Donkervoort

Donkervoort
Instancia de fabricante de automóbiles
Características  Forma xurídica Besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid  Industria industria do automóbil
Implicados  Fundador/a Joop Donkervoort
Datas  Fundación / creación 1978
Localización  Sede Lelystad  País Países Baixos
Fontes e ligazóns VIAF 313533561 Freebase /m/02bvq6  Páxina WEB donkervoort.com
Wikidata C:Commons

Donkervoort Automobielen BV é un fabricante holandés de automóbiles deportivos ultralixeiros e construídos a man con sede en Lelystad, Países Baixos. A marca de automóbiles foi fundada en 1978 por Joop Donkervoort. A empresa é coñecida polos seus coches deportivos de alto rendemento pois, debido aos seus deseños ultralixeiros, algúns modelos alcanzan o 0-100 km/h en 2,5 segundos e chega a 200 en 7,5 segundos.

Historia

A historia da empresa remóntase a 1978, cando Joop Donkervoort era, fundamentalmente, un importador de pezas de automóbiles. Porén, cando descubriu que necesitaba facer modificacións significativas para legalizar a circulación de coches ensamblados na rúa, comezou a construír os primeiros coches e o seu primeiro coche deportivo baseouse no Lotus Seven, marcando o comezo da exitosa empresa de coches deportivos de alto rendemento que leva o seu nome. En 1983, Donkervoort trasladou a súa sede de Tienhoven a unhas instalacións de produción máis grandes en Loosdrecht, seguido doutro traslado no ano 2000 á súa sede e fábrica actuais en Lelystad.

Desde a súa fundación, a empresa produciu unha variedade de vehículos: Donkervoort S7 (1978 a 1984), Donkervoort S8 (1984 a 1994), Donkervoort D10 (1988), que se produciu para o décimo aniversario de Donkervoort, e Donkervoort D8 (1993-2002), que é o modelo máis exitoso da empresa e que fora redeseñado polo fundador Joop Donkervoort. Desde 2022, a empresa deixou de producir o D8 e presentou un novo modelo, o F22, do que só se fabricaron 75 unidades a un prezo de 257.000 dólares, máis outros 100.000 de escoller algunhas opcións. No 2023, presentou o o F22 Bare Naked e, no 2024, o P24 RS.

Donkervoort usa materiais como o plástico reforzado con fibra de carbono (CFRP) e outros materiais compostos modernos para os seus coches ultralixeiros.

Mentres que os primeiros modelos da serie S en 1978 estaban impulsados ​​por motores Ford, desde 1998 os modelos da serie D están impulsados ​​exclusivamente por motores Audi tras a sinatura dun acordo comercial.

En 2021, Joop Donkervoort deixou a súa empresa, cedendo a propiedade ao seu fillo, Denis.

En xullo de 2022, Donkervoort anunciou a súa entrada no mercado norteamericano, estando dispoñible como marca de automóbiles nos Estados Unidos, e que está a expandir as súas localizacións e servizos en todo o mundo.

Filosofía

A filosofía da marca é "sen concesións", é dicir, a deportividade e o pracer do automóbil levado ao extremo, sen concesións. A diferenza dos coches modernos, os vehículos Donkervoort non empregan sistemas de freos antibloqueo (ABS) nin programas electrónicos de estabilidade (ESP). Só se ofrecen como opcións o control de tracción axustable, a función de conmutación a toda potencia e o control de lanzamento.

Os lemas de Donkervoort son "sen concesións" e "máis que unha empresa de coches deportivos". O primeiro lema significa que a empresa fabrica os seus vehículos a man sen investimento estranxeiro adicional e o segundo lema significa que non é só unha empresa de coches deportivos, senón que a empresa pode construír os coches como os condutores queiran que sexan.

