بازی فینال در برابر آلمان غربی با یک گل پنالتی که توسط برمه به ثمر می‌رسد به سود آلمان غربی تمام می‌شود.

جام جهانی ۱۹۹۴

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

آرژانتین که با سختی خود را به جام جهانی آمریکا می‌رساند، دست به دامان مارادونا می‌شود و مارادونا با ورزش و رژیم سخت خود را به شرایط ایدئال می‌رساند تا آرژانتین بحران زده را سامان دهد. آرژانتین با درخشش گابریل باتیستوتا در بازی نخست یونان را چهار بر صفر شکست می‌دهد. در بازی دوم در برابر نیجریه، با دو گل پسر باد کانی گیا بازی دو بر یک به سود آرژانتین تمام می‌شود. پس از پایان بازی با قرعه کشی از مارادونا تست دوپینگ گرفته می‌شود و همین باعث محروم شدن مارادونا می‌شود و آرژانتین بدون کاپیتان دیگر حرفی برای گفتن ندارد و در بازی سوم دو بر صفر از بلغارستان می‌بازد و در یک‌هشتم نهایی هم سه بر دو از رومانی می‌بازد.

جام جهانی ۱۹۹۸

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در این جام دنیل پاسارلا (سرمربی تیم) قانونی گذاشته بود که هیچ بازیکنی تو تیم ملی حق ندارد موی بلند و یا گوشواره داشته باشد.در نهایت آرژانتین در مرحله یک‌چهارم نهایی ۲ بر ۱ به هلند باخت و حذف شد.

جام جهانی ۲۰۰۲

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

جام جهانی ۲۰۰۶

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

جام جهانی ۲۰۱۰

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در بازی نخست یک بر هیچ از سد نیجریه گذشت، در برابر کره جنوبی چهار بر یک پیروز شد و در آخرین بازی گروهی نیز دو بر هیچ نیز یونان را شکست داد. در مرحله یک‌هشتم نهایی مکزیک را سه بر یک شکست داد و سرانجام در بازی یک‌چهارم نهایی چهار بر صفر از آلمان شکست خورد.

جام جهانی ۲۰۱۴

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

بیستمین دوره جام جهانی فوتبال به میزبانی برزیل در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴ آغاز شد و آرژانتین در گروه ششم با تیم‌های ایران، بوسنی و نیجریه هم‌گروه شد. این تیم با پیروزی در ۳ دیدارهای مرحلهٔ گروهی به عنوان تیم نخست به مرحلهٔ بعد راه پیدا کرد. آرژانتین توانست با پشت سر گذاشتن تیم‌های سوییس، بلژیک و هلند به دیدار پایانی مسابقات راه پیدا کند. حریف این تیم در فینال آلمان بود که در دیدار نیمه نهایی موفق شده بود با ۷ گل برزیل میزبان را در هم بکوبد. دیدار نهایی در ۹۰ دقیقهٔ قانونی با تساوی بدون گل پایان یافت و به وقت اضافه کشیده شد. در نهایت آرژانتین با دریافت یک گل در دقیقهٔ ۱۱۳ بازی مغلوب شد و جایگاه دوم مسابقات را کسب کرد. همچنین لیونل مسی از سوی فیفا به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب گردید.

جام جهانی ۲۰۱۸

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

آرژانتین در ابتدا در مرحله گروهی با کرواسی و نیجریه و ایسلند هم گروه شد. آرژانتین در آن بازی با تساوی یک یک و با از دست رفتن پنالتی مسی به کار خود پایان داد. در دومین بازی آرژانتین این تیم از کرواسی با نتیجه ۳ بر ۰ شکست خورد. بعد از این بازی آرژانتین موفق شد نیجریه را شکست دهد با ۴ امتیاز به عنوان دوم از گروه خود صعود کند. در مرحله یک‌هشتم نهایی با نتیجه ۴ بر ۳ از فرانسه شکست خورد و به کار خود در جام جهانی ۲۰۱۸ پایان داد.

