ناپلئون سوم
| ناپلئون سوم | |
|---|---|
 پرتره ناپلئون سوم، ۱۸۵۳ | |
| امپراتور فرانسویها | |
| سلطنت | ۲ دسامبر ۱۸۵۲ – ۴ سپتامبر ۱۸۷۰ |
| پیشین | خودش (به عنوان رئیسجمهور) ناپلئون دوم (۱۸۱۵، به عنوان امپراتور) |
| جانشین | آدولف تیر (به عنوان رئیسجمهور) |
| نخستین رئیسجمهور فرانسه(جمهوری دوم فرانسه) | |
| سلطنت | ۲۰ دسامبر ۱۸۴۸ – ۲ دسامبر ۱۸۵۲ |
| پیشین | لویی-اوژن کاوینیاک (به عنوان رئیس اجرایی) |
| جانشین | خودش (به عنوان امپراتور) |
| رئیس خاندان بناپارت | |
| سلطنت | ۲۵ ژوئیه ۱۸۴۶ – ۹ ژانویه ۱۸۷۳ |
| پیشین | لوئی بناپارت |
| جانشین | لوئی-ناپلئون، شاهزاده امپراتوری |
| زاده | شارل-لوئی ناپلئون بناپارت ۱۵ اوت ۱۷۶۹ پاریس، فرانسه |
| درگذشته | ۵ مهٔ ۱۸۲۱ (۵۱ سال) چیزلهرست، کنت، انگلستان |
| آرامگاه | ۱۵ دسامبر ۱۸۴۰ مدفون در همپشر |
| همسران | اوژنی دو مونتیژو |
| فرزند(ان) | لوئی-ناپلئون، شاهزاده امپراتوری |
| خاندان | بُناپارت |
| پدر | لوئی بناپارت |
| مادر | اورتانس دو بوآرنه |
| امضاء |  |
شارل لوئی ناپلئون بناپارت (۲۰ آوریل ۱۸۰۸ — ۹ ژانویه ۱۸۷۳) از ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۲ رئیسجمهور فرانسه بود و سپس از ۱۸۵۲ تا ۱۸۷۰ تحت عنوان ناپلئون سوم (به فرانسوی: Napoleon III) امپراتور این کشور شد. حکومت او آخرین حکومت سلطنتی تاریخ فرانسه بود و پس از برکناریاش در سال ۱۸۷۰ میلادی، جمهوری سوم فرانسه تشکیل شد.
لوئی ناپلئون فرزند لوئی بناپارت و اورتانس دو بوآرنه بود. لویی بناپارت برادر ناپلئون بناپارت بود و هورتنس بوآرنه فرزند ژوزفین بوآرنه از ازدواج نخست او بود. به این ترتیب ژوزفین که همسر ناپلئون بناپارت بود، مادربزرگ مادری لوئی ناپلئون بود.
زندگی
[ویرایش | اشتراکگذاری]به قدرت رسیدن
[ویرایش | اشتراکگذاری]به دنبال سقوط لوئی فیلیپ در جریان انقلاب ۱۸۴۸ فرانسه، جمهوری دوم فرانسه برپا شد. در انتخابات ریاست جمهوری که در ۱۰ دسامبر ۱۸۴۸ برگزار گشت لوئی ناپلئون با حدود ۵٫۵ میلیون رأی برابر با ۷۴٫۲ درصد آرا پیروز شد.[۱]
تفرقه در بین جمهوریخواهان موجب افزایش قدرت رئیسجمهور شد تا اینکه لوئی ناپلئون در ۲ دسامبر ۱۸۵۱ مجلس را منحل کرد و از ۲ دسامبر ۱۸۵۲ خود را ناپلئون سوم، امپراتور فرانسه نامید.[۲]
دوران اقتدار
[ویرایش | اشتراکگذاری]پس از جنگ کریمه در سال ۱۸۵۵ و همچنین جنگ فرانسه و اتریش در ۱۸۵۸، شکوه و اعتبار سیاسی ناپلئون سوم به عنوان حامی ملتهای ضعیف مسیحی در بالکان به اوج خود رسید و به دوستی بریتانیا نیز پشتگرم بود. اما از همین زمان به علت برنامههای جاه طلبانه مقدمات ضعف و سقوطش آماده شد.