Modelos

Automóbil	Imaxe	Período	Motor	Potencia
S7		1978–1984	Motor Ford OHV 1.6 L OHV	66 kW
S8		1980–1984	Motor Ford OHC 2.0 L	76 kW
S8A		1985–1993	Motor Ford OHC 2.0 L	86 kW
S8AT		1986–1994	Motor Ford OHC Turboalimentado 2.0 L Motor Garrett T3 Turboalimentado con intercooler	125 kW
			Motor Ford OHC Turboalimentado 2.2 L Garrett T3 Turboalimentado con intercooler	140 kW
D10		1988–1989	Motor Ford OHC Turboalimentado 2.2 L (2.160 cc) (Garrett T3)	140 kW
D8 Zetec		1993–1998	Motor Zetec 1.8 L 16V	103 kW
			Motor Zetec 2.0 L 16V	118 kW
D8 Cosworth		1994–1998	Motor Cosworth YB Turboalimentado 2.0 L DOHC	160 a 210 kW
D8 Audi (AGU)		1999–2002	Motor Audi Turboalimentado 1.8 L 20vT	110 a 180 kW
D8 Audi (E-gas)		2003–2012	Motor Audi Turboalimentado 1.8 L 20vT	110 a 200 kW
D8 270 RS		2005–2007	Motor Audi Turboalimentado 1.8 L 20vT, condución por cable	199 kW
D8 270		2008–2012	Motor Audi Turboalimentado 1.8 L 20vT, condución por cable	199 kW
D8 GT		2007–2012	Motor Audi Turboalimentado 1.8 L 20vT, condución por cable	199 kW
D8 GTO		2013–2022	Motor Audi Turboalimentado 2.5 L TFSI 5-cilindros	250 to 280 kW
D8 GTO RS		2016–2022	Motor Audi Turboalimentado 2.5 L TFSI 5-cilindros	386 kW
D8 GTO 40		2018	Motor Audi Turboalimentado 2.5 L TFSI 5-cilindros	283 kW
D8 GTO JD-70		2019	Motor Audi Turboalimentado TFSI 5-cilindros	305 kW
D8 GTO JD-70 R		2020	Motor Audi Turboalimentado TFSI 5-cilindros	310 kW
D8 GTO Individual Series		2021–presente	Motor Audi Turboalimentado TFSI 5-cilindros	325 kW
F22		2022–presente	Motor Audi Turboalimentado TFSI 5-cilindros	367 kW
F22 Bare Naked		2023-presente	Motor Audi Turboalimentado 2,5 l R5 5-cilindros
P24 RS		2024-presente

Modelos anteriores

Donkervoort S7/S8

Artigo principal: Donkervoort S8.

Donkervoort S7

Foi o primeiro Donkervoort, o S7, presentouse en 1978. Trátase dun deportivo ultralixeiro fabricado en Tienhoven entre 1978 e 1982. Foi substituído polo Donkervoort S8 a finais de 1983. Estes coches tiñan un motor Ford Crossflow OHV de 1,6 litros con 90 CV (66 kW) e unha transmisión manual de catro velocidades ou un motor Ford OHC de 2,0 litros con 110 CV (82 kW). Mecanicamente, o coche utilizaba un eixo dianteiro Triumph e un eixo traseiro Escort. A velocidade máxima era de 170 km/h (106 mph).

Donkervoort S8/S8A

Introducidos a finais de 1983, o S8 e posteriormente o S8A foron os primeiros Donkervoort destacados, sendo o "Eight" unha mellora con respecto ao Lotus Seven. Coas mesmas dimensións que o Donkervoort Super Seven, estes coches utilizaban orixinalmente un motor de catro cilindros en liña de dous litros de Ford Europa. En 1985, o S8, mellorouse cunha caixa de cambios de cinco velocidades, un eixo dianteiro Donkervoort e un eixo traseiro do Ford Capri. O S8A tamén se introduciu ese ano cunha vía dianteira máis ancha e unha suspensión traseira independente, que se distinguía por un estilo renovado e unha nova fabricación con adhesivos. A produción do S8 rematou en 1989 e o S8A deixou de producirse en 1993.