جام جهانی ۲۰۲۲

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تیم ملی فوتبال آرژانتین با پیروزی در ضربات پنالتی در بازی فینال مقابل فرانسه قهرمان جام جهانی قطر شد. همچنین لیونل مسی از سوی فیفا برای دومین بار به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب گردید. ۲۶

جام جهانی ۲۰۲۶

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تیم ملی فوتبال آرژانتین با شکست یک بر صفر در وقت‌های اضافه در بازی فینال مقابل اسپانیا قهرمانی را به این کشور واگذار کرد. آرژانتین در این دیدار با ثبت صفر شوت در چهارچوب برای سومین بار در فینال‌های جام جهانی (پس از ۱۹۹۰ و ۲۰۱۴) چنین آماری را ثبت کرد. همچنین هیچکدام از بازیکنان آرژانتین برنده جوایز فردی این مسابقات نشدند.

نتایج در کوپا آمریکا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تیم ملی فوتبال آرژانتین تا کنون در ۴۳ دوره این مسابقات حضور داشته و توانسته ۱۶ بار قهرمان و ۱۴ بار نایب قهرمان این مسابقات شود. تیم آرژانتین پر افتخارترین تیم این مسابقات است.

  • آرژانتین و اروگوئه رکورد دار تعداد بازی بین دو تیم ملی در دنیا هستند. این دو تیم از سال ۱۹۰۱، ۱۹۸ بار به مصاف هم رفته‌اند؛ در ضمن اولین بازی این دو تیم در سال ۱۹۰۱ نخستین بازی فوتبال است که خارج از بریتانیا انجام شده است.[۴۵][۴۶]
  • مارسلو تروبیانی بازیکن آرژانتین در جام جهانی ۱۹۸۶ با ۲ دقیقه بازی از ابتدای بازی، رکورددار کمترین حضور در میدان می‌باشد.[۴۷]

عملکرد جام جهانی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
رکوردهای جام جهانی فوتبال رکوردهای مقدماتی جام جهانی فوتبال
سال مرحله مقام ت ب ب م با گ ز گ خ ت ب ب م با گ ز گ خ
اروگوئه جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰ نایب‌قهرمان دوم ۵ ۴ ۰ ۱ ۱۸ ۹ Qualified as invitees
ایتالیا جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ مرحله اول نهم ۱ ۰ ۰ ۱ ۲ ۳ Qualified automatically
فرانسه جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ انصراف انصراف
برزیل جام جهانی فوتبال ۱۹۵۰
سوئیس جام جهانی فوتبال ۱۹۵۴
سوئد جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ مرحله گروهی سیزدهم ۳ ۱ ۰ ۲ ۵ ۱۰ ۴ ۳ ۰ ۱ ۱۰ ۲
شیلی جام جهانی فوتبال ۱۹۶۲ مرحله گروهی دهم ۳ ۱ ۱ ۱ ۲ ۳ ۲ ۲ ۰ ۰ ۱۱ ۳
انگلستان جام جهانی فوتبال ۱۹۶۶ یک چهارم نهائی پنجم ۴ ۲ ۱ ۱ ۴ ۲ ۴ ۳ ۱ ۰ ۹ ۲
مکزیک جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰ حضور نداشت ۴ ۱ ۱ ۲ ۴ ۶
آلمان غربی جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ مرحله ۲ هشتم ۶ ۱ ۲ ۳ ۹ ۱۲ ۴ ۳ ۱ ۰ ۹ ۲
آرژانتین جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ قهرمان اول ۷ ۵ ۱ ۱ ۱۵ ۴ واجد شرایط به عنوان میزبان
اسپانیا جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ مرحله ۲ یازدهم ۵ ۲ ۰ ۳ ۸ ۷ واجد شرایط به عنوان مدافع قهرمانی
مکزیک جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ قهرمان اول ۷ ۶ ۱ ۰ ۱۴ ۵ ۶ ۴ ۱ ۱ ۱۲ ۶
ایتالیا جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ نایب قهرمان دوم ۷ ۲ ۳ ۲ ۵ ۴ واجد شرایط به عنوان مدافع قهرمانی
ایالات متحده آمریکا جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ یک‌هشتم نهائی دهم ۴ ۲ ۰ ۲ ۸ ۶ ۸ ۴ ۲ ۲ ۹ ۱۰
فرانسه جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ یک چهارم نهائی ششم ۵ ۳ ۱ ۱ ۱۰ ۴ ۱۶ ۸ ۶ ۲ ۲۳ ۱۳
کره جنوبی ژاپن جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ مرحله گروهی هجدهم ۳ ۱ ۱ ۱ ۲ ۲ ۱۸ ۱۳ ۴ ۱ ۴۲ ۱۵
آلمان جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ یک چهارم نهائی ششم ۵ ۳ ۲ ۰ ۱۱ ۳ ۱۸ ۱۰ ۴ ۴ ۲۹ ۱۷
آفریقای جنوبی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ یک چهارم نهائی پنجم ۵ ۴ ۰ ۱ ۱۰ ۶ ۱۸ ۸ ۴ ۶ ۲۳ ۲۰
برزیل جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ نایب قهرمان دوم ۷ ۵ ۱ ۱ ۸ ۴ ۱۶ ۹ ۵ ۲ ۳۵ ۱۵
روسیه جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ یک‌هشتم نهائی شانزدهم ۴ ۱ ۱ ۲ ۶ ۹ ۱۸ ۷ ۷ ۴ ۱۹ ۱۶
قطر جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قهرمان اول ۷ ۴ ۲ ۱ ۱۵ ۸ ۱۷ ۱۱ ۶ ۰ ۲۷ ۸
مکزیککاناداایالات متحده آمریکا جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ نایب قهرمان دوم ۸ ۷ ۰ ۱ ۱۹ ۸ ۱۶ ۱۱ ۲ ۳ ۲۸ ۹
جمع کل ۳ قهرمانی ۱۹/۲۳ ۹۶ ۵۵ ۱۷ ۲۵ ۱۷۱ ۱۰۹ ۱۶۹ ۹۷ ۴۴ ۲۸ ۲۹۰ ۱۴۴

