Batalla de Midway

	Instancia de batalla naval
	Parte de Guerra do Pacífico
	Causa Operation Mikado (en)

Batalla de Midway
	Guerra do Pacífico
	Instancia de batalla naval
	Parte de Guerra do Pacífico
	Causa Operation Mikado (en)
	Resultado Vitoria decisiva estadounidense
Datas
	Data de comezo 4 de xuño de 1942
	Data de remate 7 de xuño de 1942
Implicados
	Participantes Estados Unidos; Imperio do Xapón
Estados Unidos	Imperio do Xapón
Chester W. Nimitz; Frank Jack Fletcher; Raymond Spruance; Marc A. Mitscher; Thomas C. Kinkaid	Isoroku Yamamoto; Nobutake Kondō; Chūichi Nagumo; Tamon Yamaguchi †; Ryusaku Yanagimoto †
3 portaavións; 7 cruceiros pesados; 1 cruceiro lixeiro; 15 destrutores; 233 avións en portaaións; 127 avións en terra; 16 submarinos	4 portaavións 2 acoirazados; 2 cruceiros pesados; 1 cruceiros lixeiros; 12 destrutores; 248 avións en portaavións; 16 hidroavións
Localización
	Localización Atol de Midway
	País Estados Unidos
	Coordenadas 30°N 178°O / 30, -178
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/0gc4b
Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte The Operations Room (en) ; NavWeaps (en)
	Wikidata G:Commons C:Commons

A batalla de Midway foi a batalla naval máis importante da campaña do Pacífico da segunda guerra mundial. Entre o 4 e o 7 de xuño de 1942, só seis meses despois do ataque xaponés a Pearl Harbor, e un mes despois da batalla do mar do Coral, a Armada dos Estados Unidos derrotou decisivamente á Armada Imperial Xaponesa nun ataque contra o atol de Midway, inflixindo danos irreparables á frota xaponesa. O historiador militar John Keegan chamouna "o golpe máis espectacular e decisivo da historia da guerra naval".^[1]^[2]

A operación xaponesa, ao igual que o anterior ataque a Pearl Harbor, buscaba eliminar os Estados Unidos como unha potencia estratéxica no Pacífico, dándolle así vía libre ao Xapón para crear a súa Esfera de Coprosperidad da Gran Asia Oriental. Os xaponeses agardaban que outra desmoralizante derrota forzase aos Estados Unidos a capitular na Guerra do Pacífico e asegurar así o dominio xaponés no océano.

O plan xaponés era atraer aos portaavións estadounidenses a unha trampa. A súa intención tamén era a de ocupar Midway como parte dun plan maior de estender o seu perímetro defensivo en resposta á incursión Doolittle. Esta operación tamén foi considerada preparatoria para posteriores ataques contra Fiji e Samoa.

O plan viuse entorpecido por erros xaponeses ao supoñer a reacción estadounidense e pola pobre disposición inicial. Hai que destacar tamén que os criptoanalistas estadounidense foron capaces de determinar a data e o lugar do ataque, permitindo á mariña estadounidense estar en garda e preparar unha emboscada. Catro portaavións (Akagi, Kaga, Soryu e Hiryu) e un cruceiro pesado xaponés foron afundidos pola actuación dun portaavións e un destrutor estadounidenses. Despois de Midway, e do desgaste esgotador da campaña nas illas Salomón, os programas de construción naval e adestramento de pilotos non puideron manter o ritmo suficiente para substituír as perdas, mentres que os Estados Unidos aumentaron a súa produción de barcos e aceleraron o adestramento de pilotos.

Notas

↑ Keegan, John (2005). The Second World War. New York: Penguin Books. ISBN 978-0-14-303573-2.
↑ Symonds, Craig L. (2018). World War II at sea: a global history. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-024367-8.

Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.
Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.

[1] Keegan, John (2005). The Second World War. New York: Penguin Books. ISBN 978-0-14-303573-2.

[2] Symonds, Craig L. (2018). World War II at sea: a global history. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-024367-8.

[1]

[2]