Donkervoort S8AT

En resposta á necesidade de máis potencia, introduciuse unha versión turboalimentada do S8A en 1986; este coche era identificable pola profusión de varias saídas de aire e aberturas para arrefriar o motor. A potencia de saída aumentou a 170 CV (130 kW). O S8AT mellorouse en 1988, recibindo o chasis e un motor máis grande do D10 ata que se deixou de fabricar en 1994.

Donkervoort D8

Artigo principal: Donkervoort D8.

Donkervoort D8 Zetec (1993-1998)

A partir de 1993, construíuse o novo D8, marcando o cambio continuo de ser simplemente unha copia do Super Seven. Os primeiros D8 foron os últimos Donkervoort en recibir motores Ford; versións de 1,8 e 2,0 litros da familia Zetec. Donkervoort ofreceu unha versión "Sport" que cambiou a garda-lamas dianteiros de estilo motociclista e reduciu o peso mediante o uso de pezas de carrocería de fibra de carbono.

Donkervoort D8 Cosworth (1995-1998)

O D8 tamén foi equipado co motor Cosworth YB turboalimentado de 2,0 litros a partir de 1995.

Donkervoort D8 Audi (1999–2008)

Durante 1999, Donkervoort cambiou de Ford ao motor R4 turboalimentado de 1,8 litros e 20 válvulas de Audi, dispoñible nunha variedade de potencias que van dende os 150 ata os 245 CV (110 ata os 180 kW).[23]

Donkervoort D8 Audi (E-gas) Wide Track (2003–2012)

Desde 2003, o Donkervoort está equipado co motor turboalimentado Audi 1.8T 20V E-gas (acelerador electrónico). No D8, o motor está dispoñible con 150 CV, 180 CV, 210 CV e 270 CV. Grazas ao seu peso total de 630 kg, isto resulta nun tempo de aceleración de 0 a 100 km/h entre 3,8 e 5,2 segundos dependendo do tipo. Os modelos de pista ancha pódense distinguir dos modelos anteriores con motor Audi pola disposición das luces dianteiras.

Donkervoort D8 270 (2008–2012)

O Donkervoort D8 270 está dispoñible desde o verán de 2008. Esta versión da serie D8 converteuse na sucesora do D8 270 RS, a edición limitada que se presentou en 2005 e que estaba restrinxida a 25 unidades numeradas. O D8 270 ten un morro e unha grella rediseñados que fan referencia directamente ao D8 GT e acelera de 0 a 100 km/h en 3,6 segundos.

Este coche foi o sétimo coche de produción máis rápido no famoso Nordschleife de Nürburgring en 2011, con 7 m 14,9 s.

Donkervoort D8 GT (2007–2012)

O Donkervoort D8 GT, presentado en 2007, é o primeiro Donkervoort pechado. En comparación coa versión aberta do D8, o D8 GT ten unha suspensión dianteira e traseira completamente novas, un ancho de vía maior en 8 centímetros, freos máis grandes para unha maior potencia de freada e rodas de aluminio de 17 polgadas. Cun peso total de 650 kg, o D8GT é o GT máis lixeiro do mundo. Isto débese en gran parte ao amplo uso de fibra de carbono: todo o teito, toda a parte traseira e as portas e gardalamas do coche están feitos deste material.

Donkervoort D8 GTO

Donkervoort D8 GTO (2013–2022)

O Donkervoort D8 GTO é unha creación completamente nova. O motor, un motor Audi turboalimentado de 5 cilindros e 2,5 L TFSI, ten unha potencia de 250-280 kW (340-380 CV/335-375 CV) e 450 Nm de par a 1600 rpm, e o coche enteiro pesa menos de 700 kg. Este baixo peso débese a materiais compostos como a carrozaría de fibra de carbono do D8 GTO. Cunha relación potencia-peso de só 1,8 kg/CV, o coche acelera de 0 a 100 km/h en 2,8 s e de 0 a 200 km/h en só 8,6 s.

Os primeiros GTO producíronse nunha serie limitada de 25 Premium D8 GTO en 2013. A produción do D8 GTO normal, dispoñible en versión Touring ou Performance, comezou en 2014.