درگذشت دیگو مارادونا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

دیگو مارادونا در تاریخ ۲۵ نوامبر ۲۰۲۰، در خواب و بر اثر حمله قلبی درگذشت؛ در حالی که دو هفته پیش از آن به دلیل لخته شدن خون در مغزش در بیمارستان بستری و پس از جراحی مرخص شده بود. و پس از تشییعی انبوه از جمعیت در قبرستانی در بوینس آیرس در کنار قبر پدر و مادرش به خاک سپرده شد.[۲۷]

افتخارات تیم ملی فوتبال آرژانتین
جام جهانی
قهرمانی (۳)۱۹۷۸۱۹۸۶۲۰۲۲
نایب‌قهرمانی (۴)۱۹۳۰۱۹۹۰۲۰۱۴۲۰۲۶
کوپا آمریکا (جام ملت‌های آمریکای جنوبی)
قهرمانی (۱۶)۱۹۲۱ • ۱۹۲۵ • ۱۹۲۷ • ۱۹۲۹ • ۱۹۳۷ • ۱۹۴۱ • ۱۹۴۵ • ۱۹۴۶ • ۱۹۴۷ • ۱۹۵۵ • ۱۹۵۷ • ۱۹۵۹ • ۱۹۹۱۱۹۹۳۲۰۲۱۲۰۲۴
نایب‌قهرمانی (۱۴)۱۹۱۶ • ۱۹۱۷ • ۱۹۲۰ • ۱۹۲۳ • ۱۹۲۴ • ۱۹۲۶ • ۱۹۳۵ • ۱۹۴۲ • ۱۹۵۹ • ۱۹۶۷ • ۲۰۰۴۲۰۰۷۲۰۱۵۲۰۱۶
مقام سوم (۵)۱۹۱۹ • ۱۹۵۶ • ۱۹۶۳ • ۱۹۸۹ • ۲۰۱۹
مقام چهارم (۲)۱۹۲۲ • ۱۹۸۷
جام کنفدراسیون‌ها
قهرمانی (۱)۱۹۹۲
نایب‌قهرمانی (۲)۱۹۹۵۲۰۰۵
قهرمانی پان‌امریکن
قهرمانی (۱)۱۹۶۰
نایب‌قهرمانی (۱)۱۹۵۶
جام قهرمانان کونمبول–یوفا
قهرمانی (۲)۱۹۹۳ • ۲۰۲۲
المپیک تابستانی
مدال طلا (۲)۲۰۰۴۲۰۰۸
مدال نقره (۲)۱۹۲۸ • ۱۹۹۶

لباس اول (میزبان) آرژانتین تشکیل شده است از پیراهن سفید با خطوط عمودی آبی، شورت سیاه و جوراب سفید / سیاه و سفید؛ همچنین لباس دوم (میهمان) این تیم معمولاً متشکل است از پیراهن آبی تیره، شورت سفید و جوراب آبی تیره.