در فاصله ۱۸۵۷ تا ۱۸۶۰ ناپلئون سوم به همراه بریتانیا به مداخله در چین پرداخت (جنگ دوم تریاک) و نه تنها قرادادهای یکطرفهای با چین امضا کرد که قیومیت فرانسه بر هندوچین را نیز به این کشور تحمیل کرد.
دوران افول
[ویرایش | اشتراکگذاری]اشتباه بزرگ لوئی ناپلئون مداخله نظامی در مکزیک بین سالهای ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۷ بود؛ چراکه نه فرانسه توان اقتصادی دخالت در امور آمریکای لاتین را داشت و نه بریتانیا به فرانسه اجازه میداد که وارد حوزه اقتصادیاش شود. بریتانیا که از جاهطلبی لوئی ناپلئون نگران بود پروس (به صدراعظمی بیسمارک که در جنگ ۱۸۶۶ با اتریش بر شاهزادهنشینهای آلمانی تسلط یافته بود) را تشویق کرد که به فرانسه حمله کند.
سقوط
[ویرایش | اشتراکگذاری]پس از انتخابات ۲ ژانویه ۱۸۷۰ جمهوریخواهان خواستار برافتادن پادشاهی شدند. اینان بر این باور بودند که آزادی و فرمان در یکجا با هم نمیگنجند. کشته شدن یک روزنامهنگار به نام ویکتور نوا به دست پیر بناپارت، عضوی از خانواده پادشاهی دستاویز خوبی را به دست انقلابیها داد؛ ولی امپراتور باز توانست در همهپرسی ۸ مه ۱۸۷۰ به سود پادشاهی رای بیاورد.
این پیروزی که میتوانست پایههای امپراتوری را استوارتر سازد، واژگونیش را آسان ساخت. شورشیانی در اسپانیا ملکه این کشور را از سلطنت خلع کردند و خواستار پادشاهی لئوپولد آلمانی شدند. لوئی ناپلئون که از اتحاد پروس و اسپانیا میترسید از پادشاه پروس ویلهلم اول درخواست کرد که از پادشاهی لئوپولد حمایت نکند. ویلهلم که در تعطیلات در امس بود پیامی به بیسمارک فرستاد که به تلگراف امس مشهور است. بیسمارک با تحریف پیام ویلهلم و بیان آن در جراید، کاری کرد که خودداری پادشاه پروس از پاسخ به ناپلئون سوم، به گونهای که در مطبوعات اروپا بازتاب یافت برای فرانسه توهینآمیز تلقی شود. در نتیجه فرانسه در ژوئیه ۱۸۷۰ روابط خود را با پروس قطع کرد و به این کشور اعلان جنگ داد.
امپراتور در راه جنگ با پروس بود که دید یارانش از او سرپیچی کرده و سپاه را خلع سلاح نمودهاند و این پایان کار امپراتوری دوم فرانسه بود. در اول سپتامبر ۱۸۷۰، ناپلئون سوم که در منطقه سدان در شمال فرانسه محاصره شده بود بدون قیدوبند تسلیم و خواستار آتشبس شد.
با اسارت و تبعید لوئی ناپلئون امپراتوری دوم برچیده و در پاریس جمهوری سوم فرانسه تشکیل گشت. لوئی ناپلئون در ۱۸۷۳ در کنت انگلستان درگذشت.
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراکگذاری]منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]پانویس
[ویرایش | اشتراکگذاری]کتابشناسی
[ویرایش | اشتراکگذاری]- کاووس سید امامی پژوهش در علوم سیاسی شابک ۵-۴۱-۷۷۴۶-۹۶۴
- نقیبزاده، احمد (۱۳۸۸). تاریخ دیپلماسی و روابط بینالملل. تهران: نشر قومس.