Donkervoort D8 GTO RS (2016–2022)

Donkervoort presentou o D8 GTO RS en outubro de 2016 como sucesor do seu D8 270 RS. Donkervoort afirma que reduciron o coeficiente de resistencia do D8 GTO nun 20 por cento. O GTO RS ofrece un novo sistema de suspensión como opción adicional e tamén unha configuración de transmisión automática de dobre embrague. Non é legal para circular na rúa.

Donkervoort D8 GTO Serie Individual (2021)

En xullo de 2021, Donkervoort anunciou no seu sitio web que lanzaban un vehículo máis novo e o seu lema era "Calquera empresa pode vender os seus coches. Só Donkervoort pode crear o teu coche: a elección é túa". O modelo da serie D8 GTO Individual lanzouse o 9 de setembro de 2021 e foi o primeiro modelo Donkervoort dispoñible en cor púrpura.

Modelos actuales

Donkervoort F22 (2022)

Donkervoort anunciou en outubro de 2022, no seu sitio web, que puxera fin á produción da serie D8 e que planeaba producir un novo modelo, o Donkervoort F22. Pesaba menos de 800 kg e tiña características semellantes aos modelos anteriores. Posteriormente, nun comunicado de prensa en novembro do mesmo ano, proporcionaron máis detalles anunciando o lanzamento do F22 para o 10 de decembro de 2022. Donkervoort afirmou que o F22 era máis rápido, máis grande, máis ríxido e máis eficiente que o D8 GTO. Os informes iniciais, que afirmaban que o F22 pesaría menos de 1.000 kg e anunciaban con audacia que "valería a pena o peso", provocaron especulacións de que o F22 sería considerablemente máis pesado que o D8 GTO Donkervoort aclarou máis tarde que o peso obxectivo era "considerablemente inferior a" 800 kg.

Como se anunciou en decembro de 2022, o F22 era un modelo de produción limitada con só 75 exemplares producidos dos que 50 xa estaban comprometidos. O vehículo medía 4,039 m de longo e o chasis usaba tubos de aceiro e a tecnoloxía de sándwich de fibra de carbono "Ex-Core" da compañía, o que elevaba o peso total do vehículo a 750 kg. A transmisión usaba un motor de cinco cilindros de Audi que desenvolvía 492 CV (367 kW) / 640 N⋅m (470 lbf⋅ft) e impulsaba as rodas traseiras a través dunha transmisión manual de cinco velocidades. Donkervoort promove que mellorou a "practicidade, a comodidade e a facilidade de uso", destacando o maleteiro de 298 L do coche.

O denominación debíase ao nome de Filippa, filla do director xeral Denis Donkervoort, nada en 2022.

Donkervoort P24 RS (2024)

En 2024 presentou o P24 RS, co novo motor PTC (Power To Chose; en galego; Poder para Elixir) de 6 cilindros e 3,5 litros de capacidade cun par de 800Nm a 4.500 rpm cun máximo de 7.000, e que leva un software de xestión que permite escoller a potencia de 400, 500 ou 600 CV (441 kW). Donkervoort xunto coa compañía de pneumáticos Nankang desenvolveron unha rodas personalizadas que xeran 2,3G de aceleración lateral. O seu peso son 780 kg.

Edicións limitadas e prototipos

Donkervoort D10 (1988)

Esta versión elegante e minimalista construíuse nunha serie moi limitada de dez para celebrar o décimo aniversario de Donkervoort en 1988. Os coches carecían de roda de reposto e de parabrisas, pero beneficiábanse dunha versión ampliada (2.160 cc) do motor Ford cun turbocompresor Garrett T3 máis grande, que producía 140 kW. O último coche só se construíu en 1994, e algúns dos exemplares posteriores recibiron motores Cosworth con ata 300 kW.

Donkervoort D20 (1998)

Concibido como o especial do 20 aniversario, o D20 foi desenvolvido en conxunto con Audi baixo o patrocinio do CEO Dr. Franz-Josef Paefgen. Ata o D20, todos os Donkervoort tiñan o motor e a caixa de cambios na parte dianteira, pero o D20 tiña o motor na parte dianteira e a caixa de cambios na parte traseira como unha transaxe. O D20 foi o primeiro Donkervoort cun motor V6, que en realidade estaba pensado para coches Audi máis grandes e cómodos. O motor foi modificado para producir 289 CV. O D20 construíuse como prototipo, pero nunca entrou en produción xa que non podía cumprir as normas de emisións co motor máis grande.

