گویش سدهی
| سدهی | |
|---|---|
| زبان بومی در | ایران |
| کدهای زبان | |
| ایزو ۳–۶۳۹ | – |
| گلاتولوگ | sede1245[۱] |
سِدِهی یا ورنوسفادرانی[۲] یک گویش ایرانی مرکزی است که بهطور عمده در خمینیشهر که در گذشته «سده» نامیده میشد، رایج است.[۳] این گویش بیشتر در محله ورنوسفادران این شهر رایج است و گویشوران به آن «ولاتی» (ولایتی) میگویند. البته ولاتی، اصطلاحی عام است که به دیگر گویشهای مرکزی استان اصفهان، مثل گزی و خورزوقی نیز اطلاق میشود. در دو محلهٔ بزرگ دیگر در خمینیشهر به نامهای «خوزان» و «فروشان» لهجهای از فارسی رایج است و گویش ولاتی کاربرد ندارد.[۳]
این گویش در حال فراموشی است ولی با این حال به همت اهالی ورنوسفادران اقداماتی از جمله برگزاری کلاسهای آموزشی و گردهم آییها و شعر خوانیها به زبان ولاتی این زبان همچنان زنده مانده است.[۴]
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "سدهی". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
- ↑ «Sedehi». Endangered languages project.
- 1 2 «سدهی». دایرةالمعارف بزرگ اسلامی.
- ↑ ایسنا: زبان وِلاتی، گویشی در حال فراموشی. ۲۰۱۸. بازدید: ۴ اردیبهشت ۱۳۹۹.