لباس اول (میزبان)

۱۹۰۱–۱۹۱۰
۱۹۱۱–۱۹۷۴
۱۹۷۵
۱۹۷۸
۱۹۸۶
۱۹۹۰
۱۹۹۴
۱۹۹۸
۲۰۰۲
۲۰۰۶
۲۰۰۸
۲۰۱۰
۲۰۱۱

لباس دوم (میهمان)

۱۹۷۸
۱۹۹۴
۱۹۹۸
۲۰۰۲
۲۰۰۶
۲۰۰۸
۲۰۱۲
۲۰۱۱

کادر مربیان کنونی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
سمت نام
سرمربی لیونل اسکالونی
دستیار اول پابلو آیمار
دستیار دوم والتر ساموئل
دستیار سوم روبرتو آیالا
مربی بدنساز لوئیس مارتین
مربی دروازه‌بانان مارتین توکالی
پزشکان دانیل مارتینز، آلخاندرو رولان
درمانگران فیزیکی لوئیس گارسیا، روبن آراگواس

فهرست بازیکنان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

بازیکنان کنونی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

بازیکنان زیر برای جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ دعوت شدند.[۴۸] لئوناردو بالردی به دلیل مصدومیت ساق پا در ۶ ژوئن از تیم ملی کناره‌گیری کرد؛ مارکوس سنسی جایگزین او شد.[۴۹]

آمار بازی‌ها و گل‌ها تا تاریخ ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۶، پس از بازی مقابل اسپانیا، صحیح است.