- Milza, Pierre (2006). Napoléon III. Paris: Tempus. ISBN 978-2-2620-2607-3.
پانویس
[ویرایش | اشتراکگذاری]
| جمهوری اول (۱۷۹۲-۱۸۰۴) | · · · |  |
|---|---|---|
| جمهوری دوم (۱۸۴۸-۱۸۵۲) | ||
| جمهوری سوم (۱۸۷۰-۱۹۴۰) | ||
| جمهوری چهارم ۱۹۴۶-۱۹۵۸ | ||
| جمهوری پنجم (تاکنون-۱۹۵۹) | شارل دوگل • ژرژ پمپیدو • والری ژیسکار دستن • فرانسوا میتران • ژاک شیراک • نیکولا سارکوزی • فرانسوا اولاند • امانوئل مکرون (منتخب) | |
فرمانروایان فرانسه | ||
|---|---|---|
| فرانک خاوری (۸۴۳–۹۱۸) |
|  |
| کارولنژی (۹۶۲–۱۸۰۶) | ||
| کاپت (۱۳۲۸–۹۸۷) |
| |
| دودمان والوآ (–۱۳۲۸) | ||
| دودمان والوآ-اورلئان (۱۵۱۵–۱۴۹۸) |
| |
| دودمان والوآ-آنگولم- (۱۵۸۹–۱۵۱۵) |
| |
| دودمان بوربون (۱۷۹۲–۱۵۸۹) |
| |
| دودمان بناپارت (۱۸۱۴–۱۸۰۴) |
| |
| دودمان بوربون (۱۸۱۵–۱۸۱۴) |
| |
| دودمان بناپارت (۱۸۱۵) |
| |
| دودمان بوربون (–۱۸۱۵) |
| |
| خاندان اورلئان (۱۸۴۸–۱۸۳۰) |
| |
| دودمان بناپارت (۱۸۷۰–۱۸۵۲) |
| |
| ایالتها | |
|---|---|
| اتحادها | |
| وقایع |
|
| افراد |
|
| مرتبط | |
- اسیران جنگی سده ۱۹ (میلادی) اهل فرانسه
- افراد انقلابهای ۱۸۴۸ اهل فرانسه
- افراد جنگ فرانسه و پروس اهل فرانسه
- افراد جنگ کریمه اهل فرانسه
- افراد فرانسوی مرتبط با انقلابهای ۱۸۴۸ (میلادی)
- امپراتورهای فرانسه
- اهالی پاریس
- پادشاهان پیرو کلیسای کاتولیک روم
- پادشاهان خلعشده از حکومت
- پادشاهان فرانسه
- پادشاهان زندانی و بازداشتشده در جنگ
- جنگ فرانسه و مکزیک
- حکمرانان اروپا در سده ۱۹ (میلادی)
- خاکسپاریهای مجدد سلطنتی
- خاندان بناپارت
- درگذشتگان ۱۸۷۳ (میلادی)
- درگذشتگان به علت عفونت در انگلستان
- درگذشتگان به علت گندخونی
- دریافتکنندگان صلیب بزرگ لژیون دونور
- دریافتکنندگان نشان آنای مقدس (سنت آنا)
- دریافتکنندگان نشان سنت اندرو
- رئیسجمهورهای فرانسه
- رئیسجمهورهای ملی سده ۱۹ (میلادی)
- رهبران به قدرت رسیده از طریق کودتا
- زادگان ۱۸۰۸ (میلادی)
- سیاستمداران اهل کرس
- شاهان فرانسوی در سده ۱۹ (میلادی)
- شوالیههای پشم زرین اسپانیا
- شوالیههای پشم زرین
- شوالیههای نشان بند جوراب
- فرانسویهای عضو کلیسای کاتولیک روم
- ناپلئون بناپارت
- ناپلئون سوم
- نجاتیافتگان از ترور