Donkervoort J25 (2003)

Concibido como o especial do 25 aniversario, o J25 utilizaba o morro e as portas do D20 cun estilo modernizado e foi o primeiro Donkervoort en desenvolver 270 CV. Construíuse un prototipo, pero nunca entrou en produción regular.

D8 RS usado para establecer o récord de Nordschleife.

Donkervoort D8 270 RS (2005)

O D8 270 RS construíuse nunha edición limitada de 25 exemplares para celebrar o prototipo RS que se usou para establecer o récord de volta de coche de produción no Nürburgring Nordschleife.

Donkervoort D8 GTO Premium (2013)

Os Premium D8 GTO foron os primeiros GTO que se produciron. Despois dun evento de presentación anticipada do D8 GTO en decembro de 2012, os clientes existentes puideron obter un destes GTO "con opción completa". Os Premium D8 GTO construíronse como unha serie limitada de 25 coches e tiñan un pouco máis de potencia (máis de 380 CV) que, por exemplo, o D8 GTO Performance.

Donkervoort D8 GTO Bilster Berg Edition (2014–2015)

En setembro de 2014, o Donkervoort D8 GTO bateu o récord de volta no circuíto alemán Bilster Berg Drive Resort. A versión Performance de 380 CV estableceu o novo récord para os coches de produción legais para a rúa con 1 minuto 46,12 segundos. Para celebrar este fito, xunto coa apertura dunha filial de Donkervoort nese mesmo lugar ese ano, Donkervoort presentou a Bilster Berg Edition, que se baseaba no coche de probas que bateu récords e se construíu nunha serie limitada de só 14 coches, unha cifra que representou o exitoso ano 2014. Os desenvolvementos técnicos incluíron o desenvolvemento e a posta a punto nas áreas de chasis e manexo en estrada. Ademais, esta edición é facilmente recoñecible pola súa sección frontal escura, feita completamente de fibra de carbono.

Donkervoort D8 GTO-40

Donkervoort D8 GTO-40,

Para o 40 aniversario da empresa, o GTO-40 lanzouse como unha edición limitada de 40 unidades. O peso reduciuse en 22 kg en comparación co GTO convencional mediante o uso de paneis sándwich de fibra de carbono (coa marca e patentes de Donkervoort como EX-CORE) e un chasis tubular de aceiro optimizado.

Donkervoort D8 GTO JD-70 (2019)

Para o 70 aniversario do fundador, Joop Donkervoort, produciuse unha edición especial chamada Donkervoort D8 GTO JD-70, utilizando de novo a tecnoloxía EX-CORE de Donkervoort. En total, producíronse 70 unidades, incluíndo a Bare Naked Carbon Edition e as subvariantes do JD70 R. A edición Bare Naked Carbon destacou o uso extensivo de paneis de carrozaría de fibra de carbono ao cambiar o acabado pintado por unha capa transparente, e ofrecíase en catro niveis correspondentes ao grao de redución da pintura, que ían desde "Carbono exposto" (capas transparentes mate ou brillantes sobre os paneis laterais, as ás do compartimento do motor, a toma de aire do capó, as tomas de aire triangulares da cuberta e o interior) ata "Carbono coloreado totalmente exposto" (acabado de capa transparente tintado sobre todas as pezas de fibra de carbono). O JD70 R é unha edición afinada para a pista con melloras específicas para as carreiras, e Donkervoort inclúe servizos de asesoramento para condutores e análise de datos coa compra do coche.

Véxase tamén

Bibliografía

• Mastrostefano, Raffaele, ed. (1985). Quattroruote: Tutte le Auto del Mondo 1985 (en italiano). Milán: Editoriale Domus S.p.A. ISBN 88-7212-012-8.