ش. پست بازیکن ت‌ت (سن) بازی گل باشگاه
۱ 1دروازه‌بان خوان موسو ۶ مهٔ ۱۹۹۴ (۳۲ سال) ۴ ۰ Royal Spanish Football Federation اتلتیکو مادرید
۱۲ 1دروازه‌بان خرونیمو رولی ۲۰ مهٔ ۱۹۹۲ (۳۴ سال) ۸ ۰ French Football Federation مارسی
۲۳ 1دروازه‌بان امیلیانو مارتینس ۲ سپتامبر ۱۹۹۲ (۳۴ سال) ۶۷ ۰ The Football Association استون ویلا
۲ 2مدافع مارکوس سنسی ۱۰ مهٔ ۱۹۹۷ (۲۹ سال) ۵ ۰ The Football Association تاتنهام هاتسپر
۳ 2مدافع نیکولاس تاگلیافیکو ۳۱ اوت ۱۹۹۲ (۳۴ سال) ۸۳ ۱ French Football Federation لیون
۴ 2مدافع گونسالو مونتیل ۱ ژانویهٔ ۱۹۹۷ (۲۹ سال) ۴۵ ۲ Argentine Football Association ریور پلاته
۶ 2مدافع لیساندرو مارتینس ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۹۸ (۲۸ سال) ۳۵ ۲ The Football Association منچستر یونایتد
۸ 2مدافع بالنتین بارکو ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۴ (۲۲ سال) ۵ ۲ French Football Federation استراسبورگ
۱۳ 2مدافع کریستین رومرو ۲۷ آوریل ۱۹۹۸ (۲۸ سال) ۵۸ ۴ The Football Association تاتنهام هاتسپر
۲۵ 2مدافع فاکوندو مدینا ۲۸ مهٔ ۱۹۹۹ (۲۷ سال) ۱۴ ۰ French Football Federation مارسی
۲۶ 2مدافع ناهوئل مولینا ۶ آوریل ۱۹۹۸ (۲۸ سال) ۶۵ ۱ Royal Spanish Football Federation اتلتیکو مادرید
۵ 3هافبک لئاندرو پاردس ۲۹ ژوئن ۱۹۹۴ (۳۲ سال) ۸۴ ۵ Argentine Football Association بوکا جونیورز
۷ 3هافبک رودریگو د پل ۲۴ مهٔ ۱۹۹۴ (۳۲ سال) ۹۴ ۲ United States Soccer Federation اینتر میامی
۱۱ 3هافبک شووانی لو سلسو ۹ آوریل ۱۹۹۶ (۳۰ سال) ۶۸ ۵ Royal Spanish Football Federation رئال بتیس
۱۴ 3هافبک اکسکیل پالاسیوس ۵ اکتبر ۱۹۹۸ (۲۷ سال) ۴۱ ۰ German Football Association بایر لورکوزن
۱۶ 3هافبک تیاگو آلمادا ۲۶ آوریل ۲۰۰۱ (۲۵ سال) ۲۱ ۵ Royal Spanish Football Federation اتلتیکو مادرید
۱۸ 3هافبک نیکو پاز ۸ سپتامبر ۲۰۰۴ (۲۱ سال) ۱۱ ۱ Italian Football Federation کومو
۲۰ 3هافبک الکسیس مک آلیستر ۲۴ دسامبر ۱۹۹۸ (۲۷ سال) ۵۴ ۷ The Football Association لیورپول
۲۴ 3هافبک انزو فرناندس ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۰۱ (۲۵ سال) ۴۹ ۸ The Football Association چلسی
۹ 4مهاجم خولیان آلوارس ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۰۰ (۲۶ سال) ۵۹ ۱۵ Royal Spanish Football Federation اتلتیکو مادرید
۱۰ 4مهاجم لیونل مسی (کاپیتان) ۲۴ ژوئن ۱۹۸۷ (۳۹ سال) ۲۰۷ ۱۲۵ United States Soccer Federation اینتر میامی
۱۵ 4مهاجم نیکولاس گونسالس ۶ آوریل ۱۹۹۸ (۲۸ سال) ۵۸ ۶ Italian Football Federation یوونتوس
۱۷ 4مهاجم شولیانو سیمئونه ۱۸ دسامبر ۲۰۰۲ (۲۳ سال) ۱۶ ۲ Royal Spanish Football Federation اتلتیکو مادرید
۲۱ 4مهاجم خوسه مانوئل لوپس ۶ دسامبر ۲۰۰۰ (۲۵ سال) ۷ ۰ Brazilian Football Confederation پالمیراس
۲۲ 4مهاجم لائوتارو مارتینس ۲۲ اوت ۱۹۹۷ (۲۹ سال) ۸۴ ۴۰ Italian Football Federation اینتر

رکوردها و آمارها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

بیشترین تعداد بازی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
رتبه. نام سال‌های بازی تعداد بازی تعداد گل
۱ لیونل مسی ۲۰۰۵–۲۰۲۶ ۲۰۴ ۱۲۵
۲ خاویر ماسچرانو ۲۰۰۳–۲۰۱۸ ۱۴۷ ۳
۴ خاویر زانتی ۱۹۹۴–۲۰۱۱ ۱۴۳ ۴
۳ آنخل دی ماریا ۲۰۰۸–۲۰۲۴ ۱۴۵ ۳۱
۵ روبرتو آیالا ۱۹۹۴–۲۰۰۷ ۱۱۴ ۷
۶ دیه‌گو سیمئونه ۱۹۸۸–۲۰۰۲ ۱۰۴ ۹
۷ سرخیو آگوئرو ۲۰۰۶–۲۰۲۱ ۱۰۱ ۴۱
۸ اسکار روجری ۱۹۸۳–۱۹۹۴ ۹۷ ۷
۹ سرخیو رومرو ۲۰۰۹–۲۰۱۸ ۹۶ ۰
۱۰ دیگو مارادونا ۱۹۷۷–۱۹۹۴ ۹۱ ۳۴

بیشترین تعداد گل

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
رتبه. نام بازیکن سال‌های حضور تعداد گل تعداد بازی میانگین گل در هر بازی گل در بازی‌های رسمی
۱ لیونل مسی ۲۰۰۵–2026 ۱۲۵ ۲۰۴ ۰٫۵۶ ۵۲
۲ گابریل باتیستوتا ۱۹۹۱–۲۰۰۲ ۵۴ ۷۷ ۰٫۷ ۳۸
۳ سرخیو آگوئرو ۲۰۰۶–۲۰۲۱ ۴۱ ۱۰۱ ۰٫۴۳ ۲۰
۴ ارنان کرسپو ۱۹۹۵–۲۰۰۷ ۳۵ ۶۴ ۰٫۵۵ ۲۶
۵ دیگو مارادونا ۱۹۷۷–۱۹۹۴ ۳۴ ۹۱ ۰٫۳۷ ۱۵
۶ گونسالو ایگواین ۲۰۰۹–۲۰۱۸ ۳۱ ۷۵ ۰٫۴۱ ۲۳
۷ آنخل دی ماریا ۲۰۰۸–۲۰۲۴ ۳۱ ۱۴۵ ۰٫۲۱ ۱۶
۸ لوئیس آرتیمه ۱۹۶۱–۱۹۶۷ ۲۴ ۲۵ ۰٫۹۶ ?
۹ دانیل پاسارلا ۱۹۷۶–۱۹۸۶ ۲۳ ۷۰ ۰٫۳۳ ۶
۱۰ خوزه سن‌فیلیپو ۱۹۵۶–۱۹۶۲ ۲۱ ۲۹ ۰٫۷۶ ?
لئوپولدو لوکه ۱۹۷۵–۱۹۸۱ ۲۱ ۴۵ ۰٫۴۹ ۸

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. «رتبه‌بندی جهانی». فیفا. ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. "ARGENTINA-URUGUAY Matches 1902-2009" (in English). Retrieved 7 اوت 2012.
  3. "Looking back at Colombia's historic thrashing of Argentina in 1993". theScore (in English). Retrieved 1 July 2026.
  4. "Historial entre Argentina y Bolivia". Sitio Oficial de la Asociación del Fútbol Argentino (in Spanish). Archived from the original on 2 February 2022. Retrieved 2 February 2022.
  5. "Spain 6–1 Argentina: Isco scores hat-trick as hosts dismantle Argentina". Sky Sports (in English). Archived from the original on 2 February 2022. Retrieved 2 February 2022.
  6. «فدراسیون فوتبال آرژانتین». Asociación del Fútbol Argentino. دریافت‌شده در ۸ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. "Estadio Monumental Antonio Vespucio Liberti" (in English). eNotes.com. Retrieved 9 اوت 2012.
  8. «خبر رسمی: الخاندرو سابه یا سرمربی تیم ملی آرژانتین شد». GOAL.COM. ۸ مرداد ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۸ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. «قهرمان جام‌های جهانی ۱۹۷۸ و ۱۹۸۶ سرانجام به جام جهانی نوزدهم فوتبال راه یافت». سرخط به نقل از همشهری آنلاین. دریافت‌شده در ۸ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. «Argentina National Football Team Video». OV Guide. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۹ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. "Argentina on FIFA.com" (in English). FIFA. Archived from the original on 3 ژوئن 2007. Retrieved 9 اوت 2012.
  12. «Great Footballing Rivalries». دریافت‌شده در ۷ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. "Monumental humbling for Argentina" (in انگلیسی). FIFA. Archived from the original on 16 ژوئن 2009. Retrieved 10 اوت 2012.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
  14. «Diego Maradona». Football-Rumours.com. دریافت‌شده در ۹ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. "Association Information" (in English). Archived from the original on 3 ژوئن 2007. Retrieved 10 اوت 2012.
  16. «Seleccion Nacional: Los comienzos». دریافت‌شده در ۷ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. "نسخه آرشیو شده" (in English). FIFA.com. Archived from the original on 4 فوریه 2012. Retrieved 9 اوت 2012.
  18. "Argentina first for first time" (in English). FIFA. Archived from the original on 29 ژوئیه 2014. Retrieved 10 اوت 2012.
  19. «یازدهمین دوره جام جهانی - ۱۹۷۸ (آرژانتین)». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ اوت ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۷ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  20. «مروری بر جام‌های جهانی». بایگانی‌شده از اصلی در ۷ ژوئن ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۷ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  21. «مروری برجام‌های جهانی گذشته: جام جهانی ۱۹۷۸». GOAL.com. ۱۶ مه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  22. «جام‌جهانی ۱۹۸۶ و دست خدا». دریافت‌شده در ۸ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)[پیوند مرده]
  23. «بکهام و سیمئونه در انتظار نبرد ۷ ژوئن ساپورو». روزنامه جام جم. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ آوریل ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۸ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  24. «فوتبال – آرژانتین». Wordpress. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ اوت ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۹ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  25. «بکهام و سیمئونه در انتظار نبرد ۷ ژوئن ساپورو». روزنامه جام جم. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ آوریل ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۹ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  26. «دست خدا!». عصر ایران. دریافت‌شده در ۸ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  27. «Diego Maradona goal voted the FIFA World Cup™ Goal of the Century». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۸ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  28. «مروری برجام‌های جهانی گذشته: جام جهانی ۱۹۸۶». goal.com. دریافت‌شده در ۸ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  29. ¿Sorpresa? La Selección Argentina no jugará en el Monumental ante Venezuela por las Eliminatorias بایگانی‌شده در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine on TNT Sports, 4 March 2022
  30. La Selección Argentina volverá a jugar en River بایگانی‌شده در ۲۵ مارس ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine on AFA, 16 September 2021
  31. La Selección Argentina y Messi volverán a jugar en Santiago del Estero por las Eliminatorias بایگانی‌شده در ۸ دسامبر ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine 8 December 2021 on Diario El Comercial
  32. En marzo la Selección Argentina será local en Santiago del Estero por Eliminatorias بایگانی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine on TyC Sports, 28 October 2020
  33. En marzo la Selección Argentina será local en Santiago del Estero por Eliminatorias بایگانی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine on TyC Sports, 28 October 2020
  34. ¿Cómo le fue a la Selección Argentina en San Juan بایگانی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine by Cristian Dellocchio on Página/12. 16 November 2021
  35. El historial de la Selección argentina en La Bombonera بایگانی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine on Goal.com, 25 March 2022
  36. La alegría fue brasileña بایگانی‌شده در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine match report on ESPN, 5 September 2009
  37. Brasil conquista la casa de Messi بایگانی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine on Marca, 6 September 2009
  38. POLÉMICA POR LA SELECCIÓN بایگانی‌شده در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine by Hernán Cabrera at Impulso Negocios, 7 January 2022
  39. Argentine national team archives بایگانی‌شده در ۲۰ اوت ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine by Héctor Pelayes on RSSSF.com
  40. "Argentina Kit History". Football Kit Archive. Archived from the original on 25 December 2022. Retrieved 25 December 2022.
  41. "Getting to grips with the 'gol olímpico'". Off the ball. FIFA. 2 January 2015. Archived from the original on 13 August 2015. Retrieved 16 August 2017.
  42. Barnade, Oscar (October 2004). "El gol olímpico cumple 80". Clarín (in Spanish). Archived from the original on 15 January 2014. Retrieved 17 November 2009.
  43. Freddi, Cris (March 2003). "Gol olimpico". When Saturday Comes. Archived from the original on 24 November 2009. Retrieved 17 November 2009.
  44. Copa Premio Honor Argentino بایگانی‌شده در ۲۰ فوریه ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine on RSSSF
  45. «ARGENTINA-URUGUAY Matches 1902-2009». Héctor Darío Pelayes and RSSSF. ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۹ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  46. «Reasons for excluding or including full "A" internationals (1901-1910)». دریافت‌شده در ۷ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  47. «World Cup Records - Appearances». footballnetwork.org. بایگانی‌شده از اصلی در ۷ مارس ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۹ اوت ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  48. "#SelecciónMayor Nuestros 26 guerreros que defenderán el título mundial. ¡Vamos Argentina! 🩵🤍🩵". Argentine Football Association. 28 May 2026. Retrieved 28 May 2026 via X.
  49. "Argentina's Balerdi out of World Cup with calf injury". Reuters. 6 June 2026.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]